ซื้อทั้งเล่ม ลด 5%

ฝ่ากรุงเทพฯเมืองนรก.(Hells in Bangkok.)
(นิยายซอมบี้ ฉ.18+) เมื่อนรก!!...ผุดขึ้นมาใจกลางกรุงเทพฯ..เมื่อมหันตภัยร้ายจากมุมมืดของสังคมมันไม่หลบซ่อนตัวอีกแล้ว..เมื่อคนตาย..กลับมาจากนรกเพื่อทำลายเมืองทั้งเมือง!!...ใคร??..จะรอดชีวิตบ้าง??
   11,279      97 ตอน
อัปเดตล่าสุด 8 เดือนที่แล้ว
จบเล่มแล้ว


                       “ปฐมบท”

      21 ก.ค. 25XX   เวลา15.49 ตึกอาคารพานิชย์ย่านตลาดคลองเตย ห้องชั้นล่าง

             สภาพภายในห้อง  ก็เป็นเพียงห้องโล่งๆที่มีพัดลมเพดานอายุราวๆยี่สิบปีกับตู้เย็นเครื่องเล็กๆอายุพอๆกับพัดลม เป็นเฟอร์นิเจอร์หลัก ซึ่งบัดนี้ทั้งสองอย่างหยุดทำงานไปแล้วเพราะไฟดับ  ของตกแต่งห้องอื่นๆก็แค่มีกองเสื้อผ้าที่ใส่แล้วอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง กับชั้นใส่ของที่ทำด้วยพลาสติกแตกๆอีกอันหนึ่ง

             ชายคนหนึ่งที่กำลังนอนอยู่บนที่นอนฟูกขนาดพอดีตัว ต้องตื่นงัวเงียลุกขึ้นมา ด้วยเหตุที่เขาต้องไปทำงานตั้งแต่เวลาตีหนึ่งของเมื่อคืน กว่าจะเลิกงานก็ปาเข้าไปสิบโมงเช้า  เวลาเช่นนนี้จึงถือเป็นเวลานอนของเขา

 “ใครวะ?..รบกวนเวลานอนของกูจัง!!” แอ๊ด  บ่นพึมพำเบาๆ หลังจากที่เขาได้ยินเสียงปึงปังอยู่ที่ด้านนอกของตัวอาคาร

“อ้าว...แล้วนี่ไฟดับไปตั้งแต่เมื่อไหร่นี่?  มิน่าล่ะ...ร้อนโคตรๆ”   เขาบ่นไปพลางก็เดินไปหยิบเสื้อขึ้นมาใส่พลาง  ก่อนที่จะเดินไปหาต้นตอที่มาของเสียงน่ารำคาญนั้น

แอ๊ดแวะที่ตู้เย็นหยิบขวดน้ำอัดลมที่เกือบจะไม่เย็นแล้วขึ้นมาเปิดฝาดื่ม  แต่ไม่ทันไรเขาก็เหลือบไปเห็นคนยืนนิ่งโยกตัวเอนไปเอนมาผ่านหน้าต่างเหล็กดัดของห้อง ถึงแม้จะยืนหันหลัง แอ๊ดก็พอจะนึกออกว่านั่นคือใคร!

              ใส่เสื้อกั๊กสีส้มเบอร์007...ผมยาวเป็นโจรแบบนี้  ไอ้จ๊อด  มอเตอร์ไซค์รับจ้าง บ้านตรงข้ามแน่ๆ

            ไอ้จ๊อด มันก็เป็นเด็กรุ่นน้องคนรู้จักที่เคยเห็นหน้าค่าตากันมานานอยู่ นอกจากหน้าปากซอยที่เขาเคยเห็นมันที่วินมอเตอร์ไซค์แล้ว ในตลาด ที่แผงขายหมู ไอ้จ๊อดก็มารับเนื้อหมูให้ลูกค้าบ่อยๆ ก็ทักทายหยอกล้อกันไปตามประสาคนรู้จัก แต่นี่มันบุกมาทำลับๆล่อถึงหน้าต่างห้องนอนกันเชียวหรือ?? มันทะลึ่งเกินไปแล้ว...

“เดี๋ยวเหอะ กูจะทำให้มึงตกใจเลยไอ้จ๊อด! มาด้อมๆมองๆอะไรหน้าต่างกู”   ว่าแล้วแอ๊ดก็อุดปากขวดแล้วเขย่าขวดน้ำอัดลมในมือเพื่อให้เกิดแรงอัดอันจะจำให้น้ำอัดลมนั้นพุ่งกระจายออกมาจากขวด   เขาเดินรี่เข้าไปหาไอ้จ๊อดจากด้านหลัง

“ไอ้จ๊อด...  แว่!!...”   แล้วก็ฉีดน้ำอัดลมพุ่งออกใส่ไอ้จ๊อดเต็มๆ

“ซ่า!”    ร่างนั้นไม่มีทีท่าตกใจใดๆ มันกลับค่อยๆหันมาทางเขา

       “ทำงึกๆงักๆ เหมือนผีจูออนซะงั้น!”  เขาพูดเบาๆ  ในขณะที่ไอ้จ๊อดทำท่ากระตุกๆ  ราวกับคนเป็นโรคสันนิบาต

          “เป็นไรมึงวะไอ้จ๊อด?  หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทรึไง? ”  เขาร้องทักออกไปอย่างประหลาดใจกับอาการของไอ้จ๊อดในขณะนี้

“แฮ่!!” ไอ้จ๊อดส่งเสียงสากๆคำรามออกมา

             “แหกๆๆๆ!! ”   แล้วฝ่ายที่ต้องตกใจสุดขีดคือเขาเองต่างหาก  แอ๊ดร้องลั่นเหมือนแต๋วแตกก็ไม่ปาน

     เพราะทันทีที่ไอ้จ๊อดเห็นเขา มันก็พุ่งพรวดเข้าใส่  ถึงแม้จะมีเหล็กดัดกั้นอูยู่ระหว่างกลาง  ก็มีช่องใหญ่พอให้มือของไอ้จ๊อดลอดเข้ามาได้ข้างหนึ่ง...แล้วคว้าหมับที่เสื้อของแอ๊ด แล้วดึงเต็มที่

             “เฮ้ยๆๆๆไอ้จ๊อด! กูล้อเล่นแค่นี้เอง  มึงแรงไปรึเปล่าเนี่ย?  แล้วนี่มึงไปทำอะไรมา?  ข..ข..ข...แขนมึงอีกข้างทำไมมันห้อยแบบนั้นวะ ?! เฮ้ย! ปล่อยกู!  มึงไปหาหมอเหอะ!! ปล่อยกู!  มึงเป็นอะไรเนี่ย.?

            ไม่มีคำตอบใดๆจากไอ้จ๊อด  ดวงตาที่ไร้แววของมันแสดงความมุ่งร้ายเต็มที่...เหมือนจะดึงแอ๊ดออกไปให้ได้  แม้ต้องดึงให้หลุดเป็นชิ้นๆก็ตาม  พลางส่งเสียงคำราม

              “แฮ่...!”

“มึงปล่อยกูไอ้จ๊อด!  เสื้อกูจะขาดแล้วนะ!” แอ๊ดเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ!

             “ไอ้จ๊อด!!”

             “แฮ่!!”  แอ๊ดหมดความอดทนแล้ว!

        “แฮ่พ่อมึงสิ!   เอาตูดขวดไปกินละกันมึง!”  เขาง้างสุดเอื้อม แล้วกระแทกก้นขวดผัวะ! ไปที่เบ้าตา กะว่าไอ้จ๊อดคงได้สติ  แต่แล้วก็...

              “แฮ่!”  มันกลับยิ่งดึงเขาแรงขึ้นกว่าเดิมไม่แสดงอาการเจ็บปวดซักนิดเลยด้วยซ้ำ!

             “ไอ้จ๊อด!  มึงอารมณ์เสียมาจากไหนวะ?  ถ้ามึงไม่หยุดกูเอาจริงแล้วนะ!”  แอ๊ดกัดฟันกรอดอย่างหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้ว...แต่สิ่งเดียวที่ไอ้จ๊อดบอกเขาก็คือ  ”แฮ่”!!

             “เออ...เอางี้นะมึง?”  แอ๊ดตัดสินใจจับแขนไอ้จ๊อดด้วยมือทั้ง2ข้างผลักไล่ไปยังมุมแคบที่สุดของเหล็กดัดหน้าต่าง  ดึงตัวถอยหลังให้ข้อศอกไอ้จ๊อดติดอยู่ในช่องที่แคบนั้น  แล้วผลักออกด้านข้างสุดแรง!!

              “กร๊อบ!!”

              เสียงกระดูกไอ้จ๊อดหักดังลั่น  แอ๊ดจึงดึงมือของไอ้จ๊อดผู้คุ้มคลั่งออกจากเสื้อตัวเองได้ 

              แต่เหมือนไอ้จ๊อดจะไม่เจ็บซักนิดเดียว  มันคงยังยกแขนที่เกือบหลุดข้างหนึ่ง และหักห้อยด้วยฝีมือของแอ๊ดอีกข้างหนึ่ง  พยายามจะดันเหล็กดัดหน้าต่างนั้นออกให้ได้

               เมื่อได้เห็นหน้าของไอ้จ๊อดอย่างชัดๆ ก็พบว่า บัดนี้หน้าตาของไอ้จ๊อดมีแผลใหญ่ฉกรรจ์อย่างน่ากลัว และเนื้อที่คอของมันก็ดูจะแหว่งออกไปชิ้นใหญ่เสียด้วย !! คราบเลือดไหลเกรอะกรังเป็นทางยาวตั้งแต่แก้มไปยันหน้าอกของมันเลยทีเดียว  แขนที่ห้อยข้างหนึ่งของไอ้จ๊อดนั้นเหมือนเป็นการหักและฉีกขาดจากอุบัติเหตุ   อาจจะถูกผู้โดยสารจี้ทำร้าย หรือไม่ก็รถล้มมาจากไหน??


        แล้วทำไมไอ้จ๊อดถึงไม่ไปหาหมอล่ะ มันมายืนอยู่ตรงนี้แล้วพยายามทำร้ายเขาทำไม??

           

             “นี่มันอะไรวะ?  ไอ้จ๊อดมันเป็นอะไรไปแล้ว  ??  อยู่ไม่ได้ซะแล้วมั้งเรา  ออกไปตามคนมาจับไอ้จ๊อดดีกว่า ... เสื้อกูยืดหมดเลยไอ้บ้านี่!!” 

             แล้วแอ๊ดก็ก้าวเดินถอยหลังออกจากหน้าต่างให้เร็วที่สุด  และเปิดประตูห้องนอนออกมาเพื่อจะขึ้นไปชั้นดาดฟ้า  เพื่อเอาเสื้อตัวอื่นที่ตากไว้มาเปลี่ยน  และกะว่าจะออกไปตามคนที่รู้จักให้มาช่วยกันดูว่า  ไอ้จ๊อดนั้นเป็นอะไร

ส่วนไอ้จ๊อดผู้คลุ้มคลั่งนั้น..มันยังส่งเสียงร้องคำรามอันแหบแห้งน่ารังเกียจออกมาตลอดเวลา  ดวงตาอันไร้แววนั้นจับจ้องมาที่แอ๊ดอย่างไม่ละความพยายาม..

          ความพยายามที่จะแทรกหน้าเข้ามาให้ทะลุเหล็กดัดหน้าต่างให้จงได้กระนั้นหรือ


..อ่านเพิ่มเติม
รีวิวนักอ่านโดยรวม
9 ตอน
จัดเรียงตาม
    
ohziinoy
9 เดือนที่แล้ว
เคยอ่านใน dek-d แล้วมาที่นี้ก็จะสนับสนุบคนเขียนหน่อย เรื่องนี้สนุกบอกเลย ไม่มีพลัง มีแต่ความมันของคนๆนึง
อ่านแล้ว 1 ตอน
    
changkung
9 เดือนที่แล้ว
เรื่องนี้เคยอ่านตั้งแต่ลงในเว็บเด็กดีก่อนทีี่จะต้องซื้อเหรียญเข้าไปอ่านแล้วล่ะครับ สนุกมากกกกกกกกกกก มากซะจนผมอ่านไปหลายรอบ หลังจากที่ต้องใช้เหรียญเข้าไปอ่าน ผมก็ยังอ่านอยู่ดี 555+ สนุกจริง ๆ ครับ ใครไม่เคยอ่านเรื่องนี้ เหรียญทอง ยังคุ้มเลยครับ ไม
...อ่านรีวิวเพิ่มเติม
อ่านแล้ว 25 ตอน
    
Panda51
9 เดือนที่แล้ว
เออสนุกมาก อ่านวันเดียวรวดเรย ระทึกทุกตอนใครไม่อ่านนี่พลาด 555 คาราวะคนเขียน 1 ที แต่งต่อไวไวนะครับ
อ่านแล้ว 84 ตอน
    
Dynamic
3 เดือนที่แล้ว
บอกได้คำเดียว สนุกตื่นเต้นทุกตอน ใครไม่อ่านคุณจะเสียใจครับ ขอบคุณนักเขียน #จากคนอ่านเงา
อ่านแล้ว 5 ตอน
    
Kukkai
8 เดือนที่แล้ว
ช็อคเบาๆ ที่เปิดมาว่า อวสาน เหมือนเราเดินทางมาด้วยกันตั้งแต่แรก สุดท้ายก็ต้องแยกย้ายกัน สนุกมากเลยค่ะ ลุ้นทุกตอน ตื่นเต้นทุกตอน ครบรสมาก ไม่เคยเสียดายเงินเลยค่ะ เสียดายที่จบแล้ว ขอบคุณมากที่ทำให้ได้อ่านนิยายดีๆค่ะ
อ่านแล้ว 57 ตอน
    
...อ่านรีวิวเพิ่มเติม
สารบัญ
97 ตอน
97 ตอน      |      อัปเดตล่าสุด 8 เดือนที่แล้ว
1  -  50
51  -  97

1

เรื่อง

17

ผู้ติดตาม