หมับ!

“ปล่อยกู!!” ฉันที่ตั้งใจจะซัดหน้าคนตรงหน้าให้มันหน้าหงายด้วยความโมโหแต่ไอ้เด็กนี่มันหลบทันเท่านั้นยังไม่พอ มันยังรวบฉันเข้าไปไว้ในอ้อมกอดของมันอีกด้วย ฉันดิ้นไปมาด้วยความโมโหแต่ดูเหมือนกับว่าฉันจะสู้แรงของคนตรงหน้าไม่ได้เลยสักนิด ฉันว่าฉันแรงควายแล้วนะ ไอ้นี่มันโคตรควายเลยนี่หว่า ฮึ่ม! หงุดหงิดค่ะ!

“พูดไม่เพราะเลยนะเด็กน้อย หึๆ”

ฟอด!

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!” ฉันร้องลั่นทันทีที่ไอ้เด็กนั่นมันหอมเข้าที่แก้มนุ่มนิ่มของฉันเสียเต็มปอดเลยทีเดียว โธ่ แก้มซาลาเปาน้อยของแม่ช้ำไหมลูก T^T

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“ทำไมเสื้อเปียกแบบนี้ล่ะหืม?” ผมถามแต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับ ผมจึงถือวิสาสะจับเข้าที่หน้าอกนุ่มนิ่มนั้นก่อนจะพบว่าร่างเล็กใส่เสื้อในอยู่ อ่า... เพราะแบบนี้สินะเสื้อของผมถึงได้เปียกขนาดนี้

“ขนุนตื่นมาเปลี่ยนเสื้อก่อน” ผมเรียกพร้อมกับเขย่าแขนของร่างเล็ก

“อื้อ!” ร่างเล็กร้องออกมาพร้อมกับปัดมือผมทิ้ง ผมถอนหายใจก่อนจะยืดตัวขึ้นมองคนตรงหน้าชัดๆ

อึก!

ผมสะอึกก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากแล้วเบนหน้าหนีไปอีกทางด้วยความขัดเขินกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

ไอ้มาส! ตั้งสติ! พุทโธเข้าไว้ พุท...โธ...

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

งับ!

หมับ!

“นี่! ปล่อยนะ!” ฉันร้องออกมาเมื่อโน้มตัวลงไปกัดที่ไหล่กว้างนั้นเต็มแรง พอผละออกก็โดนมาสรวบเข้าไปไว้ในอ้อมกอดทันที

“กัดกูก่อนป่ะ?” มันว่า

“ก็มึงช้าอ่ะ กูหิวไหนจะต้องไปซื้อยาคุมอีก”

“ทำไมต้องซื้อ?” มันถามหน้าตาย

“เอ้า! ไอ้นี่! เมื่อกี้มึงเล่นสดป่ะ?” ฉันว่าพร้อมกับผลักหัวมันอย่างหมั่นไส้ มันพยักหน้ารับงึมงำก่อนจะซุกหน้าลงกับอกฉัน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

พวกเราทุกคนมองหน้าพี่คลาร์กด้วยความตกใจ ใบหน้าสวยหวานนั้นถอนแบบออกมาจากลูกขนุนราวกับคนๆเดียวกันจะแตกต่างกันก็คงจะเป็นสีผมและสีของนัยน์ตา พวกเรานิ่งอึ้งไปทุกคนยกเว้นป๊า มัมและพี่โซ

         “โอเค ทีนี้ก็กระจ่างไปหนึ่งเรื่องแล้วนะคะต่อไปจะเป็นใครก็เชิญเลยค่ะ” พี่คลาร์ก... ตอนนี้ผมไม่อยากเรียกว่าพี่เลยแฮะ เอาเป็นคลาร์กเฉยๆแล้วกัน

         “เรื่องเมื่อสองปีก่อน” มัมพูดขึ้น พี่ลูกพีชกับเฮียตาลหน้าเครียดขึ้นมาทันที

         “ใครอยากรู้?” เฮียตาลถาม

         “กูเนี่ยแหละเล่ามา” ป๊าสั่งเสียงเข้ม

         “เฮียเล่านะ” พี่ลูกพีชพูดขึ้นมา เฮียตาลลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินไปนั่งที่โต๊ะตรงกลางเพื่อมองหน้าทุกคน

         “จริง ๆเรื่องนี้มันเริ่มตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนแต่เรื่องมันเพิ่งมาแดงเมื่อสองปีก่อน” เฮียตาลเอ่ย ผมกำหมัดแน่นทันทีที่ได้ยิน นี่ก็เท่ากับว่าไอ้เหี้ยกฤตมันนอกใจยัยตัวเล็กมาตั้งแต่เริ่มหมั้นกันใหม่ๆเลยนะสิ!

         “ว้าว... ตีนกระตุกเลยแฮะ!” น้าลูกแก้วเอ่ยเสียงนุ่ม รอยยิ้มละมุนที่มุมปากของน้าลูกแก้วให้ความรู้สึกเย็นยะเยือกมากกว่าอบอุ่นเหมือนอย่างเคย

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

Engineering ตกหลุมรักยัยรุ่นพี่

เป็นเรื่องราวของ "ลูกขนุน" รุ่นพี่ปี 4 คณะวิศวกรรมศาสตร์

กับ

"มาส" รุ่นน้องปี 1 คณะบริหารธุรกิจ

ฝากติดตามเรื่องราววุ่นๆของรุ่นพี่ที่โดนเด็กกินคนนี้ด้วยนะคะ

ฝากติดตามเรื่องราวของลูกตาล รเณศ อาทิตฏวงศ์ด้วยนะคะ

Promise Love สัญญารักฉบับนายมาเฟีย

🛑 คำเตือน ‼️ 🛑

นิยายเรื่องนี้มีคำหยาบ คำไม่สุภาพ เพศ ภาษา พฤติกรรมและความรุนแรง

นักอ่านที่อายุต่ำกว่า 18 ปีควรได้รับคำแนะนำ

🛑 คำเตือน 2 ‼️ 🛑

นิยายเรื่องนี้สร้างขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน เป็นเพียงเรื่องราวที่สร้างสรรค์ขึ้นมา

บุคคลในภาพทั้งในเหตุการณ์หรือตัวละคร ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับเนื้อหา โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

🛑 ลิขสิทธิ์ 🛑

นิยายเรื่องนี้ขอสงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และ

พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558

ห้ามคัดลอก ห้ามดัดแปลง ห้ามทำซ้ำในทุกกรณีโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน

แล้วพบกันค่ะ ツ

☆.。.:*・°☆.。.:*・°☆.。.:*・°☆.。.:*・°☆