ณ ค่ายทหารแห่งหนึ่ง มีนายทหารยศพลเอก มีลูกฝาแฝดหญิงชาย เด็กทั้งสองโตมาด้วยความรักความเอาใจใส่ของคุณพ่อและคุณแม่ ซึ่งคุณพ่อเป็นนายทหาร และคุณแม่เป็นคุณครูโรงเรียนของรัฐบาลแห่งหนึ่ง เด็กฝาแฝดหญิงชายมีชื่อว่า มิตราและภูผา ทั้งมิตราและภูผา ยังมีรูปร่างหน้าตาที่สวยหล่อทั้งคู่ ต่างเป็นที่หมายปองของผู้คนที่พบเห็น

มิตราและภูผาเรียนโรงเรียนเอกชนชื่อดังประจำจังหวัด

มิตราและภูผาได้มีเพื่อนร่วมแก๊งทั้งหมด 6 คนได้แก่ นิก มอส ยูกิ แม็ค รวมถึงมิตราและภูผา ซึ่งมิตรา เป็นดาวโรงเรียน และมีแม็คเป็นเดือนโรงเรียน

“มิตรา ไปกินข้าวกันเถอะนะแม็คหิวแล้ว”

“จะไปก็ไปก่อนดิมิตรายังไม่หิวอะ” น้ำเสียงมิตราตอบแม็กอย่างเยือกเย็น

“ ก็ที่ชวนเพราะว่ามันไม่ครบแก๊งมันกินไม่อร่อย” แม็กตอบแก้เขิน

“ก็ได้จ้า…ไปก็ได้…ตื๊อสุด…ก็คุณแม็กนี่ล่ะคร้า…..” มิตราพูดพลางยิ้มไปด้วย

พอถึงโรงอาหารมิตราก็สั่งแม็คไปซื้อน้ำกับข้าวมาให้ทันทีโดยที่แม็คยังไม่ทันได้นั่ง

“ แม็คซื้อข้าวให้หน่อยดิ แล้วก็น้ำด้วย มิตราขี้เกียจเดิน จะนั่งรอกินอยู่ตรงนี้ นะ นะ นร๊า…” เสียงออดอ้อนของสาวสวยอย่างมิตรา

“ได้คร๊าบ…คุณเพื่อน” แม็ครับปากอย่างเต็มใจ

“พวกมึงจีบกันอยู่หรือเปล่าวะ” ภูผาทำหน้าตาสงสัยแล้วจึงถามออกไป

“น้องมึงก็สวยนะไอ้ภู แต่ปากสุนัขไปหน่อยว่ะถ้าจะจีบนะกูคงต้องหาตะกร้อมาครอบปากน้องมึงก่อนว่ะ น้องมึงจะได้ไม่กัดกู ฮ่าๆๆ” แม็คหนุ่มหล่อก็ตอบเสียงสั่นแบบคละๆเขินๆ

“แรงนะคะเพื่อนแม็ค คำพูดคำจาอ่ะ แล้วข้าวกับน้ำเมื่อไหร่จะได้กินคะ” มิตราทำท่าทางพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

“คร๊าบบบบ” แม็กพูดแล้วก็เดินไปซื้อข้าวและน้ำให้กับสาวสวยอยากมิตรา

สักพักแม็กก็มาพร้อมกับข้าวและน้ำของทั้งแม็คและมิตรา

“ได้แล้วครับ” เสียงพูดอันไพเราะของหนุ่มแม็ค เดือนโรงเรียนสุดหล่อที่บางครั้งคำพูดของเขาก็ทำให้ตาอ่อนไหว และหนุ่มแม็คสุดหล่อคนนี้ก็ยังเป็นที่หมายปองของหญิงสาวทั้งโรงเรียน

“thank you นะ” เสียงพูดอันอ่อนหวานของมิตราสาวสวยดาวโรงเรียนแห่งนี้

“พวกแกตอนเย็นมีใครว่างหรือเปล่าว๊ะ” น้ำเสียงของมิตราถามเพื่อนด้วยความอยากรู้

“ทำไม” เสียงเพื่อนในแก๊งตอบเป็นเสียงเดียวกัน

“ตอนเย็นน่ะมิตรามีซ้อมดนตรีดึก ก็น่าจะเลิกประมาณ 3-4 ทุ่มเลยแหละ อยู่เป็นเพื่อนหน่อยดิ” มิตราทำน้ำเสียงหน้าตาและท่าทางออดอ้อนเพื่อนๆ

“ไม่ต้องอ้อนจ้ะ…ไม่ได้ผล” ยูกิรีบปฏิเสธทันที

“ใจร้ายมากจ้ะ..”

“ก็นี้ยูกิรีบกลับบ้านคุณพ่อคุณแม่ย้ำตั้งแต่เช้าเลย ก็พักนี้พวกเราเล่นกลับดึกเกือบทุกวัน คุณพ่อคุณแม่ก็เลยจับตามองเป็นพิเศษ ช่วงนี้จะกลับดึกก็คงยากหน่อย” ยูกิพูดด้วยน้ำเสียงนอยเป็นอย่างมาก

“ไอ้แม็คมึง” นิค ทำเป็นแกล้งบ่ายเบี่ยงบังคับแม็กให้อยู่เป็นเพื่อนมิตรา เพราะรู้ว่าแม็คกับมิตราต่างคนต่างแอบชอบกันอยู่

มินตราจึงรีบพูดขึ้นมาทันทีว่า “ไอ้แม็ค ไม่อยู่โกรธนะ”

“รู้คร๊าบผม ว่าต้องอยู่ ก็อยู่เป็นเพื่อนประจำอยู่แล้วหนิ” แม็คพูดอย่างเต็มใจ

ตอนเย็นที่ห้องซ้อมดนตรี

แม็คก็นั่งเล่นมือถือรอมิตราซ้อมดนตรีตามเคย พร้อมทั้งหยิบมือถือมาถ่ายวีดีโอตอนที่มิตราสาวสวยมือกีตาร์และนักร้องนำหญิงของวงซ้อมดนตรีอีกด้วย แม็คนั่งรอแบบไม่มีเบื่อหน่าย

“วันนี้พอแค่นี้นะคะ พรุ่งนี้เจอกันเวลาเดิม ใกล้ถึงวันแข่งแล้ว ซ้อมหนักนิดนึงนะ 3ทุ่มแล้ว กลับบ้านดีๆนะคะทุกคน” เสียงมิตราสาวสวย ซึ่งนอกจากจะเป็นดาวโรงเรียน มือกีต้าร์และนักร้องนำวงแล้ว ยังเป็นถึงประธานชมรมดนตรีด้วย

ทุกคนก็เก็บของเข้าที่และเดินออกจากประตูไป เพราะเห็นทุกคนออกจากห้องไปหมดแล้ว มิตราก็ได้ล็อกห้อง และได้เดินออกไปพร้อมกับหนุ่มแม็ค

“มิตรา หิวข้าวมั๊ย..แวะทานข้าวก่อนนะครับ แม็คหิว” เสียงอันไพเราะเอ่ยถามมิตราพร้อมทั้งทำเสียงออดอ้อน

“โอเค…เดี๋ยวมิตราเลี้ยงเองนะ”

ณห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

“แม็ค วันนี้กินสเต็กนะ อยากกินอะ นะ น๊า น๊าาา” เสียงออดอ้อนราคาของสาวสวยอย่างมิตราทำให้หนุ่มหล่ออย่างหนุ่มแม็คต้องยอมตามใจเป็นทุกที

“แม็คก็ไม่เคยได้เลือกร้านอยู่แล้วนี่ครับ”

แม็คพูดเลยทำนองเห็นความสำคัญของหญิงสาว แต่มิตรากลับคิดมากแม็คพูดประชดประชัน

“ประชดหรอ อย่าบ่นมาก ผู้ชายอะไรคนเก่งชิบหาย แต่ถึงจะบ่นจะประชดก็ช่างเถอะ ขอแค่ตามใจมิตราก็พอแล้ว ”

น้ำเสียงไม่แคร์อะไรของหญิงสาวทำให้หนุ่มหล่ออดยิ้มในความน่ารักไม่ได้

“ก็มิตราเล่นสั่ง สั่ง สั่ง อยู่ได้ ชักจะเหมือนแม่แม็คขึ้นทุกวันแล้วนะ”

“เว้อ…คร๊า….”

“ว่าแต่ไม่อยากได้แม่เพิ่มอีกคนเหรอคะลูกแม็คสุดหล่อ” สาวสวยทั้งพูดและหัวเราะอย่างมีความสุข

“ตกลงจะทานเลยข้าว” แม็คพูดแก้เขิน จากนั้นก็เรียกพนักงานมาเพื่อสั่งอาหาร

“พี่ครับสั่งอาหารหน่อยครับ”

“รับอะไรดีครับ” เสียงพนักงานสอบถามอย่างอ่อนน้อมถ่อมตน

“เอาสเต็กโคขุน 2 ที่ครับ แล้วก็น้ำเปล่า 2 ครับ”

หนุ่มหล่อสั่งอาหารอย่างรู้ใจสาวสวย ทำเอาสาวสวยอมยิ้มชอบใจ

“ชีวิตนี้ถ้ามิตราขาดแม็คไปสักคนชีวิตของมิตราจะเป็นยังไงเนี่ย รู้ใจไปซะทุกอย่างแบบนี้เนี่ย”

พอทั้งคู่ทานอาหารเสร็จ

“จะกลับบ้านเลยหรือว่าจะดูหนังก่อน” แม็คพูดพร้อมกับทำหน้าอ้อนวอน

“คือถามรึว่าบอก ที่พูดนี่คืออยากดูหนังใช่ป๊ะ” มิตรา ทำน้ำเสียงรู้ทัน

“รู้ทันอีกแล้ว”

“ไม่ต้องทำท่าทางจะไปคละๆเขินๆเลยนะ เสแสร้งเก่งมากเลยนะเราเนี่ย”

แล้วมิตราก็หันหน้าแล้วเดินไปทางโรงหนัง

“มิตราจะไปไหน” เสียงหนุ่มหล่อถามด้วยความสงสัย

“จะดูมั๊ย..หนังอ่ะ ถ้าไม่ดูจะได้กลับ”

“ดู ดู คร๊าบ” แม็กตอบพร้อมรีบวิ่งกำลังไป

มินตราหันหน้าไปเดินต่อแต่ก็ยังคงอดยิ้มในความน่ารักของหนุ่มหล่อไม่ได้

“รอด้วยสิ..ผู้หญิงอะไรเดินเร็วชะมัดเดินตามไม่ทันแล้วเนี่ย” หนุ่มหล่อทำท่าทางเหนื่อยหอบ

“สตอ..เก่งเป็นที่หนึ่งเลยค่ะคุณ” คำด่าที่แสนจะไพเราะแต่เจ็บลึกมากของมิตรา

“แรง………” แม็กทำสีหน้าท่าทางนอยแล้วพูดออกไป

“แม็กจะดูหนังเรื่องอะไร ไปซื้อตั๋วหนังนะ เดี๋ยวมิตราจะไปซื้อป๊อปคอร์นกับน้ำ ok”

แม็คยิ้มพร้อมพยักหน้า จากนั้นมิตราก็เดินไปซื้อป๊อปคอร์นและน้ำ ส่วนแม็คก็ซื้อตั๋วหนังตามที่มิตราสั่ง

พอทั้งคู่เข้าไปในโรงหนัง ดูหนังรักที่ทั้งคู่เลทอก ทั้งคู่ก็ได้ผลัดกันป้อนน้ำและป๊อปคอร์น บางครั้ง แม็กเผลอกอดมิตรา แต่มิตราก็ไม่ได้ว่าอะไร ซ้ำยังลืมตัวไปซบไหล่แม็คอีกด้วย จากนั้นแม็คก็จูบที่ศีรษะของมิตรา แล้วทั้งคู่ก็จับมือกัน ราวกับคู่รัก

หนังจบ 6 ทุ่ม แม็คได้ขับมอเตอร์ไซค์ไปส่งมิตราที่บ้าน ระหว่างทาง มิตรมาก็กอดเอวแม็คแน่น และทั้งคู่ไม่วายที่จะชวนกันคุย

“มิตรา….. แม็คยังไม่อยากกลับบ้านเลยอ่ะ นั่งรถเล่นกันไหม แบบว่ากินลมชมวิวไง”

“อารมณ์ไหนเนี่ย…มันดึกมากแล้วกลับบ้าน เดี๋ยวพี่ว่างก็เป็นห่วงแย่หรอก”

“คงไม่มี ใครห่วงหรอกมั้ง ดึกขนาดนี้แล้วยังไม่มีใครโทรตามเลยสักคน”

“เออ….ใช่…..น่าสงสารจริงพวกเรา” มิตราพูดพลางหัวเราะไปด้วย

แล้วแม็คก็ขับรถมอเตอร์ไซค์แบบช้าๆ พร้อมกับเอามือหนึ่งข้างของตนเอง มาจับมือของมิตราที่กำลังกอดเอวตนเองอยู่ พร้อมกับลูกไล้ที่มือไปมา

“อยากอยู่แบบนี้นานๆจัง” เสียงหล่อพูดขึ้นอย่างมีความหวัง

“วันนี้ทำไมอ้อนจังเลย” มิตราพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหมั่นไส้

พอถึงบ้านมิตรา