“คนสารเลว! อย่ามายุ่งกับอร อรรังเกียจ อรขยะแขยง!”

“เสียใจด้วยนะ ถึงเธอจะขยะแขยงแต่เธอก็หนีฉันไปไม่พ้น เพราะเราสองคนแต่งงานเป็นผัวเมียกันแล้ว!”

ปลายนิ้วโป้งไล้ไปตามมุมปากของตัวเองที่แตกอาบจนเลือดซิบ              

“อรจะหย่า! ถ้าคุณภัทรไม่ยอมหย่าอรก็จะฟ้อง!”                            

สียงเล็กกรีดร้องอย่างเดือดดาล เธอยอมรับว่าเธอผิดที่เคยทรยศต่อความรักของเขา แต่ถ้าเธอไม่ทำปู่ของเธอก็ไม่รอด ตอนนี้ก็เช่นกัน ถ้าเธอไม่ทำพ่อของเธอก็ไม่รอด

“ได้เลยอร! อยากหย่านักก็ตามสบาย แต่ช่วยเอาเงินสิบล้านมาวางพร้อมใบหย่าให้ด้วย!”                        

 “สิบล้านอะไรกันคุณภัทร! ในสัญญาอรเอาของคุณมาแค่ห้าล้าน!”    

“ห้าล้านแรกคือเงินต้น ห้าล้านที่สองคือดอกเบี้ย ถ้าไม่มีปัญญาจ่ายด้วยเงิน เธอก็ต้องจ่ายด้วยร่างกาย! เริ่มจ่ายดอกตอนนี้เลยเป็นไง?!”