โปรย

“นี่มันอะไร”

“จดหมาย”

“โดนเรียกผู้ปกครองมากี่ครั้งแล้ว”

“ไม่ได้นับ” เมื่อได้ยินคำตอบจากน้อง หลงก็หายใจเข้าลึก ๆ แล้วถอนหายใจออกมายาว ๆ

..................

“ไม่อยากให้บ่นก็ทำให้มันดี ๆ” เสือวางกระเป๋าลงแล้วยัดเสื้อใส่ในกางเกงต่อหน้าหลงจนเรียบร้อย จากนั้นเจ้าตัวก็นั่งลงประจำที่แล้วเริ่มลงมือตักโจ๊กปลาเข้าปาก “ทำไมไม่บอกครูว่าโดนหาเรื่อง”

“บอกไปครูก็ไม่ช่วยต่อยอยู่ดี”

..................

“อย่าใช้แต่กำลังนักสิ ถ้าเกิดเฮียไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ ใครจะช่วยเหลือทัน ต้องเจรจากันอย่างสันติ” เสือกลอกตามองบนเมื่ออีกฝ่ายเริ่มกลายร่างเป็นคุณพ่อคนที่สองแล้ว “เข้าใจไหม”

“ถ้าเจรจาอย่างสันติได้ เสือจะยังต้องใช้ส้นตีนทำไม”

“ปากดีไม่เลิกจริง ๆ”

Main Character 

คำชี้แจง

1.นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ตัวละคร สถานที่ เหตุการณ์ต่าง ๆ เป็นเพียงการสมมติขึ้น นักอ่านทุกท่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

2.ไม่อนุญาตให้คัดลอกผลงานไม่ว่าจะกรณีใดก็ตาม

3.ผู้เขียนขอรับรองว่ามิได้คัดลอกผลงานของท่านใดมาอย่างแน่นอน