เพล้ง!!!!!

เสียงแจกันดอกไม้หล่นลงพื้นบ้านแตกกระจายตามด้วยเสียงโวยวายของหญิงสาวที่ชื่อ “ยิหวา”ที่เป็นภรรยาของนายธนวัฒน์หรือ “วัฒน์” ผู้เป็นพ่อของ “น้องลูกพีช” ลูกสาวคนเดียวที่รักมากเป็นแก้วตาด้วยใจของ “ วัฒน์” แต่วันนี้ความฝันของ “วัฒน์” กำลังพังทลายเมื่อหญิงสาวที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาขอหย่ากันเพราะตนมีคนใหม่จึงขอหย่าโดยตนจะไม่เอาลูกไปอยู่ด้วย......

วัฒน์ : ผมไม่ให้คุณไปไหนทั้งนั้นยิหวา!!!

ยิหวา : คุณหูหนวกรึไงว่าฉันจะไปจากบ้านหลังนี่ฉันจะไม่อยู่!!!!

วัฒน์ : ถ้าคุณไปแล้วลูกละลูกจะอยู่ยังไงคุณไม่สงสารลูกเลยหรอ!!!!

ยิหวา. : คุณก็เลี้ยงเองสิไม่เกี่ยวกับฉันอยากได้มันมากไม่ใช่หรอก็เลี้ยงมันเองสิ!!!!!!

ยิหวา. : ฉันคลอดมันออกมาแล้วนิก็เลี้ยงมันเอง!!!!

วัฒน์ : มันจะมากเกินไปแล้วนะยิหวา!!!!

เพี๊ยะ!!!!!! 👋

มือหนาตบไปที่หน้าภรรยาอย่างแรงโดยที่ไม่ได้ตั้งใจแต่กลับอีกฝ่ายไม่รู้สึกเจ็บอะไรเลยแถมยังยิ้มแย้มใส่อีกคน

ยิหวา. : หึหึ!! กล้าตบฉันนิ!!!

วัฒน์ : ผะ...ผมไม่ได้ตั้งใจนะผมขอโทษ

ยิหวา. : หึ! ขอโทษหรอนี่ใบหย่าเซ็นส่ะเรื่องจะได้จบๆฉันจะได้ออกจากบ้านนี่สักที!!!

วัฒน์ : ผมไม่เซ็นอะไรทั้งนั้น!!! ผมจะไม่หย่ากับคุณผมจะไม่ปล่อยคุณไปไหนทั้งนั้น!!!

ยิหวา. : แน่ใจหรอวัฒน์ที่คุณจะไม่เซ็น 😏

ยิหวามองไปที่ห้องครัวที่ในนั้นมีคนใช้คนเก่าของบ้านที่อุ้มเด็กทารกในอ้อมแขนที่ตอนนี้ทั้งตัวสั่นเพราะกลัวคนที่จองมองเธออยู่

วัฒน์ : คุณคิดจะทำอะไรยิหวา??!!!

ยิหวา. : ทำอะไรละที่คุณจะได้เซ็นใบหย่าใบนี้

พูดจบยิหวารีบเร่งฝีเท้าไปยังในครัวอย่างรวดเร็วพร้อมกระชากทารกที่อยู่ในอกของคนใช้แต่คนที่อุ้มไว้ไม่ยอมปล่อย

ยิหวา. : เอามันมานี่!!! กูจะฆ่ามันเพื่อที่จะให้พ่อของมันเซ็นใบหย่า!!!!

ทิพย์ : คุณยิหวาคะปล่อยเถอะค่ะฉันสงสารคุณหนู 🥺

ยิหวา. : ฉันไม่ปล่อยเอามันมานี่!!!

ทิพย์ : ไม่ค่ะฉันไม่ยอมปล่อยให้คุณยิหวาเอาคุณหนูไปทำร้าย!!!!

ยิหวา. : แกกล้าขึ้นเสียงใส่ฉันหรออีทิพท์!!!!

เพี๊ยะๆ!!!!!!.👋

มือสวยๆของร่างบางตบไปยังหน้าของคนตรงหน้าอย่างแรงทำให้คนตรงหน้าปล่อยมือจากเด็กที่ตนอุ้มอยู่เพื่อไปจับที่หน้าตนเอง

วัฒน์ : คุณทำบ้าอะไรลงไปยิหวา!!!! นั้นลูกเรานะ

ยิหวา. : คุณเลือกสิคุณวัฒน์ระหว่างเซ็นใบหย่าให้ฉันดีๆกับอีเด็กคนนี้คอหักตายด้วยฝีมือฉันคุณจะเลือกอะไร 😏

วัฒน์ : คุณไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นแม่เลยใช่ไหม

ยิหวา. : ฉันไม่เคยคิดเป็นแม่ของมันเลยสักนิดที่ฉันมีให้ก็เพราะแม่คุณขอก่อนตาย!!!

ยิหวา. : คุณเลือกสิวัฒน์คุณจะเซ็นดีๆรึจะให้ฉันหักคออีเด็กนี่!!!!!

วัฒน์ : ถ้าผมเซ็นใบหย่าให้คุณคุณจะไม่ทำอะไรเขาใช่ไหม

ยิหวา. : ใช่ และฉันจะไม่มาเหยียบที่นี่อีก

วัฒน์ : ถ้าคุณอยากให้ผมเซ็นผมก็จะเซ็นให้ตามที่คุณร้องขอ

วัฒน์เอื้อมมือไปหยิบเอกสารในซองสีน้ำตาลขึ้นมาแล้วหยิบปากกาสีดำเซ็นชื่อของตัวเองลงในแผ่นกระดาษสำคัญนั้นก็คือ “ ใบหย่า ” ที่ตอนนี้วัฒน์เซ็นเรียบร้อยแล้ว

ยิหวา. : ขอบคุณที่เซ็นนะคะลาก่อนบ้านวีระโชติธาดา

ร่างบางวางทารกไว้ที่โซฟาข้างๆวัฒน์เอื้อมมือไปหยิบใบหย่าที่วัฒ์เซ็นไว้แล้วลากกระเป๋าเดินทางสีแดงออกจากบ้านไปโดยไม่คิดที่จะกลับหลังหันมามอง

วัฒน์ : ต่อจากนี้ไปห้ามพูดชื่อผู้หญิงคนนี้ให้ฉันได้ยิน!!!! และห้ามผู้หญิงคนนี้มาใกล้ลูกของฉันอีกไม่ว่าฐานะอะไรทั้งนั้น!!!!

วัฒน์ : นี่คือคำสั่ง!!!! ใครพูดฉันจะไล่ออกจากบ้าน!!!!

#คุณพ่อวัฒน์สู้ๆนะคะ

#ทุกคนพร้อมที่จะส่งกำลังใจให้พ่อวัฒน์กับน้องลูกพีชไหมค่ะ

#ขอฝากพ่อวัฒน์ด้วยนะคะพ่อวัฒน์คงเจ็บใจมากๆ

#พ่อวัฒน์สู้ๆนะคะเดี๋ยวไรท์คนนี้จะส่งคนไปป่วนที่บ้านอีกคน 🤭

(นิยายเรื่องแรกของไรท์ขอฝากด้วยนะค่ะ) 🙏🙏🙏

(โปรดติดตามตอนต่อไป)