“มีอะไรว่ามา” เอยทำลอยหน้าลอยตา

“คุยตรงทางเดินนี่เลยเหรอ”

“แล้วจะให้คุยที่ไหน”

“ก็ที่เงียบๆ อย่างห้องฉันไง” ธีรเดชยิ้ม

“ทะลึ่ง” เอยหน้าแดงก่อนที่จะเดินลงไปที่ห้องโถงโดยมีธีรเดชเดินตามมา “ที่นี่คงไม่มีปัญหานะ”

“อือ...เด็กคนนั้นเป็นลูกเต้าเหล่าใคร” ธีรเดชถามทันทีเมื่อนั่งลงบนเก้าอี้ไม้สักเช่นเดียวกับอีกฝ่าย

“มิ้น เป็นทายาทเจ้าของโรงแรมในพัทยากลาง”

“ชื่อโรงแรม” ชายหนุ่มถามทันควัน

“ฉันลืมไปแล้ว ถามแค่นี้ใช่ไหม” เอยหงุดหงิดแล้วรีบลุกขึ้น

“เดี๋ยว!” หนุ่มหล่อเอ่ยเสียงเข้ม

“อะไรอีก”

“คราวหลังถ้าจะเข้าห้องฉันเธอเข้าได้ทุกเมื่อ ไม่ต้องหลบซ่อนหรอกนะ” ธีรเดชหันซ้ายหันขวาก่อนที่จะลุกขึ้นเดินเข้ามาใกล้เอยจนเธอต้องกลับไปนั่งอย่างเดิม มือทั้งสองข้างของเขากำลังค้ำพนักพิง

เอยซึ่งกำลังนั่งอยู่ระหว่างเขานิ่งไม่ตอบเมื่อเห็นอีกฝ่ายโน้มตัวเข้ามาจึงรีบก้มตัวลอดแขนฝ่ายตรงข้ามออกไปแล้วแลบลิ้นใส่ธีรเดชทันทีที่ออกมาได้

“แบร่ ตาขี้เก๊ก”