คำเตือน: นิยายเรื่องนี้อาจมีความหยาบคาย แต่ทั้งนั้นเพื่ออรรถรส ต้องขออภัยไว้ก่อน ณ ที่นี้ ส่วนตัวละครและสถานที่นั้นมักมาจากเกมชื่อ Extraordinary Ones มิได้มีเจตนาพาดพิงผู้ใด หากไปตรงกับเรื่องอะไร โปรดเข้าใจว่าเรามิได้เกี่ยวข้องกันเลย ขอบคุณที่สนใจชมและรับอ่าน

ปฐมบท

"เฮ้ นายตรงนั้นน่ะ ! เออ นายนั่นแหละ" น้ำเสียงยังกับนักเลงบ้านป่าลอยมาจากไกลๆ ทำเอาคนโดนเรียกต้องชี้หน้าตัวเองอย่างงงสุดๆ "เอาสมุดความประพฤติมาดูดิ เออ ปกสีเงินนั่นแหละ ชื่ออะไร ชั้นปีที่ 1 ก็ปกเงินนั่นแหละ เอามา ! " อย่าว่าแต่น้ำเสียง ทั้งวิธีขอสมุดก็ยังไม่วายนักเลงพื้นบ้านแน่ๆ ที่น่างงก็เพราะนี่โรงเรียนดังกลางใจเมือง ไฉนมีนักเลงเสมือนหลุดออกมาจากหนังจั๊งกี้มาไถ่สมุดความประพฤติเขาซะได้

นักเลงหัวฟูสีทองตรงหน้าหยิบปากกาออกมาเขียนอะไรใส่สมุดของเขา "โดนลดหนึ่งคะแนนโทษฐานเสื้อหลุดออกจากกางเกง.." เจ้าตัวมองชายเสื้อทรยศที่หลุดออกมาแค่นิดเดียวแล้วทำหน้าเหวอ "โดนลดสิบคะแนนโทษฐานมองหน้าหาเรื่องคณะกรรมการนักเรียน.." ตาถึงกับเบิกเท่าไข่ห่าน ไม่อยากจะเชื่อว่าคนแบบนี้เนี่ยนะ เป็นคณะกรรมการนักเรียน !?

แต่แล้วก็หันไปเห็นใบเบิกทางที่แขวนตรงแขนซ้ายสีแดงตัวอักษรขาวเด่นหราว่า คณะกรรมการนักเรียน พระเจ้า !? วันโกหกหน้าโง่ใช่ไหม !!

เพราะหากจะว่าเขาทำผิดระเบียบเครื่องแบบนักเรียน เจ้าคนตรงหน้านี่แหละที่ควรโดนก่อนใครเพื่อนเลย !?

"ด... เดี๋ยวนะฮะ ! " ในที่สุดความกล้าก็แทนที่ความกลัวจนพูดออกมาได้ "ผมว่าชุดรุ่นพี่นั่นแหละที่มีปัญหา ไหนจะเอาเสื้อออกนอกกางเกง ติดกระดุมไม่เรียบร้อย แล้วทรงผมอีก ไม่เห็นจะดูตรงกับกฎระเบียบโรงเรียนเลยฮะ"

...เดะว่างจะมาต่อ ขออภัย

ช่วงนี้

มีความตามติดเนื้อเรื่องจากตัวละครเกมนี้สุดๆ

ก็อยากจะเขียนไรสนุกๆ มาลง

บางอย่างอาจจะไม่ตรงกับในเกมเป๊ะ

ทั้งนี้ก็ทำเพื่ออรรถรสส่วนตัวล้วนๆ ฮ่าๆๆๆๆ

ถ้าชอบก็ฝากเม้นต์

ใครมีเนื้อเรื่องตัวอื่นอยากมาแชร์ก็เม้นต์ได้เลย

ทั้งนี้ ดิษชอบอ่านแค่บางตัว ไม่ได้ตามคำพูดกับประวัติมันทุกตัวก็อาจจะตกหล่นไป

โปรดให้อภัยกับความอ่อนด้อยของข้าพเจ้าด้วยเทอญ. กราบ.