ผมเป็นใครนั้นคือคำถามแรกที่เอ่ยถามตัวเองผมจำอะไรไม่ได้เลยจึงทำได้เพียงนั่งอยู่ข้างไนท์คลับแห่งหนึ่งตั้งแต่นั้นมาทุกคนจึงคิดว่าผมเป็นขอทานในความโชคร้ายกับมีความโชคดีเมื่อเจ้าของไนท์คลับคนนั้นมักจะสั่งให้คนของเขาเอาข้าวเอาน้ำมาให้ผมตลอดแม้ว่าจะไม่รู้ถึงเหตุผลของเขาแต่ผมก็ยอมรับไว้ด้วยความเต็มใจจนกระทั้งผมได้มีโอกาสช่วยชีวิตชายคนนั้น คนที่เข้ามาเป็นส่วนนึงในชีวิตของผมไปตลอดกาล