คำโปรย

ไป๋เสี่ยวเฉิงตัดสินใจทำศัลยกรรมเพราะอยากหาคู่ แต่ไม่รู้ว่ามันผิดพลาดตรงไหน เธอถึงลืมตาตื่นในร่างของใครอีกคน ซ้ำร้ายยังต้องคอยปรนนิบัติพรานป่า ไหนจะพ่วงด้วยตำแหน่งมารดาเลี้ยงของเจ้าสองแฝดอีกต่างหาก!

*****

"พวกเจ้าเรียกข้าว่าท่านแม่งั้นเหรอ?"

"ใช่ ๆ ท่านแม่ของพวกเรา"

"ท่านแม่ของข้าด้วย"

"เดี๋ยวนะ...ข้าไปเป็นท่านแม่ของพวกเจ้าตั้งแต่เมื่อไหร่?"

เสี่ยวเฉิงหันไปมองหน้าพ่อเด็กครั้งหนึ่ง แล้วพบว่าเจ้าหมอนั่นเบือนหน้าหนีทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ก่อนจะไหวไหล่แล้วเดินจากไปดื้อ ๆ ไม่คิดจะอธิบายอะไรก็แล้วไป แต่ไม่คิดจะสอนลูกเลยหรือไง!

"นี่ เด็ก ๆ จ๊ะ ข้าไม่ใช่มารดาของใครทั้งนั้น ข้าเป็นแค่พี่เลี้ยงเท่านั้น"

เสี่ยวเฉิงพยายามบอกปัด ๆ อย่างนุ่มนวล แต่ในตอนนี้เอง เสี่ยวเฉิงจำต้องกลับคำกะทันหัน เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเล่อกับเสี่ยวหนิงลงไปนอนกลิ้งบนพื้น เสื้อผ้าเปรอะดินไปหมด เสียงร้องไห้แจดังเข้าไปในตัวบ้าน

แย่ล่ะ! ยมทูตตัวนั้นโผล่หัวออกจากหน้าต่าง พร้อมส่งหางตาคมเสมือนดาบเหล็กจ้องจะหักคอนางอีกแล้ว

เห้อ~ นี่มันเวรกรรมอะไรกันล่ะเนี่ย -...-

"ก็ได้! ก็ได้! ท่านแม่ก็ท่านแม่"