โซ่สวาท

‘ปิ่นมุก’ นักศึกษาสาวที่ต้องขายตัวเพื่อแลกกับหนี้ก้อนโต  หนี้ที่พ่อกับแม่เลี้ยงติดหนี้การพนัน 

เคย์...มาเฟียหนุ่มเป็นเจ้าหนี้ของเธอ 

และ...

เขาเป็น...คุณเคย์ที่เธอแอบชอบ แอบปลื้มและคลั่งใคล้มาตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัย  เธอคลั่งเขามาก  เหมือนคนที่คลั่งดารา ได้เห็นหน้าเขาแค่จากสื่อโซเชียลก็รักเขาจนหมดหัวใจ

วันนี้...พ่อเทพบุตรสุดหล่อของปิ่นกลายเป็นมาเฟียปล้นสวาท! เขาไม่ใช่คนดีอย่างที่เธอเห็นในข่าว 

“จะด่าฉันว่าอะไร ด่าสิ!”เคย์เชยคางมนขึ้นมาอีก  มืออีกข้างรั้งเอวบางเขามาแนบชิด

“อื้อ...ปะ ปล่อย!ปล่อยฉัน!ฉันไม่มีทางขายตัวให้ผู้ชายเลวๆอย่างแก!

เขาคือมาเฟียปล้นสวาท!เธอเกลียด!เกลียดเขาที่พรากความสาวของเธอไป

“อ๊ากส์~อาส์~”

เคย์ครางเสียงแหบพร่า  แก่นกายแช่คารูสวาท  สายตาคมมองดูจุดเชื่อมต่ออาส์...มีเลือดสีแดงจางหยดลงมาบนที่นอนสีขาว เยื่อบางๆที่เขาสัมผัสได้ มันขาดผึง!ก่อนที่เขาจะทะลวงเข้าไปจนสุดลำ

 “ฉันเจ็บ!ฮึก!เอาออก!”

 “เกลียดฉันมากเหรอ!อย่าลืมว่าเธอยังติดหนี้ฉันอยู่!เกลียดแค่ไหนก็ต้องมานอนอ้าขาให้ฉันเสียบอยู่ดี อย่าให้ใครมาทับรอยฉัน จำไว้!”

เขาเป็นเจ้าหนี้ที่หวงของ

“นาย!ถึงฉันจะขายตัวให้นายเพื่อใช้หนี้ ฉันก็ไม่ได้เลวขนาดนั้น ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะ ถึงฉันจะจนก็มีศักดิ์ศรี เอ่อ... แม้ว่าตอนนี้มันจะไม่เหลืออยู่เลย เพราะฉันขายตัวให้นาย”เสียงเธอแผ่วลงในตอนท้าย

“ก็ดี!ฉันไม่ชอบให้ลูกหนี้ของฉันไปนอนกับคนอื่นตราบใดที่ยังใช้หนี้ฉันไม่หมด  สินค้าของฉันที่ได้มา ห้ามคนอื่นมาแตะต้องเด็ดขาด!รอฉันเบื่อค่อยรับเดน!”

หัวใจที่แอบรักเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็เริ่มอ่อนไหวเมื่อได้อยู่ใกล้ชิดกับเขา  รสสวาทที่เขาปรนเปรอมันวาบหวาม  เธอโดนเขาล่ามโซ่เอาไว้  แต่เป็น ‘โซ่สวาท’

ยัยตัวเล็กที่ชอบกวนความรู้สึกที่เขาซุกซ่อนเอาไว้ขึ้นมาได้เสมอ

“นาย..."

"อะไรอีกล่ะ!ยุ่งชิบ!ว่ามา!"ปากบอกว่ายุ่ง...แต่หัวใจกลับเต้นรัวแรง  กูกินกาแฟจนหัวใจกูเต้นรัวๆเลยหรอวะ 

"ขอยืมเสื้อผ้าของนายใส่กลับบ้านได้ปะ พรุ่งนี้จะเอามาคืน”

“นาย...”

“อะไรอีก!รำคาญ!”

“นายบอกว่าต้องใช้หนี้ 5 ล้านใช่ไหม”

“อืม...ใช่”

“นายให้ค่าตัวปิ่นชั่วโมงเท่าไร ปิ่นต้องทำงานใช้หนี้นายกี่ชั่วโมง กี่วัน”

“ห๊า!ค่าตัวเธอ!”

“อืม...”เธอพยักหน้ารัวๆ“ต่อไปปิ่นจะจดเอาไว้ว่าทำงานกี่ชั่วโมงจะได้คิดเงินได้ถูก”

“โอ๊ย!กูคุยกับเด็กปัญญาอ่อนหรือเปล่าวะ”

“...ปิ่นจะรู้ได้ยังไงว่าหนี้มันเหลือเท่าไร”

“โอเค!ฉันเข้าใจเธอแล้ว เธอมันบ้า!บ๊องส์!กวนประสาทชิบ!”

นาย...ปิ่นอยากจะเอ่ยคำนี้ตลอดไป  อยากให้โซ่สวาททักทอหัวใจของนายเอาไว้ที่ปิ่นคนเดียวจะได้ไหม?

คงไม่ได้...เธอ....ก็เป็นได้แค่นี้เท่านั้นเอง....แค่นี้จริงๆ...

ความน่ารัก ใสซื่อของยัยตัวเล็กที่มักจะเรียก นาย...นาย...ไม่หยุด หัวใจของมาเฟียหนุ่มจะอ่อนไหวไปกับยัยตัวเล็กไหมน๊า...

ติดตามได้ใน  ‘โซ่สวาท’

มี e- book ใน meb แล้วนะคะ กดโหลดมาอ่านกันได้เลยค่ะ (www.mebmarket.com)

ไรท์ทำการรีไรท์นิยายใหม่นะคะ ทั้งใน e- book และในรายตอน แก้ไขเรื่องตัวหนังสือ ภาษา การเว้นวรรค แก้ไขคำผิด แก้ไขภาษาในบางคำ เนื้อหายังคงเหมือนเดิม

ขอบคุณมิตรภาพดีๆ ที่มีให้กันตลอดมา ไรท์จะพยายามพัฒนางานเขียนให้ดีขึ้นเพื่อทุกคนค่ะ

รักจากหัวใจ

vararee