“เดินไหวมั้ยครับ” มาวินถามน้องสาวข้างบ้าน หลังจากเขาและเธอจัดการเสื้อผ้าหน้าผมของตนให้อยู่ในสภาพเรียบร้อยแล้ว“วะ...ไหวค่ะ” อมยิ้มก้มหน้าบอกเสียงเบา พวงแก้มใสแดงอย่างกับลูกตำลึงสุก เพราะเลือดลมสูบฉีดไปทั้งตัว หลังจากเสร็จสมจากกามกิจในยามปกติอมยิ้มเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่พอถูกเขาโอ้โลมฉุดเข้าสู่ห้วงอารมณ์พิศวาส เธอจะกลับกลายเป็นหญิงสาวร่านสวาท เรียกร้องและตอบสนองอย่างถึงอกถึงใจ ซึ่งในมุมเร่าร้อนแบบนี้มีเพียงมาวินคนเดียวเท่านั้นที่เห็นและได้สัมผัส