พายุฝนลูกนั้นพัดผ่านมาอย่างหนักหน่วง และพาเพื่อนของเขาหายไปในกระแสน้ำ ตัวเขาเองก็กระโจนตามลงไป ด้วยหวังว่าจะยื้อยุดฉุดเพื่อนให้รอดพ้นเงื้อมมือมัจจุราช แต่เขาลืมนึกไปว่า หากฉุดกันขึ้นมาไม่ได้ ก็มีแต่จะถูกลากลงไปด้วยกัน

ลากลงสู่ห้วงมรณา หรือห้วงมหรรณพอื่น จนผุดขึ้นมาไม่ได้อีก

"สู่ห้วงธารา" เป็นนิยายที่แตกยอดมาจากพล็อตเรื่องหนึ่งที่ตัวเอกหลงเข้าไปอีกดินแดนหนึ่ง แต่ไอ้ฌาไปทำอีท่าไหนไม่รู้ ถึงติดใจคุณเพื่อนของตัวเอกคนนี้ขึ้นมา จนไปสร้างเรื่องแยกแล้วกลายเป็น "สู่ห้วงธารา" เรื่องนี้

ตามเนื้อเรื่องของทั้งสองฝ่าย ทั้งคู่ไม่รู้ว่า ต่างฝ่ายต่างหลงเข้าไปในอีกดินแดนหนึ่ง ซึ่งอยู่ในมิติเดียวกัน และกลับมาไม่ได้เหมือนกันด้วย

ในส่วนของคุณเพื่อนคนนี้แกเกือบจมน้ำตายไปแล้ว ถ้าไม่ได้คนในเผ่าโภคีรา (เผ่านาค) ช่วยไว้ แต่ไอ้คุณเพื่อนแกเป็นโรคกลัวงู เห็นอีกฝ่ายอยู่ในร่างครึ่งคนครึ่งงูทีไร แล้วพานจะช็อกตาย แถมพอรู้ว่าอาจกลับบ้าน และออกไปไหนไม่ได้ เพราะที่ตัวเองอยู่คือใต้น้ำเลยเกิดอาการซึมเศร้า ลำบากให้โภคีราตนนั้นหาทางแก้โรคซึมเศร้าให้อีก

จะขำก็ตรงที่ พอคุณเพื่อนเห็นอีกฝ่ายอยู่ในร่างครึ่งคนครึ่งงูทีไรก็ผวาเสียทุกรอบ คุณเพื่อนพยายามทำใจให้ชินแล้วนะ แต่ของที่เคยกลัวเข้าเส้น ทำอย่างไรก็ยังกลัว ถอยห่างท่าเดียวอยู่ดี

ตอนนี้มองเห็นภาพอยู่คนเดียว เลยมักเห็นหนึ่งคนกับหนึ่งตนมุ๊งมิ๊งใส่กันตลอด...อยากเขียน

ป.ล.เราลืมคู่เอกไปแล้ว หลงรักคู่รองจนดูท่าว่าจะกลายเป็นคู่เอกเสียแทน