“เฮ้ยไอ้หมอกแฟนแกเดินมานู้นแล้ว” อาณัติเอ่ยบอกกับเพื่อนรักออกไปอย่างหยอกล้อเมื่อเห็นร่างอวบของเพลงพิณถือกล่องขนมคุ๊กกี้เดินเข้ามาภายในบ้านนฤนาทบดี

                “ไอ้บ้ากูไม่เคยมีแฟนเป็นช้างเว้ย” ว่าให้เพื่อนรักออกไปอย่างนึกเคือง

                “แกก็ปากหมาน้องเพลงไม่ได้อ้วนจนน่าเกลียดซะหน่อย” ว่าให้เพื่อนรักหลังจากที่ได้ยินคำพูดที่แสนร้ายกาจของอีกฝ่ายที่มีต่อเพลงพิณ

                “สวัสดีครับน้องเพลงมาหาไอ้หมอกมันเหรอครับ” เอ่ยทักทายหญิงสาวอย่างเป็นกันเองพร้อมกับยิ้มหวานให้เธอ

                “ค่ะเพลงเอาคุกกี้มาให้พี่หมอกกับฟ้า และก็เอามาเผื่อพี่ณัติด้วยนะคะ” เอ่ยบอกชายหนุ่มด้วยท่าทางเขินอายจนร่างอวบแทบบิดเป็นเกลียวเชือก

                “กล่องนี้ของพี่หมอกค่ะ” ยื่นกล่องขนมคุ๊กกี้ให้สกลวรรธน์พร้อมกับก้มหน้าหลุบสายตามองต่ำเพราะไม่กล้ามองสบสายตาคมของเขา

                “ขอบใจ” ตอบออกไปเสียงห้วน พร้อมกับรับกล่องคุ๊กกี้มาจากหญิงสาวแบบไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่

                “พรุ่งนี้พี่หมอกว่างไหมคะ คือน้องเพลงว่าจะชวนพี่หมอกกับฟ้าไปดูหนัง”  ถามออกไปแบบไม่เต็มเสียงนักด้วยความเขินอาย

                “เมื่อไหร่เธอจะเลิกตอแยฉันซะทีห๊ะยัยอ้วน” แสร้งพูดจาร้ายกาจเพื่อให้เธอตัดใจจากเขาได้ง่ายขึ้น ทั้งที่อีกใจเขาก็ไม่อยากทำร้ายเธอด้วยวิธีนี้เลย แต่ชายหนุ่มก็มองไม่เห็นวิธีไหนจะดีไปกว่านี้อีกแล้ว

                “แล้วถ้าวันหนึ่งน้องเพลงผอมพี่หมอกจะรักไหมละคะ” ถามกลับด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเมื่อได้ยินคำพูดที่เขามีต่อเธอ

                “จะผอมหรืออ้วนฉันก็ไม่มีวันรักเธอ เพราะผู้หญิงคนเดียวที่ฉันรักคือน้องพราวพี่สาวของเธอ จำใส่สมองไว้ด้วย” เอ่ยออกไปเสียงลอดไรฟันอย่างคล้ายรำคาญเต็มที

                “แล้วน้องเพลงต้องทำยังไงละคะพี่หมอกถึงจะรัก” ถามเขาด้วยน้ำเสียงสะอื้นปนน้อยใจ

                “อยากรู้เหรอ”

                “ค่ะ” ตอบรับคำของเขาพร้อมกับตั้งใจฟังในสิ่งที่เขาจะพูดต่อจากนี้

                “ดูปากพี่นะน้องเพลง....ไปเกิดใหม่ซะ”

                “พี่หมอก” อุทานเรียกเขาออกมาเสียงแผ่ว ก่อนที่ม่านน้ำตาจะไหลลงมาอาบสองแก้มเนียน ก่อนจะหมุนตัวและเดินกลับไปที่บ้านของตนเอง พร้อมกับตั้งปณิธานเอาไว้ว่า นับจากวันนี้เธอจะไม่โผล่หน้ามาให้เขาเห็นอีก

                “พี่หมอกทำไมไปพูดกับเพลงแบบนั้นคะ” ปรายฟ้าถามผู้เป็นพี่ชายด้วยความรู้สึกผิดหวัง กับคำพูดที่เขามีต่อเพลงพิณเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา ก่อนที่เธอจะวิ่งตามอีกฝ่ายไป

                “หน้าตาก็ดี แต่ทำไมนิสัยถึงเป็นแบบนี้ไปได้ ฉันผิดหวังในตัวแกจริง ๆ ว่ะ” อาณัติบอกกับผู้เป็นเพื่อนรัก ก่อนจะเดินตามปรายฟ้าไปที่บ้านนันทสุรีย์อารักษ์ติด ๆ