เสียงครางกระเซ้าดังอยู่หลังประตูบานใหญ่ตรงหน้าชายหนุ่มใบหน้าสวยไร้สีเลือดยืนนิ่งเหมือนถูกสะกดยิ่งยืนอยู่นานเท่าไหร่ร่างกายยิ่งสั่นเทาหัวใจบีบรัดจนเจ็บแปล๊บก่อนมือจะบางเอื้อมแตะลูกบิดชายในชุดสูทร่างสูงกั้นเอาไว้

“คุณหลี่สวิน กรุณาอย่ารบกวนเจ้านายคุณตามผมมาเชิญครับ”

หลี่สวินหันมองประตูด้านหน้าด้วยดวงตาแดงก่ำใบหน้าซีดไร้สีเลือดหันมองชายร่างสูงในชุดสูททนายประจำตัวที่เข้าเจอบ่อยๆ

“เชิญนั่งครับ”

ภายในห้องรับแขกชั้นล่างที่ตกแต่งสไตย์โมเดริน์อย่างที่เขาพยายามชอบตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็นอีกแบบทั้งไม่ใช่ที่เขาชอบและอีกคนชอบความรู้สึกหน่วงที่หัวใจกลับมาอีกครั้ง

คนตรงหน้ายืนเอกสารพร้อมเช็คให้เขาจำนวนหนึ่งมันมากพอที่จะให้เขาอยู่ได้อย่างสบายอีกสักพักใหญ่คนตรงหน้าพูดอะไรมากมายแต่ไม่เข้าหูหลี่สวินเลยสักนิดยกเว้นประโยคเดียวที่แทบฉีกกระชากหัวใจของเขาให้ตายจากไป

“นี้คือค่าเลิกจ้างที่เจ้านายให้ผมเตรียมไว้ให้คุณ”

เขาจำได้รางๆว่าตัวเองเซ็นเอกสารตรงหน้าหยิบเอกสารอีกชุดกลับมาก่อนจะเดินออกประตูร่างสูงโปร่งหันกลับไปมองชั้นสองอีกครั้งได้สบสายตากับร่างสูงที่เขาอยู่ด้วยมาสามปีชายหนุ่มร่างสูงกำยำร่างกายส่วนบนเปลือยเปล่ายืนมองเขาด้วยสายตาเรียบเฉย

เรียบเฉยอย่างไม่มีร่องรอยใดในสายตาคู่นั้น

ข้างกายชายหนุ่มจะมีอีกคนที่ตัวเล็กกว่าทว่าหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบดูจากอายุแล้วคงอ่อนกว่าเขามาก

หลี่สวินหันตัวกลับไปช้าๆเดินออกไปจากที่ตรงนี้ที่ต่อจากนี้มันจะไม่ใช่ที่ของเขาอีกต่อไป

หลังออกจากบ้านหลังนั้นทนายความส่งของส่วนตัวตามมาให้เขาทั้งหมดหลี่สวินกลับมาอยู่ที่ห้องเก่าที่ทั้งคู่เคยอยู่ด้วยกันก่อนที่หมิงเหว่ยจะโดนรับกลับบ้านตระกูลหมิงของประเทศS

เขารู้อยู่แล้วว่าไม่ช้าก็เร็วทุกอย่างจะต้องเกิดขึ้นสิ่งที่เขาไม่เคยคิดถึงคือเงินค่าจ้างกับสายตาเรียบเฉยคู่นั้นต่างหาก

ภายในห้องหลี่สวินนั่งอยู่บนโซฟาตัวเก่าคิดทบทวนทุกสิ่งที่ผ่านมาบางที่ตั้งแต่แรกเขาคงรักผู้ชายคนนั้นข้างเดียวมาตั้งแต่ต้นในทางกลับกันผู้ชายคนนั้นก็ไม่เคยรักเค้าเลยเช่นกัน

สองตาแดงก่ำค่อยๆปิดลงช้าๆหยดน้ำร้อนผ่าวหยดแล้วหยดเล่าไหลออกจากกระบอกตาคู่สวยร่างบางล้มตัวลงนอนขาทั้งสองข้างชันขึ้นชิดอกไม่นานเสียงร้องอยากเจ็บปวดของร่างบางดังก้องไปทั่วห้อง

หลี่สวินยืนอยู่หน้ากระจกหยดน้ำเกาะพราวกับใบหน้าซูบซีดภาพตรงหน้าไร้ชีวิตชีวาซูบซีด

สิ่งที่เขาอยากปลดปล่อยคงปลดปล่อยไปจนหมดแล้วอย่างไรเขาก็ยังไม่ตายและไม่คิดอยากจะตายหลี่สวินเก็บของที่จำเป็นมุ่งหน้าไปธนาคารเอาเช็คที่ได้รับเข้าและถอดเงินในบันชีทั้งหมดเตรียมเอกสารการขายห้องเก่าฝากผ่านนายหน้าขายให้ก่อนจะเดินทางออกจากประเทศเอส