จอช เดียร์ นักเขียนวรรณกรรมชื่อดังแห่งฮอลลีวูด กำลังเผชิญกับภาวะตีบตันอย่างหนักระหว่างการเขียนผลงานชิ้นต่อไป เขาจึงไปเยี่ยมกองถ่ายภาพยนตร์เพื่อเปลี่ยนบรรยากาศตามคำขอของ 'แกรนต์' ดาราวัยรุ่นผู้เป็นหลานชายของเพื่อน และที่นั่น เขาก็ได้พบกับโจนาธาน เมรอน ผู้กำกับหน้าใหม่ไฟแรง แม้ภายนอกจะดูเย็นชา แต่ความจริงแล้วโจนาธานคือ 'แฟนพันธุ์แท้' ตัวยงของจอช เขาจึงไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นเต้นที่ได้พบกับนักเขียนในดวงใจไว้ได้ ส่วนจอชเองก็รู้สึกสนใจในตัวโจนาธานที่แสดงออกถึงความชื่นชมอย่างเปี่ยมล้น ทั้งสองจึงสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว 

ทว่าบรรยากาศสีชมพูที่ก่อตัวขึ้นระหว่างที่ทั้งสองกำลังแลกเปลี่ยนเรื่องราวโลกของกันและกันผ่านแก้วเหล้าก็คงอยู่ได้เพียงไม่นาน เมื่อจอชได้ล่วงรู้ความจริงอันน่าตกตะลึง นั่นคือความจริงที่ว่า บทภาพยนตร์เรื่อง <หนูโสโครก> ที่โจนาธานกำกับและแกรนต์แสดงนำนั้น ถูกเขียนขึ้นโดยเจนนา เฮย์ส อดีตภรรยาผู้เป็นดั่งฝันร้ายของจอช โดยการบิดเบือนอดีตอันเลวร้ายและชีวิตแต่งงานของเขาอย่างมุ่งร้าย การที่บาดแผลในใจของตนถูกหยิบยกมาทำร้ายซ้ำเติมโดยคนอื่น ทำให้จอชจมดิ่งสู่ความรู้สึกช็อกและรู้สึกเหมือนถูกหักหลังอย่างรุนแรง จอชผู้บอบช้ำอย่างหนักตัดสินใจทิ้งทุกอย่างไว้เบื้องหลัง และเดินทางไปยังกรุงโรม ประเทศอิตาลีเพียงลำพัง 

หลังจากที่จอชจากไป โจนาธานเพิ่งจะตระหนักได้ว่าความรู้สึกที่เขามีต่ออีกฝ่ายไม่ใช่แค่ความหลงใหลชื่นชม แต่เป็นความรัก เขาจึงใช้เรื่องการเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์เป็นข้ออ้างเพื่อเดินทางไปยังกรุงโรม ณ ริมฝั่งแม่น้ำไทเบอร์ในกรุงโรม ทั้งสองได้กลับมาพบกันอีกครั้งราวกับพรหมลิขิต โจนาธานได้สารภาพความในใจอย่างจริงใจต่อจอช พร้อมทั้งให้คำมั่นว่าจะอยู่เคียงข้างเขา ส่วนจอชเองก็ได้รับความกล้าหาญจากความรักที่ทุ่มเทของโจนาธาน และยอมเปิดประตูหัวใจของตนในที่สุด เมื่อกลับมายังอเมริกา ทั้งสองก็เริ่มต้นใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันและบ่มเพาะความรักให้เติบโต ภาพยนตร์ที่โจนาธานกำกับประสบความสำเร็จและได้รับคำวิจารณ์ในแง่ดี 

ขณะที่จอชก็สามารถก้าวข้ามบาดแผลในใจได้ ด้วยการเผชิญหน้ากับอดีตอันเจ็บปวดของตนและถ่ายทอดมันออกมาเป็นนวนิยายอัตชีวประวัติเรื่อง <Dear. Daniel> ทั้งสองผู้กลายเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยเยียวยาซึ่งกันและกัน ก็ได้พบกับบทสรุปอันแสนสุข เฉกเช่นเดียวกับในภาพยนตร์และนวนิยาย