รายละเอียด
เสือเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวตั้งแต่วันที่เจ้าลูกชายตัวแสบคลอดออกมาลืมตาดูโลก แม่ของเขาแค่ทำผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิตของเธอด้วยการตั้งครรภ์กับผมในตอนที่เราเรียนปีสอง เธอไม่ได้ดรอปเรียนเพราะมีผมและเพื่อนของเราคอยให้กำลังใจและดูแลมาตลอด จนกระทั่งวันที่เธอคลอด เธอมองหน้าผมด้วยความเฉยชาก่อนจะขอตัวออกจากห้องพักไป
"แป้งอับอายมามากพอแล้วเสือ สงสารแป้งหน่อยได้ไหม"
"แล้วลูกของเราล่ะแป้ง"
"เสือรวย เสือไม่มีปัญหาหรอก แต่แป้งอยากเรียนอยากมีชีวิตดี ๆ นะเสือ แป้งขอร้อง"
"แป้ง.."
"เลี้ยงเขาให้ดีนะเสือ แป้งขอตัว"
"สวัสดีครับ พี่ชื่อพี่ฟ้านะ"
"มะม๊า.."
"พี่ฟ้าครับไม่ใช่-"
"มะม๊า!!"
ผมมองพี่เลี้ยงตัวขาวที่ทำตัวไม่ถูกตอนที่สิงห์เรียกเขาว่ามะม๊าก่อนจะยกยิ้ม เขาไม่ได้หน้าเหมือนหรือชื่อเหมือนหรอก สิงห์ชอบคนที่ใจดี ใครใจดีให้หน่อยก็เรียกว่าแม่จ๋าหมด เว้นแต่ฟ้านี่แหละที่สิงห์เรียกว่ามะม๊า
"เรียกพี่ฟ้านะครับน้องสิงห์" ผมพูดก่อนจะลูบหัวลูกชายอย่างเบามือ
"ครับพ่อเสือ"
"เก่งมากครับ ไปกินขนมในครัวกันน้องสิงห์" คนตัวเล็กกว่าเอ่ยก่อนจะยิ้มหวาน
"จะไปเดี๋ยวนี้เลยมะม๊า!!!"
"พ่อเสือ พ่อเสือชอบพี่ฟ้า" สิงห์ปาดน้ำตาจนแก้มแดงเถือก
"ครับ พ่อเสือชอบพี่ฟ้า"
"ให้พี่ฟ้าเป็นมะม๊าได้ไหม น้องสิงห์รักพี่ฟ้า"
"พ่อเสือทำไม่ได้หรอกครับ"
"ปล่อยน้องสิงห์ลง น้องสิงห์จะไปแล้ว" เด็กในอกดิ้นจนผมที่อุ้มอยู่กลัวเขาตกเลยยอมปล่อย
"น้องสิงห์จะไปไหน ให้พ่อเสือไปส่งได้ไหมครับ"
"พ่อเสือไปส่งน้องสิงห์บ้านพี่ฟ้าได้ไหมครับ น้องสิงห์จะไปขอพี่ฟ้าให้มาอยู่ที่บ้านเราอีก"
เด็กน้อยอ้อนวอนตาใส ไม่ใช่แค่ลูกชายตัวอ้วนของผมที่รักพี่เลี้ยงเด็กคนนี้ ผมเองก็หลงรักเขามากไม่น้อยหน้าใคร
"ครับ พ่อเสือจะไปส่ง" ผมยิ้มให้เจ้าลูกชาย
"น้องสิงห์รักพ่อเสือมากเลย" เด็กน้อยวิ่งเข้ามากอดผมอีกครั้ง
"สู้ ๆ นะครับ ให้พี่ฟ้ากลับมาอยู่กับเราอีกนะครับ"
รีวิวผู้อ่าน
0 รีวิว
จัดเรียงตาม
อ่านบนแอปฯ Fictionlog
ดาวน์โหลดแอปฯ เพื่อการอ่านที่ดียิ่งขึ้น