"ข้าจะควบขี่เจ้าทั้งคืน!"

เขาพลิกร่างนางให้นอนคว่ำ ยกสะโพกกลมกลึงของนางขึ้นสูง ใบหน้าของไป๋หลานซุกกับหมอน แต่นางก็ไม่ลืมที่จะส่งเสียงคราง

"อูวว... ท่านี้... มันลึก... ถึงมดลูกข้าแล้ว... อ๊ายยย"

จ้าวโหวเย่สอดใส่เข้ามาจากด้านหลัง ความเสียวซ่านจากการเสียดสีที่จุดกระสันลึกๆ ทำให้นางตัวสั่นเทา

เขาจับเอวคอดของนางไว้มั่น แล้วโหมกระหน่ำแทงเข้าใส่อย่างไม่ยั้ง

ตับๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

เสียงหน้าขาแกร่งกระทบแก้มก้นดังก้องกังวานในความมืด

ไป๋หลานจิกผ้าปูที่นอนแน่น ปล่อยให้สามีระบายความใคร่ใส่ร่างนางเหมือนสัตว์ป่า

"ได้ยินไหมหลิวอิง... ได้ยินเสียงสามีข้าเอาข้าไหม" นางคิดในใจอย่างสะใจ พลางแกล้งร้องครางให้ดังขึ้นไปอีก

"โอ้วว... ท่านพี่... สุดยอด... ข้าเสียวจะตายแล้ว... ท่านโหวของข้า... เก่งกาจที่สุดในแผ่นดิน"

คำชมเชยในเรื่องบนเตียงคือยาชูกำลังชั้นดีของบุรุษ จ้าวโหวเย่ฮึกเหิมหนักขึ้น

เขากระแทกเน้นๆ ย้ำๆ เข้าที่จุดเดิม จนน้ำรักของนางไหลเยิ้มออกมาเปรอะเปื้อนหน้าขาเขา

...

ตัดภาพไปที่เรือนข้างๆ...

หลิวอิงนั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียงเจ้าสาว น้ำตาไหลอาบแก้ม เครื่องสำอางเลอะเทอะเปรอะเปื้อนใบหน้า

เสียงครวญครางและเสียงเนื้อกระทบเนื้อจากเรือนใหญ่ดังลอยมาตามลมอย่างชัดเจน บาดลึกเข้าไปในหัวใจของนาง

อ๊า!

ท่านพี่... ตรงนั้น... แรงๆ เจ้าค่ะ...

อร๊ายยยย!

เสียงของหญิงแพศยาผู้นั้น!

หลิวอิงกำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อ นางรอคอยคืนนี้มานานแสนนาน รอคอยที่จะได้เป็นของท่านโหว

แต่เขากลับทิ้งนางไว้ แล้วไปเสพสุขกับหญิงอื่นในคืนแต่งงานของนาง

"ท่านพี่ ไหนท่านบอกว่ารักข้า ทำไมท่านไม่มาหาข้า !"