"คุณสืบเสียใจมากเลยเหรอคะ ให้หนูอยู่เป็นเพื่อนมั้ย"

เสียงหวานของเด็กสาววัยสิบเจ็ดปีเอ่ยถามเจ้านายหนุ่มด้วยความเป็นห่วง ขณะที่ชายหนุ่มนั่งจมจ่อม ตรอมตรมจากการโดนแฟนสาวขอพักความสัมพันธ์เพื่อไปต่างประเทศ

"หึ เอาสิ ได้เธอนั่งคุยเป็นเพื่อนก็คงดี"

สืบสกุลตอบด้วยน้ำเสียงเนือยๆ ขณะทอดสายตามองท้องฟ้ากว้างใหญ่ยามค่ำคืนกับหัวใจที่แสนห่อเหี่ยว

"หนูเมื่อยค่ะ เปลี่ยนจากนั่งเป็นนอนได้มั้ยคะ"

ปานชีวาถามเสียงใส ดวงกลมโตเป็นประกายอย่างน่ารักน่าใคร่ หากทว่ามีความยั่วยวนอยู่ภายใต้ความไร้เดียงสาที่เธอบรรจงสรรค์สร้างขึ้นมา และคนผ่านโลกมากว่าสามสิบสองปีอย่างสืบสกุลก็ดูออกได้โดยง่าย

"อย่ายั่วฉันป่าน ถ้าฉันทำจริงๆ แล้วเธอจะเสียใจ"

มือแกร่งยกแก้วเหล้าสีอำพันขึ้นดื่มย้อมใจ ก่อนจะสะกดสายตามองคนตัวบางอย่างคาดโทษ

"หนูไม่เสียใจหรอกค่ะ ในไร่นี้...นอกจากคุณสืบ หนูก็ไม่อยากได้ผู้ชายคนไหนอีก"

เธอยอมรับอย่างตรงไปตรงมา แล้วจึงเอนกายลงทิ้งศีรษะบนหน้าขาแข็งแรงของชายหนุ่มโดยไร้แววหวั่นเกรง

"เธอยังเด็ก ไปหาแฟนที่โรงเรียนเหอะ"

"หนูชอบ คนแก่ ค่ะ" ปานชีวาสวนกลับทันควัน ทำเอาคนถูกพาดพิงว่าแก่ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขุ่นเคือง

"ฉันไม่มีแรงตามจับเด็กหรอก"

"ไม่ต้องเปลืองแรงหรอกค่ะ หนูจะ ตามจับ คุณสืบเองค่ะ"

นิยายเรื่องนี้ก็อย่างที่เห็น สาวน้อยวัยแซ่บจะมาดามหัวใจให้เจ้าของไร่ผู้สูงวัยแหละจ้าาา เรื่องนี้ใสๆ น่ารักๆ เบาสมองฝุดๆ อิอิ มาดูกันว่ายัยหนูป่านจะกลั่นแกล้งคุณสืบยังไงบ้าง อุฮิ

ฝาก #คุณสืบต้องหลงรักหนู! ไว้ในอ้อมอกด้วยนะค้าาาา เก็บเข้าชั้นและส่งหัวใจรัวๆ ให้เค้าหน่อยน้าาาา ❤❤

Juliusley