เรื่องนี้มีความเป็นอีสานบวกแฟนตาซีเล็กน้อยอีกเช่นเคยค่ะ

ธัญมลย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเรณูซึ่งตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนนอนอยู่กับผู้ชายที่ชื่อคำสิงห์ ส่วนคำสิงห์ที่เพิ่งย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างเดิมของตนในวัยหนุ่มได้ไม่นานก็ตกใจเป็นอย่างยิ่งเพราะเหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้วในชาติก่อน และความทรงจำเดิมก็บอกทั้งสองว่าหากใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอีกในชาตินี้ ชีวิตก็จะพบกับความบรรลัยไม่รู้จบ เรณูกับคำสิงห์จึงตัดสินใจแยกทางกันด้วยดีตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เพื่อเปลี่ยนชะตาของทั้งคู่ไปตลอดชีวิต 

แต่แล้วก็เหมือนโชคชะตาเล่นตลกกับทั้งคู่ เมื่อมีเหตุให้พวกเขาต้องพบเจอกันอีกครั้ง และชาตินี้ทั้งสองกลับมีห่วงเกิดขึ้น แล้วเช่นนี้พวกเขาจะตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันอีกหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไปได้เลยค่ะ

ฝากทุกคนกดหัวใจ กดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ ขอบพระคุณมากค่ะ

ตัวอย่างบางตอน

หลังกินอาหารเย็นเสร็จทองก้อนจึงเข้าไปคุยเรื่องสำคัญกับลูกชาย นางเอ่ยขึ้นทันทีที่เข้าไปนั่งในห้องของลูกชาย “เจ้าชอบเรณูรึ”

“ข้าน่ะหรือชอบยายนั่น ให้เปล่าแถมข้าวอีกร้อยกระสอบข้ายังไม่เอาเลยขอรับ” คำสิงห์พูดอย่างมั่นใจ

“นางเลวร้ายถึงเพียงนั้น”

“ก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกขอรับ เพียงแต่ข้าต้องการบอกท่านแม่ว่าข้าไม่ได้ชอบนาง และไม่มีวันชอบด้วย”

“แล้วดึกดื่นเที่ยงคืนเจ้าไปหานางทำไม”

“ใครเอาเรื่องนี้ไปฟ้องท่านแม่ขอรับ” เขาคิดว่าเขาระวังตัวมากแล้วนะ มีแค่อิ่มเท่านั้นที่รู้ว่าเขาไปบ้านเรณู แล้วใครเอาเรื่องนี้ไปบอกนาง อีกอย่างเขากำลังจะบอกเรื่องนี้ให้มารดาทราบอยู่พอดี แต่กลับมีคนหวังดีพูดแทนก่อนเสียแล้ว

“ตอบมาไม่ต้องมาย้อนถาม”

“ข้ามีเรื่องต้องคุยกับนางขอรับ”

“แค่คุยทำไมไม่ไปตอนกลางวัน ไปเวลานั้นหากมีคนเห็นเข้าเจ้าไม่คิดว่านางจะเสียหายหรอกหรือ”

“ก็ตอนกลางวันนางไม่ยอมคุยกับข้า”

“เจ้ามีเรื่องอะไรถึงต้องคุยกับนางยามดึก แล้วนางยอมคุยกับเจ้ารึ”

“เพิ่งยอมคุยเมื่อไม่กี่วันก่อนขอรับ”

“คุยเรื่องอะไร”

“แปดปีก่อนนางท้องลูกของข้า แต่นางไม่ยอมบอกข้าขอรับ”