พราวนภานอนหงายอยู่บนเตียงนวด ร่างกายของเธอสั่นระริกเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาคมกริบของวินที่กวาดมองลงมา แม้เธอจะพยายามหลับตาปี๋เพื่อหนีความจริง แต่สัมผัสจากอากาศเย็นของเครื่องปรับอากาศที่กระทบลงบนเนื้อผ้าเปียกชุ่มน้ำมัน กลับยิ่งตอกย้ำว่าชุดสีขาวบางเบานี้ไม่ได้ทำหน้าที่ปกปิดอำพรางสิ่งใดเลย

วินขยับไปยืนที่เหนือศีรษะของเธอ แรงดึงเบาๆ ที่ข้อมือทำให้พราวต้องยอมปล่อยแขนที่กอดอกเอาไว้ออกอย่างจำนน ทันทีที่ทรวงอกสล้างปรากฏแก่สายตา ยอดถันที่ชูชันท้าทายผ่านเนื้อผ้าเปียกน้ำมันจนเห็นเป็นจุกชี้เด่นชัดทำให้ชายหนุ่มนักนวดลอบกลืนน้ำมันลายกอึกใหญ่ ความงามที่อยู่ตรงหน้านั้นช่างเย้ายวนเกินกว่าที่เขาจะสะกดกลั้นอารมณ์ได้โดยง่าย

“ขออนุญาตนะครับ”

เขาเอ่ยแล้วฝ่ามือหนาที่ชุ่มไปด้วยน้ำมันลื่นไหลวางลงบนลาดไหล่ขาวเนียนบอบบาง ก่อนจะค่อยๆ นวดคลึงลงมาตามเนินเนื้อหน้าอกส่วนบน สัมผัสที่ปลายนิ้วหยอกเอินอยู่บริเวณที่อ่อนไหวต่อความรู้สึก ทำให้พราวนภาต้องแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสอย่างลืมตัว

ไม่เพียงเท่านั้น ชายหนุ่มยังขยับตัวมายืนด้านข้างเตียง แล้วลากมือไปบนเนินหน้าท้องแบนราบ ความหวิววาบแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลังเมื่อฝ่ามือของเขาจงใจลากต่ำลงมาถึงสะดือสวย ก่อนจะลงต่ำไปจนถึงโคนขาอ่อน กระตุ้นเส้นขนลุกชันจนขึ้นตุ่มบนแขนอ้อนแอ้นสองข้าง

“อืออ...คุณวิน...อืมม...ตรงนั้นมัน...”

พราวครางประท้วงเสียงแผ่ว แต่หัวใจกลับเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอก วินไม่ได้ผ่อนแรงแต่อย่างใด ตรงกันข้าม เขากลับโน้มตัวลงมาจนใบหน้าเกือบจะชิดกับใบหน้าสวยหวานของเธอ กลิ่นน้ำมันหอมระเหยผสมกับกลิ่นกายชายหนุ่มวัยฉกรรจ์ทำให้สติที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดของพราวทำท่าจะถูกดึงตึงเปรียะจนแทบขาด

เขาขยับขึ้นมาใช้หัวแม่มือนวดวนไปรอบๆ ฐานอกอย่างเชี่ยวชาญ ความร้อนจากฝ่ามือของเด็กหนุ่มรุ่นน้องวัยยี่สิบต้นๆ กำลังแผดเผากำแพงศีลธรรมที่เธอสร้างไว้จนพังทลายลงไม่เหลือชิ้นดี

วินาทีนั้น พราวนภาหลงลืมไปเสียสิ้นว่าสามีของเธอเข้านอนในเรือนจำด้วยความหวังแบบไหน เธอหลงลืมภาพลักษณ์คุณหมอผู้สูงส่งที่โรงพยาบาล เหลือเพียงผู้หญิงวัยสามสิบเศษที่โหยหาการถูกเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปมานานแสนนาน แรงปรารถนาที่วินจงใจกระตุ้นผ่านปลายนิ้วที่ชำนิชำนาญกำลังนำพาเธอไปสู่ขอบเหวแห่งตัณหาที่ไร้ก้นบึ้ง