“ก.เอ๋ยกอไก่  ข.ไข่อยู่ในเล้า  ฃ.ขวดใส่เหล้า 

ค.ควายไถนา  ฅ.คนขึงขัง  ฆ.ระฆังเป๊งเป๊ง  

ง.งูใจร้าย  ช.ช้างเลยหนี  ซ.โซ่ไม่มี   ผ.ผี น่ากลัว....”

“เดี๋ยวๆ เมื่อคืนฉันไม่ได้สอนเธอแบบนี้นี่” ผมนั่งสำลักกาแฟจนขึ้นสมอง เมื่อเช้านี้เจ้าฝรั่งน้อยนั่งท่อง ก.ไก่ ภาคพิสดารไปพร้อมๆ กับกินขนมปังปิ้ง แฮม ไข่ดาวที่ผมตื่นมาทำให้แต่เช้าไปพร้อมๆ กัน

“ก็ที่คุณนายสอนผมมันจำยากนี่ครับ ผมท่องแบบนี้ผมจำง่ายกว่า” ไอ้เจ้าฝรั่งน้อยเถียงผมอีกตามเคย

“แล้วเธอท่องแบบนี้ฉันจะสอนเธอได้ยังไงกัน ภาษาไทยมันไม่มี ผ.ผี มันมีแต่ ผ.ผึ้ง”

“แต่มันก็ออกเสียงเหมือนกันนี่ครับ ผ.ผีน่ากลัว ภาษาไทยมีเสียงเหมือนกันตั้งเยอะ ส.เสือ  ส.สี  ส.คอยศาลา”

“ษ.ฤๅษี ศ.ศาลา ไม่ใช่ ส.สี  ส.คอยศาลา เธอจะไปคอยใครที่ศาลา” ผมนั่งเกาหัวให้กับไอ้เจ้าฝรั่งจอมป่วน

“แล้วฤๅษีคืออะไร ผมไม่รู้จักนี่ ให้ ศ.คอยที่ศาลานั่นแหละผมจะได้จำง่ายๆ ไง แล้วทำไมไม่หดให้มันเหลือแค่ ส.เดียวก็พอจะมี ส.เยอะๆ ไปทำไม มันก็ออกเสียงเหมือนกันนี่นา แถมยังมี ร.เรือพายไป กับ ภ.สำเภากางใบ มันก็เป็นเรือเหมือนกันทำไมไม่ใช้เรือลำเดียวล่ะครับ” ไอ้เจ้าฝรั่งน้อยตรงหน้าทำเอาผมปวดหัวแต่เช้า ผมก็พยายามนั่งคิดตามคำถามที่เจ้าเด็กฝรั่งนี่ถามเหมือนกัน แต่เอาจริงๆ ผมก็ไม่เคยรู้ว่าเพราะอะไรก็เลยตอบไม่ถูก

“บอกให้ท่องก็ท่องไปอย่าเถียง อย่าสงสัยมากเข้าใจมั้ย แล้วนี่ท่องสลับกันไปสลับกันมาแบบนี้ฉันก็งงไปด้วย กลับมาท่องให้ถูกเลยนะ” ผมส่ายหัวให้เจ้าฝรั่งน้อยเจ้าปัญหาที่นั่งเอียงคอย่นหน้าไม่พอใจใส่ผม

“ผมเรียนเขียนเลยได้มั้ย ผมขี้เกียจท่อง ก.เอ๋ย ก.ไก่ แล้ว” เจ้าฝรั่งน้อยต่อรองกับผม

“ท่องให้ถูกก่อนแล้วฉันถึงจะสอนเขียนให้” ผมบอกกับนักเรียนหัวรั้นของผมทันที เจ้าฝรั่งน้อยหน้ามุ่ยแล้วพยักหน้าหงึกๆ เป็นการรับข้อเสนอของผม

"แต่ภาษาไทยมันมีตั้งเยอะนี่ครับ" เจ้าฝรั่งน้อยเจ้าปัญหายังมีข้อแม้ไม่เลิกรา

"ถึงจะมีเยอะเธอก็ต้องท่องให้ถูก ท่องใหม่ตั้งแต่ต้น แล้วก็ท่องให้ถูกด้วยเข้าใจมั้ยฝรั่งน้อย" ผมนั่งตีหน้าดุใส่นักเรียนเจ้าปัญหาของผม

"ครับ ผ.ผึ้งขวักไขว่..."

"ผ.ผึ้งทำรัง!!!"

"อ๋อ...ครับ ผ.ผึ้งทำรัง"