เมื่อซุปตาร์หนุ่มแสนซน แอบหนีออกมาเที่ยวเล่น จนเป็นเรื่อง และครั้งนี้หัวใจไม่อาจลืม!  

ไม่ว่านานแค่ไหน จะตามหาหัวใจจนเจอ

“นายน่ะสิ ที่ต้องร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่ในกรงทอง มีข้าทาสรับใช้ แต่ตัวเองจะกระดิกทำอะไรเองก็ไม่ได้ สงสัยจะตดก็ยังจะต้องขออนุญาตผู้จัดการส่วนตัวด้วยมั้งเนี่ย ฮ่าๆๆ ”

เธอยืนขึ้นหัวเราะอย่างสะใจ ในขณะที่หนุ่มน้อยหน้าใสมีท่าทางอ่อนใจเต็มทน

ยัยบ้าเอ๊ย...ผู้หญิงอะไร หัวเราะทีอ้าปากซะกว้างจนจะเห็นไปถึงตับไตไส้พุง

“ถ้างั้นฉันก็.....” หนุ่มน้อยลุกขึ้นยืนโชว์รูปร่างสะโอดสะองจนเกือบจะเรียกว่าขี้ก้าง

“คิดว่าจะอยู่ที่นี่ต่อดีกว่านะ ไม่อยากเป็นดาราแล้วล่ะ”

ไม่พูดเปล่า ยังยักคิ้วกวนอารมณ์ชวนหมั่นไส้เสียด้วย

“เสียใจด้วยนะ บ้านฉันไม่ใช่สถานสงเคราะห์ที่ใครจะเข้ามาอยู่ฟรีกินฟรีได้”

“อยู่ฟรีเรอะ! พูดออกมาได้ไง! สองสามวันมานี้เธอมีแต่ใช้ฉันให้ล้างถ้วยไอติม ล้างหลังบ้าน แล้วยังล้างส้วมอีก นี่ยัยซาลาเปา ฉันถามจริงเหอะ เธอนี่ทำไมจิตใจโหดร้ายอย่างนี้นะ ไม่รู้จักสงสารคนหล่อตาดำๆ อย่างฉันบ้าง เธอรู้มั้ยว่าฉันน่ะเป็น......”

“ซูเปอร์สตาร์” เธอต่อให้

“เธอรู้ได้ไงว่าฉันจะพูดคำนี้”

“ก็ฉันเห็นนายพูดคำนี้มาหลายวันแล้วนี่”

“พูดเมื่อไหร่ ฉันแค่คิดในใจ”