image cover
เจ้าสาวของเจ้าสัว
พิมลดาตามพี่ไปงานเลี้ยงเลือกเจ้าสาวของเจ้าสัวหนุ่ม แต่กลับได้เป็นเจ้าสาวเสียเองเพราะเหตุการณ์บังคับ อายุห่าง 20 ปี+เพิ่งเคยพบหน้า แต่ก็รักกันฉ่ำทั้งในร้านอาหาร ห้องทำงาน ห้องลองเสื้อ บนรถไฟก็แซ่บซ้าาา
ยอดวิว
123
จำนวนตอน
12
ความคิดเห็น
0

รายละเอียด

โปรเปิดเล่ม meb ราคา 29 บ จากเต็ม 59 บ ประหยัด 30 บ สนใจกรุณาซื้อตรงจาก meb ได้เลยค่ะ

ที่ปิ่นโตอีบุ๊คกำลังรออนุมัติอยู่ค่ะ ถ้าผ่านแล้วจะเอาลิงค์มาลงไว้ให้ที่หน้าเรื่องนะคะ

ที่ fictionlog ลงเป็นตย. 10 ตอนค่ะ ขอบพระคุณมากค่ะ

‘เจ้าสัว!’ พิมอุทาน ตกใจกับคำขู่ทีเล่นทีจริงที่ดูจากแววตามาดหมายของเขาแล้วน่าจะจริงมากกว่าเล่น แถมพูดจบแล้วเขายังเลียริมฝีปากหยักบางสมชายจนมันวาวบ่งบอกว่ากระหายใคร่ทำตามคำพูด ทำเอาพิมลดาตะลึงจ้องตาโต และเขาก็อาศัยจังหวะนั้นดึงขนมกลับไป ตอนนั้นเองที่พิมได้สติ กลัวเขาใช้ปากป้อนปากจริงๆ เลยเผลอยกสองมือขึ้นตะครุบมือใหญ่ดึงกลับไปเข้าปากตัวเองแล้วกัดคำใหญ่ อารามรีบร้อนเศษแป้งจึงเลอะมุมปากและบางส่วนร่วงลงไปบนเนินทรวงขาวผ่องที่พ้นคอเสื้อคว้านกว้างที่ขลิบระบายผ้าแก้วโดยรอบเพื่อช่วยบดบังซอกอกล้นหลามไม่ให้ดูยั่วราคะโจ่งแจ้งเกินไป

ทว่าการได้เห็นวับๆ แวมๆ กลับปลุกกระตุ้นเจ้าสัวหนุ่มเสียยิ่งกว่า จนอดใจไม่ไหวหาเรื่องลูบนิดแตะหน่อยพอให้ชื่นใจอย่างที่อยากทำมานานนับสัปดาห์ แต่พยายามอดใจไว้เพราะกลัวว่าที่เจ้าสาวจะตกใจถอยห่าง

‘แป้งร่วงติดปากติดคอเต็มไปหมดเลย มา... ฉันช่วยเช็ดให้เอง’ ว่าแล้วมือหนึ่งก็รวบกุมมือหล่อนไว้กับอก อีกมือช้อนคางมนให้ใบหน้างามแหงนหงายพร้อมกับที่ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาประชิด จดจ้องมองตากันขณะที่เขาประจงเช็ดขนมปังจากมุมปาก

ตอนแรกพิมลดาเครียดเกร็งจนปากคอแห้งผาก ตกตะลึงลืมหายใจ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นเผยอปากจิ้มลิ้มจนเห็นฟันขาวราวไข่มุกและลิ้นสีชมพูยามหอบหายใจถี่รัวด้วยความตื่นเต้นระคนวาบหวามเมื่อเห็นแววตาคมเข้มเปล่งประกายกระหายสวาท

“ตรงมุมปากนี่ใช้ผ้าเช็ดไม่หมด คงต้องใช้อย่างอื่นเช็ดแล้วล่ะ” เอ่ยเสียงพร่าแล้วเขาก็ประคองศีรษะของหล่อน ตรึงไว้รับปลายลิ้นสากฉ่ำที่ตวัดเลียมุมปากแล้วลามไปถึงริมฝีปากล่างเต็มอิ่มซึ่งเขาใช้ทั้งลิ้นปาดเลียและปากดูดเม้ม

“อื้อ” พิมเผลอครางออกมา ตากลมโตใสซื่อเหมือนตากวางหวานเยิ้มหรี่ปรือด้วยความกระสัน เคลิบเคลิ้มกับรสสัมผัสหวานล้ำและถึงกับผวาตามเมื่อเขาถอนปาก แต่แล้วก็โล่งใจกึ่งประหวั่นเมื่อเขาไม่ได้ไปไหนไกล แค่ก้มลงตวัดเลียเช็ดเกล็ดขนมปังที่หล่นค้างอยู่บนเนินอกขาวสล้างที่โยนตัวขึ้นลงตามจังหวะหายใจระส่ำ

‘พิม หนูช่างหอมหวานน่ากินเหลือเกิน แค่ดมกับเลียคงไม่พอ ฉันอยากกลืนกินหนูทั้งตัว’ เขาพึมพำเสียงกระเส่า พร้อมกันนั้นสองมือก็เกี่ยวขอบคอเสื้อกว้างและแขนเสื้อยกทรงผ้าลูกไม้ลงมาคาอยู่บนต้นแขนกลมกลึง แล้วจดจ้องมองซอกอกนูนเด่นที่เกิดจากสองเต้าอวบใหญ่บดเบียดกันอย่างหลงใหล “อ้า อกหนูสวยเหลือเกินทูนหัว น่าจะใหญ่ล้นมือฉันทีเดียว ไหน...ขอวัดหน่อยสิ”

 

...อ่านเพิ่มเติม
จิด้า

รีวิวผู้อ่าน

0 รีวิว
จัดเรียงตาม
    
กำลังโหลด...
qr-app

อ่านบนแอปฯ Fictionlog

ดาวน์โหลดแอปฯ เพื่อการอ่านที่ดียิ่งขึ้น

สารบัญ

12 ตอน
เพิ่มตอนล่าสุด 11 ม.ค. 2026
กำลังโหลด...

เผยแพร่โดย

45
เรื่อง
64
ผู้ติดตาม