“ผมซาน น้องรหัสพี่ไง จำได้มั้ย”

“มึง ไอ้ซาน...”

“ทำไมชี้หน้าน้องรหัสตัวเองแบบนั้นล่ะ”

จะไม่ให้ชี้หน้าได้ยังไง เพราะไอ้ซานที่รู้จักมันคือน้องรหัสหน้าใส เด็กเนิร์ด ที่รู้สึกว่าน่ารำคาญและไม่เคยนึกชอบหน้าเลยสักนิด แล้วคนที่สามารถลากสาวฝรั่งเข้ามาในห้องน้ำได้นี่มันอะไร

“ก็กูไม่นึกว่าจะเป็นมึง”

ล้างมือเรียบร้อยและไม่ได้อยากจะทักทายรุ่นน้องเลยสักนิด ที่คุยด้วยเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็แค่ตามมารยาทเท่านั้น

“เออ พี่แวน”

“อะไร”

“พี่ลืมรูดซิป”

“..........”

รีบก้มลงมองซิปกางเกงของตัวเองและรีบรูดซิปขึ้นทันที รุ่นน้องหัวเราะและเดินจากไปแล้ว ทิ้งให้แวนยืนงงและยังคิดเรื่องของน้องรหัสที่ไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์กันนอกจากเซ็นชื่อให้ตอนปีหนึ่งเท่านั้น

“มึงรู้มั้ย ไอ้เสื้อขาวที่ดูดปากกับฝรั่งนมโต ๆ ตรงโต๊ะโน้นเป็นใคร”

“ใครวะ”

“น้องรหัสกูเอง”

“ไอ้ที่เนิร์ด ๆ อ่ะนะ”

“เออ”

“แม่ง สุดยอดว่ะ เหลือเชื่อ”

เพื่อนทำหน้าเหมือนไม่เชื่อสิ่งที่ได้ยินและแวนก็ยกแก้วเหล้าขึ้นมาจิบอีกครั้ง หันไปมองที่โต๊ะของคนที่เคยเป็นน้องรหัสและก็เห็นว่าซานยกแก้วเหล้าให้ แวนไม่ได้ยกตอบแต่หันมาคุยกับเพื่อนที่นั่งอยู่ด้วยกัน

“อย่าว่าแต่มึงเลย กูก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน”