“จับคนมาทำข้าวของเครื่องใช้เนี่ยนะ อย่างกับพล๊อตหนังสยองขวัญสักเรื่องเลย” 

ชาร์ลล็อตถึงกับแสดงสีหน้าหวาดกลัวออกมา หลังจากเพื่อนของเธอชวนไปเที่ยวชมคฤหาส์ ซึ่งถ้าเป็นงานการเที่ยวชมความงดงามของสถาปัตยกรรม หรือสิ่งของราคาแพงก็คงจะดี เคทคงจะยอมไปอย่างไม่คิดมาก แต่ว่างานที่เพื่อนของเธอชวนไปนี้ เป็นคฤหาสน์ที่ข้าวของทุกอย่างล้วนทำมาจากมนุษย์

“ไม่ได้หมายถึงพวกโซฟาหนังมนุษย์อะไรพวกนั้นสักหน่อย ทุกคนยังมีชีวิตอยู่ต่างหาก แถมเราจะเล่นอะไรกับเขาด้วยนะ แค่ฟังก็น่าสนุกแล้วใช่ไหมล้า”

เคทหญิงสาวที่ดูสนุกสนานแสดงท่าทางตื่นเต้นออกมา แล้วพยายามคะยั้นคะยอเพื่อนของตนเองให้ไปเที่ยวงานนั้นกับตน แต่ว่าชาร์ล็อตก็ยังกลัวอยู่ ด้วยปัจจัยหลายๆ อย่าง

อย่างแรกเลยคือ “การเอาคนมาขายแบบนี้ไม่ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายเหรอ มันเหมือนเป็นการค้ามนุษย์เลยนะ” 

แต่เคทก็ส่ายหน้าแล้วบอกว่า “ทุกคนที่ถูกจับมาทำฟอร์นิเจอร์ล้วนสมัครใจ อีกอย่าง เฟอร์นิเจอร์แต่ละชิ้นก็มีอายุการใช้การ ถ้าหากหมดสัญญาเมื่อไร คนที่เป็นเฟอร์นิเจอร์ก็จะได้รับอิสระภาพ ก็เหมือนกับการจ้างแม่บ้าน หรือครูสอนพิเศษอะไรพวกนั้นล่ะ”

อย่างที่สองคคือ ชาร์ล็อตสงสัยว่า “จะมีคนแบบนั้นด้วยเหรอ คนที่อยากจะกลายเป็นเฟอร์นิเจอร์แล้วมาสมัครงานพวกนี้” 

ซึ่งเคทก็ยิ้มแล้วบอกว่า “คนเราก็มีรสนิยมหลากหลายน้า ขอร้องล่ะ ไปเป้นเพื่อนฉันหน่อยน้า” 

เคทเขย่าไหล่ชาร์ล็อตเพื่อนอ้อนให้เธอไปเที่ยวงานฮิวแมนโฮมโปร ซึ่งสุดท้ายชาร์ตล็อตก็รับปาก