"เฮ้!!!" เสียงคนรอบข้างที่ทุกคนตะโกนออกมา เพราะความดีใจที่ได้เรียน ม.6 จบกัน ต่อไปก็เข้ามหาลัยกันเเล้ว

"เฮ้ยมึง จะเรียนต่อมหาลัยK เหมือนกูป่ะ จะได้หาหอไว้ หารกันคนละครึ่งนะ ฮ่าๆ" เพื่อนสนิสของผม มันชื่อ ไอ้เก่ง หน้าตาบ้านๆ เรียนดี เเต่ไม่รู้ว่ามันทำบุญด้วยอะไร ทำไมคนอย่างมันผู้หญิงตามเยอะสัส ผมที่เป็นเพื่อนมันสาวยังไม่เยอะเท่ามันเลยอ่ะครับ

"ไม่ว่ะ กูจะเข้ามหาลัยJ กูเข้ากับมึงไปสาวก็ไม่มาหากูอยู่ดีป่ะว่ะ?"ผมตอบประชดมันไป

"โห้ยยย ฮาๆๆ มึงคิดเรื่องเเค่นี้หรอว่ะ เออกูยอมรับนะว่าสาวกูเยอะกว่า เเต่อย่างงี้กูก็ไม่เคยมีเเฟนเหมือนมึงนะโว้ยย" <<<-- เก่ง

"เหอะ..."

"เอาน่าา วันนี้วันสุดท้ายของม.ปลายเเล้วนะโว้ย ถ่ายรูปกันๆ กูชวนเพื่อนเเปป" <<<-- เก่ง

"เออๆ" ผมตอบมันก่อนจะรอให้ไอ้เก่งไปเรียกเพื่อนมาถ่ายรูป

"เอ้าาา!! 1 2 3 เเชะ เเชะ"

___________________________________________________________________________________


At home sky..


19:10 pm

"เห้ออออออออ... จบเเล้วหรอว่ะ"ผมนั่งบ่นกับตัวเอง เพราะห้องมันเงียบมาก เเละต้องนี้ก็เหงาด้วย

"พ่อเเม่กับฝนไปไหนว่ะ... เออลืมนี้ยังทุ่มกว่าๆ แต่เดินมาร้านก็ไม่เปิด เอ้า ไปไหนว่ะ? แม่งนอนแหละ.. "ผมเดินขึ้นไปที่ห้องของตัวเอง ยกโทรศัพท์กดๆ จิมๆ จากนั้นผมก็หลับจมไปกับความมืด


_____________________________________________________________________________________


19:46 pm


Rrrr


"ค้าบบบ"เสียงงัวเงียที่ปากขยับเเต่ตายังไม่ลืม

"ฮัลโหล วันนี้เเม่ไม่กลับบ้านนะครับ กับข้าวอยู่บนโต๊ะนะครับ ไม่ก็หาซื้ออะไรกินก็ได้นะ เเม่น้องมันพาเเม่ไปไหนไม่รู้เนียให้ไปดูเเข่งบอล // พี่!!!! ฝนยืมพ่อเเม่หน่อยนะฝนอยากดูบอลจริงๆ พ่อเองก็อยากมาหาดูสา-- โอ้ย! เเม่อ่าาา ฝนพูดเล่น// เเค่นี้นะกายเดียวเเม่คิดถึงนะ ฝันดีครับลูกชาย ตุ๊ด...ตู๊ด..."

"อะไรเนียโทรมาเหมือนเเร็ป ฮาๆๆ" ผมนั่งหัวเราะก่อนที่ตัวผมจะลุกไปดูของที่เเม่ทำไว้ข้างล้าง เมื่อผมลงไปดู สิ่งที่เห็นคือ 'กระเพาะปลา'

"เอิ่ม.. กะเพาะปลา... "ผมอุทานเมื่อของที่ผมไม่ชอบมาอยู่ตรงหน้า

"เเม่นะเเม่ ก็รู้อยู่มาผมไม่ชอบกระเพาะปลาเเค่ไหน งั้นหาซื้ของกินหน้าซอยนี้ล่ะ ง่ายดีL"ผมเดินขึ้นห้องหยิบกระเป๋าตังออกไปหน้าปากซอย

ระหว่างทางเเสงไฟสลัวจากข้างๆทาง เเละระยะทางไม่ใกล้จากบ้านนัก ดวงจันทร์เต็มดวง ดาวเต็มท้องฟ้า ลมเย็นๆ ทำให้เขาเดินช้าๆ เพื่อรับลมเย็นๆที่กระทบกับร่างบาง ก่อนที่จะถึงร้านข้าวมันไก่หน้าปากซอย


ร้านข้าวมันไก่ หน้าปากซอยA


"ป้าครับ! เหมือนเดิมจานหนึ่งกินนี้ครับ!"

"จ้าาา"ป้าขายข้าวมันไก่ เเกชื่อป้าเพ็ญ ผมวิ่งมาซื้อตั้งเเต่เด็กจนโตเเล้วเเกยังไม่ยอมขายอย่างอื่นเลย เเล้วผมก็เห็นผู้ชายใส่ชุดดำทำท่ากำลังจะสั่งข้าวมัไก่เเต่ผมตะโกนสั่งก่อนที่ผู้ชายตรงหน้าร้านป้าเเกจะสั่ง

'หึๆ ชักช้าเองนะ ฮ่าๆ' ผมนั่งยิ้มที่ผู้ชายตรงหน้าร้านสั่งเเล้วมานั่งลงข้างหน้าผม

"หื้ม??"ผมมองคนข้างหน้าที่ปิดหน้าปิดตาไว้ ใส่ที่ปิดปากเสื้อเเขนยาวผ้าร่ม ผมที่โผ่ลออกมาจากหมวกจนเห็นสีที่สะท้อนกับเเสงไฟ ผมทอง? เเล้วผมก็หันซ้ายขวา 'โต๊ะข้างๆก็มีเยอะไป ทำไมมานั่งตรงนี้ฟระ!?'

"ขอนั่งด้วยนะครับ ผมนั่งเเป็บเดียว"เสียงนุ่มๆละมุนหูจนหน้าฟัง// ออกมาจากปากคนร่างสูงที่อายุไม่ห่างกันมาก

"คระ..ครับ"ผมตอบเขาไปเเค่นั้น 'เสียงทำด้วยอะไรว่ะ เเม่งขอเถอะ มีเสียงงี้สาวจีบเต็มเเน่ๆ'

"ได้เเล้วจ้าา สกายยย~~"เสียงป้าเพ็ญ ที่เเกทำข้าวมันไก่เสร็จเเล้วก็เดินเอามาให้ผมเเละใส่ถุงอีกกล่องให้คนผมทองๆ ที่อยู่ตรงหน้าผม

"ขอบคุณครับ/ครับ"ผมกับเขาพูดพร้อมกัน ก่อนที่ผมจะเริ่มกินข้าวโดยมีคนนั่งข้างหน้าที่นั่งกดโทรศัทพ์อยู่ตาผมสลับมองจานข้าวเเละเขอยู่บาง

.

.

.

กินมานานจนจะหมดจาน คนตรงหน้าก็ยังไม่ลุกออกจากเก้าอี้ข้างหน้าผมสักที

"เอ่อออ... คือ.. "

"ขะ.. ขอโทษทีครับ "คนข้างหน้าพลางเอามือมาลูบๆ ที่ท้ายทอยก่อนที่จะลุกขึ้น

"ครับๆ "ผมตอบตามมารยาทเพราะคนมันไม่รู้จักมานั่งข้างกันซะนาโต๊ะข้างๆ ก็ว่างไม่เเปลกหน่อยหรอ??

.

.


"เห้อออ ไปสักที"ผมถอนหายใจออกไปเมื่อตัวกดดันที่ทำให้ผมกินข้าวไม่อร่อยเดินออกไป

"ป้าครับ ข้าวมันไก่30 บาทเหมือนเดิมเนอะ"

"เอ้า! จ่ายป้าทำไม เพื่อนสกายจ่ายให้ป้าเเล้วนะ"

"ห้ะ! เพื่อน? เพื่อนไหนอ่ะป้าผมมาคนเดียวนะครับ"ผมตอบป้าเเกไปงง

"ก็ผู้ชายที่ใส่ชุดสีดำ สูงๆ 'หล่อๆ'อ่ะไม่ใช่เพื่อนสกายหรอ?"ป้าเเกยืนงงก่อนที่จะยิ้มให้ ผมก็ยืนงงกับเเก

"ไม่ใช่ป้าเขาไม่ใช่เพื่อนผมนะ เขาเเค่มานั่งกับผมเฉยๆ"ผมพูดความจริงออกไป เเต่ป้าเเกก็ยิ้มให้เพราะป้าเเกไม่รู้จะพูดอะไร....มั้ง

"จ้าๆ กลับบ้านได้เเล้ว 2 ทุ่มเเล้วเนี่ยมันดึกเเล้วนะลูก.. "ป้าแกเงยหน้าไปมองนาฬิกาที่แขวนอยู่

"เอ่อออ..นี้ตังครับป้า ผมไปนะขายดีๆนะป้าJ"ผมเปิดกระเป๋าตังใบเก่า และเอาเงินออกมาจำนวนสี่สิบบาท

"ป้าไม่เอาหรอก คนนั้นเขาจ่ายแล้วไง งั้นกลับดีๆ นะ ป้าขายของต่อแหละ"ป้าแกยิ้มให้

"อ่า.. ขอบคุณครับป้า"ผมตอบป้าเเกไป พลางยิ้มตอบกลับ

.

.

.

ผมเดินออกจากร้านมา กำลังจะกลับบ้านผมก็เดินไปดูดาวไปจนผมเดินไปชนอะไรก็อะไรก็ไม่รู้ สูงๆ แข็งๆ

"โอ้ย"ผมเดินไปชนพวกนักเลงขาประจำหมู่บ้านข้างๆ 'ทำไมมันมาเเถวนี้ว่ะ?'

"ห้ะ?! อยากมีเรื่องหรอไอ้น้อง เดินไม่ดูทางเลยนะมึงอ่ะ"ไอ้อ้วนมันมองมาหาผมตามด้วยลูกน้อง2-4คน

"โห..ลูกพี่รองไอ้เด็กนี้หน้าหวานชะมัด ถ้ามีหมัดเเนบลงหน้าไปคงหายหวาน ฮาๆๆ"ลูกน้องของมันชั่งหน้ากวนตีนเหลือเกิน.. หัวเราะกันทั่วหน้าเลยนะพวกมึง

"หึ..ๆ ใครหน้าหวานฟระ?"ผมเลิกคิ้ว แล้วถามพวกมัน เออกูหน้าหนวานทำไมว่ะ อย่างน้อยๆ ก็หล่อกว่าพวกมึงอ่ะ เอาไงๆ

"ถามโง่ๆ หมามั้งที่อยู่ตรงข้างหน้ากูเนีย"ผมมองซ้ายขวาเเล้วมองหน้าพวกมันคืน

"ไหนอ่ะพี่ ไม่เห็นจะมีหมาสักตัวเลย หลังนายมากกว่ามั้ง ดูสิ เต็มเลย"

"เฮ้ยลูกพี่รองมันหลอกด่าพวกผมอ่ะลูกพี่รองจัดเลย"

"มึงกวนตีนลูกน้องกูหรอ!!"ไอ้อ้วนนั้นกำลังโกธรหน้าแดงเลยดูสิ ฮ่าๆ

ถุย!

ใช่เรื่องเล่นไหมว่ะกู!

"เปล่า ไม่ได้กวนเลย "แน่ะกู ก็กวนตีนอย่างงี้อ่ะ ถึงได้โดนไง ไอ้บ้า ผมด่าตัวเองนะ

"หึ.. เจอกำปั่นหน่อยอร่อยแน่! "ผมหลับตาปี๋ เมื่อคนข้างหน้ากำหมัดพร้อมต่อยลงมาที่ผม

หมับ!

"เฮ้ยอะไร.....ว่ะ"

"ทำร้ายเด็กไม่ดีนะเว้ย"ผมลืมตาขึ้น แล้วมองคนที่จับแขนพวกมันข้างหน้า เอ้า! ผู้ชายใส่เสื้อดำ ใส่ผ้าปิดปากที่เจอกันที่ร้านข้าวมันไก่นี่! แล้วมันมาจากไหนว่ะ

"อ้าวลูกพี่ใหญ่!! มาทำอะไรเเถวนี้ครับ!!"พวกมันดูเหมือนไก่ตาตื่นมากเลยครับ ตาโตเป็นไข่ไก่ไปได้ เเล้วมันรู้ได้ไงว่ะว่าเป็นลูพี่มันพร่างตัวซะดำขนาดนั้น แต่ลูกน้องกับลูกพี่ต่างกันดีเนาะ

"เออว่าไงไอ้ลูกน้อง ไอ้มึงที่อยู่หน้ากูกลับไปได้ละ"แหมเปลี่ยนสรรพนามเลยนะพ่อคุณ... ที่ร้านข้าวมันไก่ยิ้มจนตายี๋หมดแหละ

"คระ....ครับๆ"ผมรีบเดินออกมาจากตรงนั้นเร็วเเต่ผมได้ยินที่พวกนั้นพูดอยู่ เเล้วนี้ก็ดึกเเล้วทำไมคุยกัเสียงดังกันจังว่ะ ผมเลยมาเเอบฟังที่เสาไฟที่มันเสียอยู่ มันมือพอดีหวังว่าจะไม่เห็นผมนะ ถึงจะพอได้ยินอยู่บ้างก็เถอะ แต่อยากฟังว่าลูกพี่ลูกน้องแบบนั้นคุยกันยังไง

"กูสั่งให้พวกมึงอย่ามาที่นี้อีกเข้าใจมั้ย จนกว่ากูจะสั่งให้พวกมึงมา กลับบ้านไปพรุ่งนี้มีเรียนไม่ใช่หรอกว่ะ เอาการเรียนบ้างนะเดียวพวกมึงไม่จบกับพอดี"ร่างสูงบอกกับพวกันดูจ๋อยไปเลย แต่เขาคุยกันแบบนี้หรอ พึ่งรู้ คิดว่าหาเรื่องไปวันๆ ซะอีก

"ครับลูกพี่"พอพวกนั้นคุยกันเส็จ พวกนั้นก็เดินคอตกไปนอกปากซอยเเล้วก็ขึ้นรถเก็บไป ผมเหม่อมองชายชุดดำเเต่ผมเหม่อของผมนั้นเเละทำให้เขาเดินมาหาผม

"ตัวเล็ก"เสียงนี้ดังขึ้นตรงหน้า เสียงยังละมุนอยู่นี้ ผมไม่รู้ว่าเขาเดินมาตอนไหน แต่เรียกผมตัวเล็ก ผมสูงตั้ง172เชียวนะ นี้ยังตัวเล็ก??

"ห้ะๆ?"เเต่เมื่อกี้ยังใช้กูมึงอยู่เลย "คือ.. ผมไม่ได้ชื่อตัวเล็กนะ"

"ก็ได้ๆ ไม่ได้ชื่อตัวเล็กเเล้วชื่ออะไรล่ะ"

"ไม่บอกหรอก!"ผมตอบเขาไป เเต่เขาพลางอามือมาลูบหัวของผมเเล้วยิ้มจนตาเป็นสระอิ

"นั้นเเหละๆ ทีหลังเดินดูทางบ้างนะ ถ้าไม่เดินไปชนไอ้พวกนั้นก็คงไม่เป็นเเบบนี้หรอก.."เขาพูดเสียงนุ่มๆ

"ถึงไม่ไปชนก็โดนเเซวว่าหน้าหวานอยู่ดี"ผมทำหน้ามุ่ยใส่คนตรงหน้า

"เอาน่าาา ก็ตัวเล็กหน้าหวานจริงๆนี้เนอะJ"เขายังยิ้มจนเเล้วบอกชื่อของเขามาอีก"ผมชื่อ สุดหล่อ นะ เรียกได้ไม่ต้องเขิน ยอมบอกชื่อมันเถอะน้อง.."

"เหอะ ไม่บอก ผมกลับบ้านดีก่า บายครับคนหลงตัวเอง "ผมบอกเขาเเค่นั้นเเหละเเล้วหันหลังเเล้ววิ่งหนีไปเลย ปล่อยให้เขายืนอยูตรงนั้นเเหละ

'โอ้ยยยยย เกลียดคำว่าตัวเล็กที่สุดเลยยL'

____________________________________________________________________


Who


บ้านหลังหนึ่ง


21:17 pm

"เห้อออ"ผมถอนหายใจเสียงดังก่อนที่ผมจะหยิบโทรศัทพ์ขึ้นมาดูพวกข่าวทั่วไป เเต่กับไปสะดุดตาหับโพสต์หนึ่ง 'น้องที่เจอตอนร้านข้าวมันไก่นี้? กับไอ้พวกนั้น'

Sky_yy

1 ชั่วโมงที่เเล้ว สาธารณะ

'เสื้อดำ ปิดปาก คือใคร??'

ผมเลื่อนดูอ่านคอมเม้นท์

"หึ"ผมเคนเสียงตัวเองพร้อมอ่านคอมเม้นของทุกคนที่เเห่กันมาเม้นท์

"ไม่ใช่เล่นนะเรา"

Like 360 comment 47

เก่งไง : ทำไมว่ะ เขาทำไมมึง

Skyy_yy : เปล่าเขาช่วยกู

Som cha : เขาทำเอาไรพี่สกายยย ไม่เป็นไรนะค่ะเดียวส้มไปปลอบเองค่ะไม่เป็นไรนะ

Oum ni : เเม่มม นางส้มพี่เขาไม่ได้เลือกเเก555

Som cha : โห้ยยย ออกตัวนิดหน่อยไม่ได้หรอ

Sky_yy : ไปเล่นกันไกลๆไป๊!

ผมมองเม้นท์ที่เจ้าตัวเล็กเขียน

"หึ เด็กอะไรว่ะ ต๊องสัตว์ๆ "ผมที่นอนอยู่บนเตียงหัวเราะเบาๆ พลางเปิดเพลงฟัง และฮัมเพลงไปพร้อมๆ กับจังหวะ ลมของเเอร์เย็นๆ กระทบกลับตัวผมทำให้ผมนั้นหลับไป.. ทั้งๆที่ไม่ได้อาบน้ำนั้นแหละ

.

.

.

.


ในวันรับน้อง

"น้องๆครับพี่จะให้พัก 5 นาที ไปทำธุระของตัวเองให้เรียบร้อย เเล้วกลับมารวมกันที่นี้ เข้าใจไหม!!"

"ครับ!!"เสียงจากพี่ว้ากสุดโหดดังขึ้น เเล้วทุกคนก็รีบเเยกย้าย เเละในขนาดที่มกำลังเดินไปนั่งพัก ก็มีเสียงผู้หญิงเรียกขึ้น

"น้องสกายยยยยยย"

"คระ...."

หมับ..

"ไหนนนน ไม่ได้เจอกันนานเลยยย" สิ้นเสียงผู้หญิงคนนี้นั้นก็คือ พี่หนาว พี่ของบ้านตอนผมอยู่ม.ปลาย พี่เเกย้ายบ้านไปที่อื่นเเล้วมาเจอกันก็ตอนนี้เเละครับ

"พี่หนาววว ไม่ได้เจอกันนานเลยเนาะ ทำไมตัวเล็กจัง เเต่ก่อนก็สูงนี่"

"อะไรกันเเกนั้นเเหละที่สูง เป็นไงบ้างที่บ้าน"

"ก็สบายดีครับ เเต่ฝนมันจะไปเรียนที่ต่างประเทศหลังจากจบม.6 เหมือนแบบว่าสิบชิงทุน"

"อู้ววว ดีอ่ะ น้องก็เรียนเก่งอยู่นะ เเต่มันไกลจากบ้านมากเลย"

"นั้นสิครับ....อ้ะ! //รวมตัว!!!// เดียวผมไปเเล้วนะครับผมไม่อยากเต้น"

"ได้ๆ เจอกันใหม่นะกาย"

"ครับ"หลังจากที่คุยกันเสร็จผมก็เดินไปเข้าเเถวที่พี่ว้ากเขาให้ไปรวม



"น้องๆ ครับ เดียวมาจับสายรหัสกันเนอะ"เสียงนุ่มๆ เหมือนจะเคยได้ยินที่ไหน ทำให้ผมมองพี่ข้างหน้าที่ดูใจดีสุดๆ ผมทอง สูง ดูดีไปหมดเลยอ่ะ เหมือนเคยเห็นที่ไหน เหมือนที่อยู่ร้านข้าวมันไก่ แต่ช่างเถอะคนผมทองมีเยอะแยะ

การจับสายรหัสถูกเลื่อนไปเรื่อยๆ จนถึงผม

"รีบๆ จับครับน้องJ"ชายร่างสูงบอกกับผมเเล้วยิ้มให้จนตาเป็นสระอิ น่ารักว่ะ ฮาๆ พูดไปงั้นแหละ

สิ่งที่ผมจับได้คือ..

"พี่ใส่นาฬิกาสีดำ หล่อที่สุดในปี 2 เเล้วน้อง! ห้ะ? ใครว้ะ"จากนั้นผมก็เดินถามพี่ทุกคนเลยครับโดนสั่งทำนี้ทำโน้น

"คนไหนฟระเนียยย! เดินหาจะทั้งมหาลัยเเล้วเนียไม่เห็นคนจะหล่อเกินคะ....ใคร"

'คนนี้ป่ะว่ะ' เขาเดินเข้าไปหาที่มีกลุ่มผู้หญิงรายล้อม ผมเดินเข้าไปเเต่พี่เขาก็บอกให้ผู้หญิงที่ลุมเขาออก เเล้วยิ้มให้ผมJ

"ขอโทษนะครับ พี่ใช่พี่รหัสผมที่ใบว่า พี่สะ---" เขาดึงผมเข้าไปใกล้ๆ จนหัวผมเเนบติดกับอกของเขา

เอิ่มมม รุกหนักเกินไปครับ..

ผมไม่รู้จักพี่ เอาผมออกปายย ผู้หญิงมองจนจะแดกตัวผมไม่เว้นแม้นแต่เสื้อผเาแล้ว

"พะ...พี่ครับได้ยินผมไหยเนี่ย ผมบอกว่าใช่พี่รหัสผม....ใหม" ผมสบตากับเขา

"ก็เหมือนจะใช่นะครับJ"พี่เขายิ้มให้ผมอีกเเล้วเเล้วพี่เขาก็พูดเสริม"สาวๆครับ ผมเจอสายรหัสเเล้วเชิญหาคนอื่นได้เลยครับ"หลังจากที่เขาพูดเสร็จก็จับมือมเดินไปที่ใต้ตึกคณะ แต่สายตาของสาวๆ พวกนั้น จ้องกันเป็นมันเลยครับ

"เอาล่ะ พี่ขอเบอร์หน่อยเฟสด้วยเเละก็ไลน์ด้วยนะ ไว้เผื่ือติดต่อสายรหัสกัน"วอท=.=

"เเล้วทำไมต้องให้ด้วยล่ะครับ"

"เถอะน่าา นะถือว่าพี่ขอ"

"ก็ได้ครับ เบอร์ อ้ะ!!"พี่เขาเเย่งโทรศัทพ์ผมไปป

"อ่ะ พี่เมมไว้เเล้วนะครับคนดี พี่ชื่อต่อนะ หลังจากนี้เราต้องรู้จักกันเยอะกว่านี้นะJ"พี่เขากระตุกยิ้มที่มุมปากทำให้เขาดูมีเสน่ห์หน้าดู

.

.


Tor

หลังจากผมกลับมาที่มหาลัยฯตอนนี้ก็ ทุ่มกว่าๆเเล้วครับ วันนี้ผมไปที่ห้างมาเพื่อไปซื้อของให้น้องรหัส เป็นนาฬิกาสีดำสุดหรูที่ใส่คู่กับผมอ่ะครับ พี่ดีผมสังเกตว่าน้องเขาไม่ใส่นาฬิกา เลยซื้อไปให้ว่าเป็นของจากพี่รหัส ของขวัญอะไรทำนองนี้ แต่ก็ยังไม่รู้จะให้ตอนไหนดี

"เห้ออออ เหนื่อยอีกเเล้วหรอว่ะ วันนี้"ผมพูดขึ้นก่อนที่จะเดินไปหยิบผ้าเข้าห้องน้ำไป พออออกมาอีกทีก็รู้ว่าตัวเองไม่ไหวเเล้วเลยรีบเเต่งตัวเเล้วนอน เพราะวันนี้การรับน้องของเขาทำให้รู้สึกว่าเขาเจออะไรที่ดลใจอีกเเล้วร่ายกายเลยปกติไปจากทุกที


TBC...

______________________________________________________________________________________

สวัสดีค่ะ ขอไว้เท่านี้ก่อนเนอะเดียวมาต่อเพิ่ม ถ้าชอบ อย่าลืมเขียนรีวิวให้ด้วยนะ~~

ฝากเรื่องนี้ด้วยนะคะ

เรื่องแรกเลย //ปาดน้ำตา

1 คอมเม้นต์ = กำลังใจหลายล้านน


เจอกันใหม่นะ~

ร๊ากกกกกก

ตอนต่อไป
2

ความคิดเห็น