จำเลย(ลับ)ของเสือร้าย

โรมัน

นิ่ง สุขุม เย็นชา ไร้ความรู้สึก

เจ้าพ่อบ่อนคาสิโน ทำธุรกิจสีเทา เงินก็แค่เศษกระดาษ

ชอบความสัมพันธ์ในความลับ ไม่ชอบเปิดเผย และไม่ชอบให้ใครมากวนใจ

อย่าคิดจะมาเป็นเจ้าของ

พริกหวาน

นักศึกษาสาวสวยปี 2 รอยยิ้มชวนหลงใหล

เธอตัดสินใจมาเป็นของเล่นแก้เหงาเพื่อแลกกับเงิน

รอยยิ้มของเธอต้องหายไปเมื่อเจอกับเขา ผู้ชายที่แสนเย็นชาคนนี้ทำให้ชีวิตเธอเปลี่ยนไป

เธอกลายเป็นคนในความลับ เป็นแค่ผู้หญิงรองรับความใคร่ให้กับเขาเท่านั้น

___________

สปอยเนื้อเรื่อง

“ตกลงกันไว้เท่าไหร่”

“หมายถึงอะไรคะ? หรือว่าหมายถึงค่าตัวที่นั่งดื่มเป็นเพื่อนคุณ”

ไม่มีการตอบกลับจากโรมันแต่ใช้สายตากดดันเธอแทน

“หนึ่งหมื่นค่ะ ยังไม่ได้หักเปอร์เซ็นต์”

“อยากได้มากกว่านั้นหรือเปล่า”

“พริกขอถามได้ไหมคะว่าต้องทำอะไรถึงได้เงินมากกว่านี้” ความรู้สึกของเธอบอกบางอย่าง แต่อยากถามให้แน่ใจว่าสิ่งที่คิดเป็นไปตามคำพูดของเขา และเธอไม่อยากไปถึงขั้นนั้น แต่ดูท่าทางเขาไม่ใช่คนบีบบังคับเธอ

“หึ ถ้าอยากรู้แค่เดินตามฉันออกไป”

“ถ้าคุณจะกลับแล้ว พริกขอตัวเก็บของนะคะ แค่อยากมานั่งดื่มเป็นเพื่อนคุณเท่านั้นไม่ต้องการเกินเลยไปมากกว่านี้” พริกหวานตอบกลับและมองใบหน้าคมคายด้วยสายตาเรียบนิ่ง สิ่งที่คิดไว้ไม่มีผิด

“เติมศูนย์ไปอีกตัวและไม่มีการหักเปอร์เซ็นต์นั่นคือสิ่งที่เธอจะได้ แต่ถ้าเธอไม่...ก็แล้วแต่”

เป็นครั้งแรกที่โรมันพูดยาวเหยียดกับหญิงสาว ยิ่งเธอปฏิเสธเขายิ่งต้องการ ร้อยทั้งร้อยผู้หญิงแพ้เงินทั้งนั้น เชื่อว่าเธอก็เป็นหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้น แค่เล่นตัวเพื่อเรียกเงิน 

พริกหวานกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่สมองคิดตามคำพูดของเขา ‘หนึ่งแสน’ แลกกับการนอนกับผู้ชายคนนี้ ดวงตากลมโตยังคงจับจ้องไปที่ใบหน้าคมคาย