ซวยแล้วไง... ผมกะให้ตัวร้ายอย่างมันตายตอนจบ [#Shortory]
“กายข้า หัวใจข้า ไม่ว่าจะเนิ่นนานเพียงใด มันจะเป็นของเจ้าตลอดไป” เสียงเข้มกล่าวขึ้น ก่อนดวงตาข้างหนึ่งของมันจะฉายแววสมบูรณ์แบบอย่างที่ควรจะเป็น บางครั้งกาลเวลาก็เล่นตลกกับมนุษย์เราจนมากเกินไปจริงๆ
   49      1 ตอน
อัปเดตล่าสุด 2 เดือนที่แล้ว



นักเขียนตกอับแบบผมนอกจากไม่กล้าส่งต้นฉบับเข้าสำนักพิมพ์แล้วยังว่างงานอีก ชีวิตนี้มันแย่จริงๆ! ระหว่างรอสัมภาษณ์งาน ผมกลับมาเขียนฉากจบของนิยายที่ยังเขียนไม่เสร็จ จนแล้วจนเล่า ก็ไม่ได้ดั่งใจ ผมจึงลบมันทิ้งพร้อมทั้งตัดสินใจไม่เขียน ไม่ส่ง ไม่ทำอะไรกับมันทั้งนั้น ผมโยนงานทิ้งแล้วหลับไปทั้งกองฟรีแลนซ์ที่พะเนินเทินทึกท่วมหัว

แต่แล้วเรื่องแปลกประหลาดก็เกิดขึ้น เมื่อมีชายปริศนาปรากฏตัวอยู่ในห้องนอนผมยามวิกาล แถมยังขู่ผมด้วยกระบองอันใหญ่โต เฮ้ อะไรกัน มันขู่จะฆ่าผมถ้าไม่ช่วยส่งมันให้ถึงตอนจบ ห๊ะ! อย่าบอกนะว่า ไอ้ป่าเถื่อนเหมือนมนุษย์ในถ้ำนี่หลุดออกมาจากนิยายที่ผมเขียนไม่จบ!!!

ฉิบหายแล้วไง... ผมกะให้ตัวร้ายอย่างมันตายตอนจบนี่หว่า!




ขอฝาก #พลบค่ำกับเจ้าเอด ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจผู้อ่านด้วยนะขอรับ เรื่องสั้นห้าตอนที่ลองเขียนลงในโครงการ Shortory เป็นเรื่องราวของนักนักเขียนที่ไม่ประสบความสำเร็จในการเขียนนิยายสักที แล้ววันหนึ่งตัวร้ายที่เขาสร้างขึ้นได้หลุดออกมาอยู่ในโลกความเป็นจริง เขาต้องซวยแล้วซวยอีกกับการต้องรับปัญหาทุกรูปแบบจากเจ้าแห่งความมืด(ที่ป่าเถื่อน) มาคอยเอาใจช่วยพลบค่ำกันได้นะขอรับ!!!

..อ่านเพิ่มเติม
รีวิวนักอ่านโดยรวม
0 รีวิว
จัดเรียงตาม
    
ไม่มีรีวิว
สารบัญ
1 ตอน
1 ตอน      |      อัปเดตล่าสุด 2 เดือนที่แล้ว

2

เรื่อง

1

ผู้ติดตาม