เมื่อครั้งก่อน ภรรยาผู้แสนดีขององค์รัชทายาท หลี่เชียน อย่างพระชายาเฟยเจิน ถูกรังแกจนถึงแก่กรรมจากพระสนมจางชูเชียว ร่วมด้วยกับพระสวามีผู้หลงใหลสนมมากกว่าชายา

ด้วยแรงอิจฉาริษยาจากจางชูเชียว ที่มีต่อเฟยเจิน และ ความอยากได้ตำแหน่งพระชายามาครอบครอง จึงทำให้นางหาเรื่องเฟยเจินแบบไม่หยุดหย่อน มิหนำซ้ำยังกดขี่ข่มเหงคนที่เป็นพระชายาสารพัดอย่าง

ครั้งนี้ นางได้รับความเมตตาจากสวรรค์ให้กลับมาเกิดใหม่ เฟยเจินจึงขอปฏิญาณตนว่า จะแก้แค้น และ เอาคืนคนที่ทำร้ายตนให้สาสมกับสิ่งที่พวกเขาได้ทำไว้กับนาง

..................

ณ ใต้แสงจันทร์อันเยียบเย็น ร่างของหญิงสาวในชุดขาว ยืนตระหง่านอยู่ในมุมมืด ที่ปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆ ดวงตาคมกริบของนางจับจ้องลงไปยังพระราชวังเบื้องหน้า เงาแห่งอดีตที่นางถูกทรยศ หลอกลวง และ ถูกสังหารอย่างไร้ปรานี ยังชัดเจนในห้วงความทรงจำ ราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

เฟยเจินในชีวิตก่อน นางเคยเป็นสตรีผู้ซื่อสัตย์ และ เปี่ยมไปด้วยความรัก แต่ถูกคนที่ไว้ใจที่สุดหักหลัง นางสิ้นชีพพร้อมความเจ็บปวดอันฝังลึกไปกับสายลม ทว่าความปรารถนาอันแรงกล้าในการแก้แค้น และ ความคั่งแค้นนี้ กลับกลายเป็นดั่งเพลิงไฟ ที่ก่อให้จิตวิญญาณของนางหวนคืนกลับมาเกิดใหม่ ในร่างที่งดงามยิ่งกว่าเดิม

"พวกเจ้าทุกคนจะต้องชดใช้ในสิ่งที่ทำไว้กับข้า"

นางกล่าวกับตัวเอง น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว และ อาฆาต

เวลานี้ นางคือลมพายุที่สงบนิ่ง ซึ่งกำลังเตรียมพร้อมที่จะกวาดล้างทุกอย่างที่ขวางหน้า การแก้แค้นของนางจะไม่ใช่แค่เพียงการทำลาย แต่จะเป็นการฉีกกระชากทุกความลวง ทุกความชั่วร้าย และ ทำให้พวกเขาทุกคนได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่นางเคยได้รับ

ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เผยออกมาเล็กน้อย เฟยเจินหมุนตัวหันหลังกลับ ทิ้งภาพเงาของหญิงสาวผู้หวนกลับมาพร้อมความอาฆาตแค้นนี้ไว้

นี่คือการเริ่มต้นของการแก้แค้น ที่นางจะเดินไปตามเส้นทาง ของการทวงคืนศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำอย่างไม่ปรานี