แย่งคู่หมายข้า อยากได้ฐานะบุตรีฮูหยินเอก? เจ้าอยากได้ข้ายกให้ แต่เจ้าจะได้เพียงบุรุษเฮงซวยผู้นั้นอย่าได้ฝันถึงบุตรีฮูหยินเอก และเจ้าจะไม่มีวันเป็นพระชายาที่หมายมั่น ชาตินี้ทั้งชาติเจ้าเป็นได้แค่อนุเท่านั้น!

มีบิดาก็เหมือนไม่มี

มารดาเลี้ยงไร้เมตตาคอยกดขี่ข่มเหงอยู่ร่ำไป

พี่สาวต่างมารดาก็ริษยาหมายฉกฉวยคู่หมายผู้สูงศักดิ์

พวกเจ้ามอบบทเรียนที่แสนเจ็บปวดเช่นนั้นให้กับข้าแล้วชาติหนึ่ง ทำให้ข้านั้นรู้ซึ้งถึงแก่นแท้ของจิตใจมนุษย์ เช่นนั้นในชาตินี้ข้าจะเป็นคนพาพวกเจ้าทุกคนให้มีจุดจบไม่ต่างกับข้าเคยเผชิญ!

ในเมื่อเจ้าอยากได้ข้าก็จะมอบให้...

แต่ข้าไม่ได้เพียงสนองในสิ่งที่พวกเจ้าต้องการเท่านั้น แต่จะผลักพวกเจ้าให้ตื่นจากความฝันที่แสนหวานมาพบกับความเป็นจริงที่แสนเลวร้าย

สวรรค์ที่พวกเจ้าถวิลหาทุกช่วงลมหายใจนั้นหามีไม่ ทว่ามันคือนรกบนดินที่ยากแท้จะหยั่งถึง ในเมื่อลิ้มรสแล้วอย่ามาอ้อนวอนขอเมตตาจากข้าก็แล้วกัน

เพราะข้า.... ไม่มีให้!

เจ้าอยากได้อ๋องสามผู้เป็นคู่หมายข้ากระนั้นหรือ?

อยากได้ฐานะบุตรีฮูหยินเอกของข้าด้วยใช่หรือไม่?

ได้!

ในเมื่อเจ้าอยากได้ข้าก็จะยกให้!

ทว่าเจ้าจะได้เพียงบุรุษเฮงซวยผู้นั้น แต่ฐานะบุตรีฮูหยินเอกจะไม่มีวันตกอยู่ในมือของเจ้า!

เจ้าอยากได้ท่านอ๋องเสียจนตัวสั่นข้าจะสนองให้ ทว่าเจ้าจะไม่มีวันเป็นพระชายา ชาตินี้ทั้งชาติเจ้าจะเป็นเพียงอนุภรรยาเท่านั้น!!

"หากไม่อยากเป็นหมากเช่นนั้นก็จะต้องอยู่ให้สูงให้เหนือกว่าทุกผู้คน ยามนั้นต่อให้เจ้าจะสังหารคนสักกี่ร้อยก็ไม่มีผู้ใดอาจหาญลากเจ้าไปลงโทษได้" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นใจความกระแทงกลางอกของนางเข้าอย่างจัง กระนั้นนางก็ยังแสร้งตีหน้าเรียบไม่ให้เขาจับจุดอ่อนของตนได้

"ขออภัยด้วย ข้าไม่คิดว่า…"

"ฮองเฮาเป็นอย่างไร?"

"………………..."

"มาเป็นฮองเฮาของข้า เจ้าอยากจะวางแผนฆ่าใครข้าจะเป็นผู้หยิบยื่นความตายให้กับพวกมันเอง"

วาจาที่ถูกลั่นเอาไว้ส่งผลให้ก้อนเนื้อในอกของนางสั่นไหวได้จริงๆ นัยน์ตากลมคล้ายกวางมองสบคู่สนทนนิ่งงัน ใคร่ครวญทุกข้อเสนอก่อนจะพบว่ามันน่าสนใจไม่น้อย

แต่ความตายจะไปสาแก่ใจอะไร?

ความตายก็แค่เป็นจุดจบที่น่าสบายเกินไป….

นางอยากแก้แค้นพวกมันทุกคน อยากอยู่ให้เหนือเกินกว่าบิดาจะยื่นมือมาบงการชีวิต และตำแหน่งสูงส่งที่ว่าก็น่าสนใจ หากไม่นับว่าต้องรับมือกับเหล่าสนมของบุรุษตรงหน้าทุกอย่างก็ดีมากจริงๆ

หวังอวี้จื่อหนอหวังอวี้จื่อ…

เจ้ากับมารดารวมหัวแย่งคู่หมายของข้าก็แล้วไปเถอะ แต่ถึงกับคิดทำลายอนาคตของข้าโดยการส่งข้าไปเป็นอนุภรรยาให้กับบุรุษน่าขยะแขยงเช่นอ๋องห้าที่ไม่ทำตัวสมกับเป็นอ๋อง ยามเมามายก็มัวโลกีย์เสพสมกับสตรีไม่เลือกหน้า มีชื่อเสียงดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งเมือง คราใดที่สร่างเมาก็ตบตีไม่ว่าชายหรือหญิง พระชายาและอนุล้วนเต็มเรือนหลัง

เห็นแก่แผนการเหล่านั้นแล้วหากนางไม่คิดสนองคืนกลับไปย่อมไม่ใช่คุณหนูรองตระกูลหวัง… เช่นนั้นก็ส่งมอบหวังอวี้จื่อให้ทั้งบุรุษทั้งสอง ให้ไปเป็นนางบำเรออ๋องห้าพร้อมกับทำหน้าที่อนุภรรยาให้กับอ๋องสามไปในตัว!

แค่คิด… นางก็พบว่าความทุกข์ยากทรมานของพี่สาวต่างมารดาคือขนมแสนหอมหวานแล้ว!

>> ขอชี้แจงกฎของการติดเหรียญ <<

เรื่องนี้ไรต์จะเปิดให้อ่านฟรีจนกว่า E-book จะออกวางจำหน่าย อาจจะมีติดเหรียญแบบอ่านล่วงหน้าบ้าง (ตอนละ1บาท) หลังจากตอนที่ 15 เป็นต้นไป นักอ่านอยากอ่านก่อนใครสามารถอุดหนุนกันได้นะคะ โดยนักอ่านงบน้อยยังสามารถรออ่านได้

เพิ่มเติมกรณีติดเหรียญอ่านล่วงหน้า : หลังจากอัพเดตตอนติดเหรียญอ่านล่วงหน้าแล้ว ในอีก 7 วันต่อมาจะปลดโดยอัตโนมัติเปิดให้อ่านฟรีนาน 3 วัน ก่อนจะติดเหรียญถาวรค่ะ **ขอแจ้งว่ากรณีติดเหรียญล่วงหน้าขอย้ำว่าน้อยมากๆ เนื่องจากเปิดให้อ่านฟรีกับนักอ่านทุกท่านค่ะ**

ส่วนนักอ่านที่ต้องการ e-book (ไรต์สงวนตอนพิเศษลงเฉพาะ e-book เท่านั้นเนื่องจากราคาติดเหรียญน้อยกว่าราคาจำหน่าย) ขอให้อดใจรอ ไรต์กำลังปั่นอย่างเต็มที่ โดยทั้งนี้จะตั้งราคาโปรโมชั่นเฉพาะการเปิดขายครั้งแรกลด 15%ขึ้นไป จำกัดระยะเวลา 4 สัปดาห์ หรือก็คือ 1 เดือนแรกที่เปิดขายเท่านั้น

และหลังจาก E-book วางจำหน่ายอย่างเป็นทางการจะกำหนดวันเปิดให้อ่านฟรีและทำการติดเหรียญถาวร

! คำเตือน !

TRIGGTER WARNING

มีบรรยายความคิดของตัวละครที่ตั้งใจจะฆ่าตัวตาย / มีการบรรยายเนื้อหาของความรุนแรง เพศ และการใช้ภาษา

ผู้อ่านพึงใช้วิจารณญาณในการอ่านเป็นอย่างสูง

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาในตอนนี้ไม่เหมาะสมทางด้านความรุนแรง เพศและการใช้ภาษา

พฤติกรรมบางอย่างของตัวละครในเรื่องไม่สมควรลอกเลียนแบบ ทุกอย่างเป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น

ผู้ใดที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ และโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านเป็นอย่างสูง

สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พุทธศักราช ๒๕๓๗

ห้ามมิให้ทำการคัดลอก ดัดแปลง หรือแก้ไขบทความ เพื่อนำไปใช้ก่อนได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนจำดำเนินการทางกฎหมาย

และสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558

ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่ง

เพื่อการสร้างฐานข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากสำนักพิมพ์และเจ้าของลิขสิทธิ์แล้วเท่านั้น