โบรัม นักเปียโนอัจฉริยะ ตกอยู่ในสภาวะตกต่ำอย่างรุนแรงหลังเลิกรากับคนรักเก่า จนไม่สามารถเล่นเปียโนได้อีกต่อไป สปีลมันผู้เป็นอาจารย์ของเธอ ได้ส่งจีเซล เลอบล็อง อดีตลูกศิษย์ของตนผู้จำต้องอำลาวงการไปเพราะอุบัติเหตุ มาเป็นพี่เลี้ยงเพื่อช่วยเหลือโบรัม ในตอนแรกโบรัมปฏิเสธจีเซล แต่เมื่อเห็นจีเซลคอยดูแลเอาใจใส่ตนอย่างทุ่มเท เธอก็ค่อยๆ เปิดใจและใกล้ชิดกันมากขึ้นจนมีความสัมพันธ์ทางกายในที่สุด เมื่อได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน โบรัมก็เริ่มกลับมามีสภาพจิตใจที่มั่นคงขึ้น แต่ด้วยทิฐิของตนเอง เธอกลับพูดจาถากถางเรื่องความพิการ (มือที่เล่นเปียโนไม่ได้) และอดีตของจีเซล สร้างบาดแผลที่ไม่อาจลบเลือนให้แก่เธอ ด้วยความรู้สึกผิด โบรัมจึงเริ่มกลับมาเล่นเปียโนอีกครั้งเพื่อจีเซล และจัดคอนเสิร์ตเล็กๆ ที่เมืองแซ็ง-มาโลจนประสบความสำเร็จ 

ขณะที่จีเซลฟังการบรรเลงของโบรัม เธอก็รู้สึกเจ็บปวดทรมาน เมื่อความอาลัยอาวรณ์และความริษยาต่อเปียโนของตนหวนกลับมา พร้อมกับความรักที่มีต่อโบรัมซึ่งเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน ในวันแสดงคอนเสิร์ตคัมแบ็กที่ปารีสของโบรัม กาเบรียล รุ่นน้องที่คอยสะกดรอยตามเธอได้ถือมีดบุกเข้ามาอาละวาด จีเซลพยายามจะปกป้องโบรัมจนได้รับบาดเจ็บที่มือ และเหตุการณ์นี้ก็กลายเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ทั้งสองได้ยืนยันความรักอันลึกซึ้งที่มีต่อกัน 

โบรัมที่กลับมาประสบความสำเร็จอีกครั้งได้รับข้อเสนอให้ไปเดบิวต์ที่อเมริกา แม้เธอจะอยากอยู่เคียงข้างจีเซล แต่จีเซลกลับปรารถนาให้พรสวรรค์ของโบรัมเบ่งบานอย่างเต็มที่ จึงบอกว่านี่คือความปรารถนาของตนและยอมปล่อยเธอไป 2 ปีต่อมา โบรัมซึ่งกลายเป็นศิลปินระดับโลกได้บังเอิญพบข้อความที่เขียนไว้ด้านหลังรูปถ่ายซึ่งจีเซลทิ้งไว้ให้ เมื่อตระหนักได้ว่านั่นคือการรอคอยและคำสัญญาของจีเซล โบรัมก็ทิ้งตารางงานทั้งหมดแล้วบินกลับไปยังปารีสทันที ทั้งสองได้กลับมาพบกันอีกครั้ง ณ หอศิลป์ซึ่งเป็นสถานที่นัดหมาย และสวมกอดกันเพื่อยืนยันถึงความรักที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง