รัชศกเตี้ยนอี้ปีที่1 แคว้นต้าอัน ต้าอันนั้นเป็นใหญ่ที่สุดใน3แคว้น ต้าอัน ต้าหยง ต้าไห่
ทั้ง3ดินแดนพิพาทกันหลังเกิดภัยแล้ง เมื่อหลายสิบปีก่อนตอนที่ฮ่องเต้ปัจจุบันพึ่งจะขึ้นครองราชย์ต่อจากบิดา เนื่องจากต้าไห่ต้องการพื้นดินบางส่วนจากต้าอัน และอ้างว่าต้าอันต้องการสมบัติสำคัญแต่ละแคว้นเพื่อต่อรองที่ทำกิน ซึ่งคือฝูงม้าและวัวที่ต้าหยงมี และฟาร์มมุกร่วมถึงเหมืองทอง แร่นิลจินดาที่ต้าไห่มี เพียงแต่ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันฟุ่มเฟือยจนเป็นนิสัย สำราญใจในสตรีงาม ที่เล่นตุกติกไม่ยอมผูกสัมพันธ์ไมตรีต่างแคว้นสักทีก็เพราะอยากจะดูว่าแต่ละแคว้นนั้นจะยอมให้สิ่งใดแก่ตนบ้างเพียงเพื่อที่ดินเท่าหยิบมือ
นับแต่ขึ้นครองราชย์ได้ ก็ทรงบังคับฮองเฮาคู่บารมีให้ออกบวช บังคับให้เหล่าสนมที่อดีตไทฮองไทเฮาแต่งตั้งให้แต่ละนางนั้นรับผิดแขวนคอ บางก็ว่านางคบชู้ ริษยากันภายใน สนมบางนางมีหลักฐานยืนยันความบริสุทธิ์ก็ถูกกักขัง คัดพระสูตร บางนางก็อ้างนางเลอะเลือนฟั่นเฟือน ปล่อยให้ตายอยู่สุสานหลวงบ้าง ตายอย่างอนาถในฤดูล่าสัตว์บ้าง ด้วยเครื่องฉาวโฉ่พรรค์นี้ทำให้ฮ่องเต้นั้น มีภาพลักษณ์ที่อัปยศ ไร้ความสามารถ แต่เนื่องด้วยฮ่องเต้องค์ก่อนมีบุตรชายผู้ไร้สามารถผู้นี้เพียงผู้เดียว จึงไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ... ผิดกับท่านอ๋องน้อยที่ถูกราชวงศ์กลั่นแกล้งเสมอมา ถูกแย่งพระชายาบ้างก็ดี ถูกกลั่นแกล้งให้มาตกละกำลำบากชายแดนก็ช่าง แต่ชาวประชาที่อยู่ตามรอบนอกเมืองหลวงส่วนใหญ่ล้วนแอบสนับสนุนอ๋องน้อยให้ก่อกบฏอย่างลับๆ ในเมื่อกษัตริย์ไม่มีความสามารถคู่ควรแก่ตำแหน่ง ก็จะมีไว้ทำไมให้อับอายแผ่นดิน ไม่สู้ล้มสายเลือดคนไร้สามารถนี่ให้สิ้น แม้ฮ่องเต้จะอยากล้มล้างอ๋องน้อยในข้อหากบฏเป็นทุนเดิม แต่ก็ไม่สามารถ เพราะไม่เคยมีหลักฐานเรื่องสายลับของท่านอ๋องที่เข้ามาในเมืองเลย มีก็แต่...คนของฝ่าบาทเองที่ออกมาติดต่อค้าขายเลี่ยงภาษีอยู่นอกเมือง แล้วแอบเอาข่าวภายในมาขายให้หน่วยใต้ดินที่ข้าทำงานสั่งการอยู่..
ข้าหยวนจื่ออี้ เคยถูกเหล่าคนสูงศักดิ์แห่งเมืองหลวงรังแกอย่างไม่เป็นธรรม ญาติผู้ใหญ่ที่เลี้ยงดูถูกยึดนาไร่ ตายตาไม่หลับ เมื่อมีโอกาสเข้าสำนักศึกษากลับถูกยัดเงินแย่งที่นั่ง ถูกใส่ร้ายหาว่าโกงการสอบเข้าสำนักศึกษา ในเมื่อฟ้าเปลี่ยนสีตามใจนึกของผู้ที่มีอำนาจ งั้นข้าก็จะเป็นผีร้ายรังควานเมืองหลวงอันโสมมนี้ ระหว่างทางที่ถูกเนรเทศได้มีโอกาสโชว์ฝีมือต่อสู้เล็กน้อยกับโจรป่า ที่ก็คือชาวบ้านกลุ่มเล็กที่ร่วมกันปล้นชาวบ้านที่พอมีอันจะกินกว่าด้วยกันเพราะอดอยากจนท่านอ๋องมาเห็น จึงมีหวังได้มาทำงานในหน่วยใต้ดินนี้ นับตั้งแต่ท่านอ๋องไว้ใจ ข้าขุนพลน้อยจื่ออี้ แซ่หยวน ก็มีใจปดิพัทธ์ต่ออ๋องน้อยหนานผิง อ๋องต่างแซ่ ผู้ปกป้องชายแดนได้อย่างไม่น่าไว้วางใจที่สุดในใจฮ่องเต้ ผู้เปรียบดุจคมในฝัก ไม่มักใหญ่ใฝ่สูง แต่ใจคนยากจะหยั่งถึง แต่สุดแล้วในใจท่านอ๋องทำทุกสิ่งก็เพื่ออำนาจบารมี หรือชาวประชาอย่างที่ล่ำลือกันล่ะ...
:
"หยวนจื่ออี้ เข้าชมชอบข้าหรือไม่?"
" ท่านอ๋องหนานผิงกอบกู้ต้าอันจากมารร้าย ได้ใจชาวประชา ทำให้แคว้นสงบร่มเย็น มีคุณูปการใหญ่หลวง ประกาศให้ขึ้นครองราชย์บัลลังก์ แต่งตั้งเซียวเฟยเป็นฮองเฮาคู่บารมี จบราชโองการ "
:
"ที่นี่คือที่ใด รัชศกใดกัน ?"
"รัชศกฮวาหรงปีที่45เจ้าค่ะ ท่านพ่อ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง ?"
"ท่านอ๋อง ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว พวกข้ากับลูกๆร้อนใจเหลือเกิน"
' อะไรกัน นี่ข้าอยู่ในร่างผู้อื่นหรือ '