ตอนที่ 6 พลังของผู้กล้า (3)
โดย  

ทุกคนทำตามที่องค์หญิงแนะนำ ไพน์ ป๊อปคอร์นและชีส ทั้งหมดทำให้สีของม้วนหนังแสดงออกมาเป็นสีเข้มจัดกันทุกคน และม้วนหนังที่ถูกผูกไว้โดยเส้นเชือกสีทองก็แปรเปลี่ยนไปเป็นสีเขียวในมือของไพน์ เปลี่ยนเป็นสีแดงในมือของชีส และเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินในมือของป๊อปคอร์น


“ไม่น่าแปลกใจเลยจริงๆ พวกท่านมีพลังที่น่าเกรงขามเปรียบเสมือนกับแม่ทัพที่ผ่านสนามรบมาเนิ่นนาน ธาตุหลักของท่านไพน์คือดิน ท่านชีสคือไฟ ส่วนท่านป๊อปคอร์นเหมือนของข้าซึ่งเป็นธาตุน้ำค่ะ”


ชิพจ้องมองไปที่สีเทาหม่นของม้วนหนังที่แสดงธาตุหลักในมือของเขาด้วยความสงสัย เขาไม่ได้ใส่ใจม้วนหนังที่แสดงพละกำลังและพลังเวทมากนักเพราะอย่างไรเสียเขาก็รู้ตัวว่าเขาคงไม่สามารถทำให้ผู้คนตกใจได้อยู่แล้ว แต่สีเท่าหม่นนี่มันคือธาตุอะไรกัน เขาคิด


“ท่านชิพ... สีม้วนหนังของท่านเป็นสีเทา...” องค์หญิงเฮเลนเอ่ยขึ้นหลังจากที่เห็นม้วนหนังซึ่งถูกผูกไว้ด้วยเส้นเชือกสีทองในมือชิพ


“มันคือธาตุอะไรครับองค์หญิง” น้ำเสียงของชิพดูกระตือรือร้นเป็นอย่างมาก


“ข้าคิดว่า… ข้ายังไม่แน่ใจ ข้าอยากจะขอนำม้วนหนังไปให้ผู้เชี่ยวชาญตรวจดูเสียก่อน โดยปรกติแล้วธาตุหลักที่แสดงออกมาจะมีอยู่ด้วยกัน 4 อย่างคือ สีเขียวแสดงถึงธาตุดิน สีเหลืองแสดงถึงธาตุลม สีแดงแสดงถึงธาตุไฟ และสีน้ำเงินแสดงถึงธาตุน้ำ ส่วนสีเทาข้าก็เพิ่งเคยเห็นเป็นครั้งแรก ท่านชิพกรุณาช่วยรอคำตอบจากข้าหน่อยนะคะ”


องค์หญิงขอตัวลาพวกเขาออกจากห้องพร้อมด้วยสาวใช้ประจำตัว เหลือไว้เพียงสาวใช้ที่ยืนประจำอยู่หน้าห้องของไพน์เพียงสองนาง พวกเขาต่างพากันพูดคุยสันนิษฐานเรื่องพลังเวทและธาตุต่างๆ จนเวลาล่วงมาสักพัก หญิงรับใช้ทำหน้าที่ของเธอโดยการมาเตือนพวกเขาถึงเวลาของงานเลี้ยงฉลองที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมง สาวรับใช้ต่างนำทางทั้งหมดยังห้องอาบน้ำ


ไพน์และชิพเข้าไปยังโรงอาบน้ำสำหรับผู้ชาย ส่วนป๊อปคอร์นและชีสแยกไปอีกทางเพื่อไปยังโรงอาบน้ำสำหรับผู้หญิง ไพน์และชิพต้องห้ามไม่ให้สาวใช้ทั้งสี่ถอดเสื้อให้กับพวกเขา พวกเธอต้องการช่วยพวกเขาปลดเปลื้องเสื้อผ้าและจะเข้าไปปรนนิบัติช่วยขัดถูเนื้อตัวให้แก่พวกเขาแต่สองหนุ่มรู้สึกอายเกินกว่าจะให้พวกหล่อนช่วย


พวกเขารีบถอดเสื้อผ้าคว้าเอาผ้าขนหนูที่พวกหล่อนเตรียมไว้ให้มาพันรอบเอวก่อนที่จะรีบรุดเข้าไปในโรงอาบน้ำอันกว้างขวาง สองหนุ่มรู้สึกอายที่ต้องมาอาบน้ำด้วยกันเนื้อตัวล่อนจ้อนแบบนี้ แต่เพราะพวกเขาเขินอายสาวใช้ที่พยายามที่จะจัดแจงถอดเสื้อผ้าพวกเขา พวกเขาเลยต้องรีบถอดมันเองและเข้ามาในห้องอาบน้ำขนาดใหญ่นี้ให้เร็วที่สุด


“ไพน์ นายว่าสองคนนั้นจะให้พวกสาวใช้ช่วยพวกเธออาบน้ำหรือเปล่า” ชิพพูดในขณะที่แช่อยู่ในอ่างอาบน้ำอันใหญ่โตที่มีรูปปั้นหัวสิงโตที่กำลังคายน้ำร้อนออกจากปากของมันซึ่งถูกสลักไว้ข้างกำแพงโรงอาบน้ำ


“ฮ่าๆ ก็ไม่รู้สิชิพ”


“ไม่แน่นะไพน์ เราคิดว่าสาวๆ อาจอยากใช้ชีวิตเหมือนเจ้าหญิงก็ได้ แบบที่มีคนรับใช้ทำอะไรให้ทุกอย่างน่ะ เราว่าป๊อปคอร์นอาจจะอยากลองดูก็ได้นะ ฮิๆ”


ทั้งสองหยุดพูดคุยและดื่มด่ำกับความสบายจากการแช่น้ำอุ่นในอ่างขนาดใหญ่ที่สุดจะหรูหรา พวกเขาไม่เคยมีประสบการณ์ที่ฟุ้งเฟ้ออย่างนี้มาก่อน ไม่ว่าจะเป็นสาวใช้ อาหารดีๆ ห้องอาบน้ำที่ดูท่าจะใหญ่กว่าพื้นที่บ้านทาวน์เฮ้าส์ของพวกเขาเสียอีก


“ชิพนายว่าพวกเราจะกลับบ้านได้ไหม” ไพน์เพื่อนรักของเขาไม่เคยแสดงความอ่อนแอให้ใครได้เห็น แม้แต่สองสาวเพื่อนสนิท แต่สำหรับชิพไพน์สามารถที่จะแสดงด้านที่ไม่เคยเปิดเผยกับให้ใครให้กับเขาได้รับรู้ได้


“ต้องได้อยู่แล้วสิไพน์ มองโลกในแง่ดีไว้ คนพวกนั้นเขาก็บอกเราเองว่าเคยมีคนที่สามารถใช้เวทอัญเชิญได้ ต้องมีใครสักคนที่สามารถส่งเรากลับไปได้น่า”


“แต่ถ้าต้องสังเวยชีวิตคนเพื่อส่งพวกเรากลับ เราก็ไม่เอาหรอกนะ” ไพน์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ไม่ใช่แค่ชิพเพียงคนเดียวที่คิดถึงเรื่องคนที่ต้องตายเพื่อทำการอัญเชิญพวกเขามายังโลกใบนี้


“ต้องมีหนทางสิน่าไพน์ พวกเรา 4 คนอยู่ด้วยกัน อะไรก็เกิดขึ้นได้ เราเชื่ออย่างนั้น”


“นั่นสินะ ขอบใจมากเพื่อน”


ทั้งสองขึ้นจากน้ำและออกไปยังพื้นที่แห้งหลังประตูโรงอาบน้ำซึ่งเป็นพื้นที่สำหรับเปลี่ยนเสื้อผ้า หญิงรับใช้สี่นางยืนรอพวกเขาอยู่ที่นั่นแล้ว พวกเธอเร่งรุดตรงเข้าไปขนาบข้างสองหนุ่ม โดยหญิงสองคนต่อหนึ่งหนุ่มต่างบรรจงใช้ผ้าเช็ดตัวที่พวกเธอถืออยู่ในมือเช็ดไปที่ตัวของไพน์และชิพ


ทั้งคู่อายจนหน้าแดง ชิพและไพน์ต่างเอามือของพวกเขาปัดป้องปิดบังส่วนสำคัญที่แสดงถึงความเป็นชาย ชิพสบตากับสาวรับใช้ที่เขาถ่ายรูปด้วยขณะที่เธอนั่งลงเช็ดขาให้กับเขา ชิพต้องรีบหลบสายตาหล่อน ครั้งนี้เป็นเขาเองที่ถูกหล่อนเล่นงาน


สาวรับใช้ทั้ง 4 ต่างเร่งรุดทำหน้าที่ของตัวเองอย่างชำนาญ พวกเธอสวมเสื้อผ้าที่เตรียมมาให้กับทั้งสองเสร็จใจเวลาอันรวดเร็ว เสื้อที่พวกเขาได้รับการสวมใส่ให้นั้นเป็นชุดทูนิคแคบๆ รัดเอวสีครีม เหมือนเครื่องแต่งกายของชาวกรีกโบราณซึ่งสวมคลุมทับเอาไว้ด้วยผ้าผืนใหญ่พาดบ่าข้างเดียว ซึ่งผ้าคลุมประดับไปด้วยลวดลายที่ชายผ้า พร้อมด้วยรองเท้าหนังสีน้ำตาล


“เชิญตามดิฉันมาได้เลยค่ะ” หญิงรับใช้โน้มตัวลงทำความเคารพและเรียกให้ทั้งคู่เดินตามเธอออกไป พวกเขาออกไปนั่งรอป๊อปคอร์นและชีสในซุ้มซึ่งไม่ห่างจากทางเดินที่พวกเขาเดินผ่านมามากนัก หญิงรับใช้ยืนอยู่นอกซุ้มด้วยท่าทีสำรวม


ท้องฟ้าเริ่มมืดลง มีคนเดินมาจุดคบไฟตามทางเดินทั่วทั้งปราสาททำให้บรรยากาศดูน่าพิศวงเป็นอย่างมาก


ตึก ตึก ตึก


เสียงฝีเท้าแว่วมาจากทางเดินโรงอาบน้ำฝั่งผู้หญิง พวกเขาทั้งสองหันไปตามเสียงเห็นป๊อปคอร์นและชีสกำลังเดินมาพร้อมด้วยสาวใช้ขนาบข้าง ไฟจากคบเพลิงสีส้มทำให้พวกเธอดูแปลกตาไปมาก จนทั้งสองต้องตะลึง ชุดที่พวกเธอสวมก็มีลักษณะคล้ายชุดกรีกโบราณโดยสวมไว้ด้วยชุดทูนิคตรงๆ หลวมมีเชือกผูกไว้ที่เอว เสื้อดึงหย่อนลงมามีลักษณะพลิ้วยาวถึงข้อเท้า ให้ความรู้สึกอ่อนนุ่มและนิ่มนวลเป็นอย่างมาก


“ชีส ป๊อปคอร์น พวกเธอเหมือนเป็นคนละคนเลย” ชิพอุทานออกมาเมื่อสองสาวมายืนอยู่ต่อหน้า


“สวยใช่ไหมล่ะ” ชีสโพสต์ท่าเซ็กซี่ ป๊อปคอร์นหัวเราะอยู่ด้านหลัง


“สวยสิ สวยแบบที่เรานึกไม่ถึงเลย” ชิพพูดออกมาตามที่เขาเห็นโดยที่ไม่ได้คิดอะไร แต่มันทำสองสาวรู้สึกเขินอายจนไม่รู้จะพูดตอบกลับไปว่าอย่างไรดี


“พวกท่านทั้งหลายค่ะ ถ้าพร้อมแล้วพวกเราขอนำทางพวกท่านไปยังห้องโถงที่จัดงานกันเลยนะคะ”


ทั้งหมดเดินตามสาวใช้ไปตามทางเดินเข้าไปยังห้องโถงที่สว่างไสวเต็มไปด้วยผู้คนซึ่งล้วนแต่งกายสวยงาม ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยอาหารการกินตามโต๊ะกระจายไปทั่วทั้งโถง ผู้คนต่างพากันพูดคุยยืนอยู่ทั้งบริเวณ บริกรต่างเดินถือถาดที่มีเครื่องดื่มและถาดขนมหน้าตาน่ารักน่ารับประทานเดินกันให้วุ่น


“สุดยอดไปเลย เคยเห็นแต่ในหนัง ไม่นึกว่าจะมีโอกาสได้มาเห็นของจริง” ป๊อปคอร์นยกมือขึ้นมากุมที่หน้าอก ดวงตาเป็นประกายมองสอดส่องไปทั่วงาน


“นั่นไง ได้ใจป๊อปคอร์นเลยนะ ก็รู้ว่าเธอชอบหนังมหากาพย์ แต่ไม่นึกว่าจะได้เห็นสีหน้าแบบนี้จากป๊อปคอร์น” ไพน์กระซิบชิพที่กำลังมองไปที่โต๊ะอาหารภายในห้องโถง


ชีสเดินเข้ามาเกาะแขนชิพ เธอไม่ค่อยถูกโรคกับงานใหญ่ๆ ตอนอยู่ที่โลกเดิมเมื่อพวกเขาต้องไปงานแต่ง เธอมักที่จะเกาะติดชิพอยู่ตลอดเวลา ครั้งนี้ก็ไม่ต่างกัน



ตอนต่อไป
ตอนที่ 7 งานเลี้ยง

ความคิดเห็น