ฉัตรทุกข์ทรมานกับสิ่งที่มันพบเจอ มันนอนไม่เคยเต็มอิ่ม

มันกินข้าวไม่เคยหมดจาน มันทรมานด้วยความร้อนรน

มันคิดแล้วเสียด้วยซ้ำว่ามันอาจตายในรุ่งเช้า

มันดิ้นรนทุกวิถีทางให้หายจากส่ิงที่มันเป็น

มันอิดโรยด้วยความทุกข์ และสิ่งสุดท้ายที่มันจะทำ

คือให้ "อาจารย์เธียร" ช่วยมัน