กาลเวลาผ่านไป ความรู้สึกของจักรวรรดิอังกฤษนับวันยิ่งชัดเจน

เมื่อสายสัมพันธ์ครอบครัวระหว่างน้องชายและเขานั้นเริ่มเลือนราง

จนกระทั่งวันนั้นที่ 'ความอาลัยอาวรณ์' บอกกับเขาว่าต้องรีบลงมือทำ 

'สิ่งนั้น'

.

.

.

.

.

.

.

.

ติดตามผลงานอื่น ๆ ได้ที่

Facebook Page : See Thai 133

Facebook : See Thai Art (ผีไทย กับ ดินสอหัก)

Twitter : SeeThai133 (@SeeThai_133)

IG : see_thai_133

Line ID : @cna6847g

*สำหรับผู้อ่านที่ไม่ได้ซื้อฉบับรวมเล่ม ( Happy end ) สามารถอ่านฉบับ Happy end ได้ที่เว็บ Fictionlog โดยเสียค่าใช้จ่าย 3-6 บาท (หรือ 300-600 เหรียญทองในเว็บ) ต่อตอน

ฟิคเรื่องนี้วางแผนจะตีพิมพ์แล้วค่ะ ช่วงนี้กำลังจัดทำรูปเล่มอยู่ อ่านความคืบหน้าได้ที่คำลงท้ายตั้งแต่ตอนที่ 36 (สำหรับบทความ) หรือติดตามสอบถามได้ที่เฟซฯ Twitter   ค่ะ (ในส่วนของที่อื่นสามแห่งนี้จะอัพเดตข่าวสารตอนที่จัดทำรูปเล่มเสร็จแล้ว และหลังจากนั้นจะเปิดการสั่งจองค่ะ

**ภาพไอคอนผู้แต่งเป็นผู้วาดด้วยตนเอง

****คำว่า เวท ที่หมายถึง ความรู้, ความรู้ทางศาสนา ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่ผูกขึ้นเป็นมนตร์ หรือคาถาอาคม เมื่อนำมาเสกเป่า หรือบริกรรมตามลัทธิ แล้วสามารถส่งผลร้ายหรือดีได้, เวทมนตร์ ก็ว่า

 มักจะเขียนผิดเป็นคำว่า เวทย์ ซึ่งหมายถึง พึงรู้, ควรรู้ 

ส่วนคำว่า มนตร์ กับ มนต์ สองคำนี้เขียนถูกและมีความหมายเหมือนกัน แต่การใช้ใช้ไม่เหมือนกัน เนื่องจาก มนต์ ใช้กับเรื่องที่เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ส่วนคำว่า มนตร์ ใช้กับศาสนาอื่น ในเรื่องนี้จึงใช้คำว่า มนตร์ เรื่องจากไม่มีการกล่าวถึงคาถาบทสวดของศาสนาพุทธ

ปลาคาร์ฟ หากอิงตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ที่ถูกคือคำว่า ปลาคาร์ป (Carp) เนื่องจากเป็นคำทับศัพท์ผู้แต่งจึงขออนุโลมใช้คำว่า ปลาคาร์ฟ เพราะตัว P แทนพยัญชนะในภาษาไทยได้ทั้ง ป และ พ ทั้งนี้ผู้แต่งอาจเปลี่ยนไปใช้คำว่า ปลาไนญี่ปุ่น เพื่อความแน่นอนที่มากกว่า

ทั้งนี้ คำที่ชี้แจงว่าเขียนผิดหรือใช้ผิด อาจไม่ถูกต้องแน่นอน เนื่องจากมีการเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย ผู้เขียนจึงอ้างอิงจากแหล่งข้อมูลปัจจุบันที่น่าเชื่อถือที่สุด

แนะนำตัวผู้แต่ง

สวัสดีค่ะ เรื่องนี้ก็เป็นฟิคเรื่องแรกในชีวิตที่แต่ง (หลังจากที่แต่งของตัวเองมานาน) ก่อนอื่นขอย้ำว่านี่เป็นฟิคที่อังกฤษเป็นเมะ และอเมริกาเป็นเคะนะคะ ไม่รู้ว่าจะมีผู้อ่านคนไหนชอบคู่นี้บ้าง แต่เท่าที่ลองค้นหาโดจินหรือฟิคก็ไม่ค่อยเจอที่อังกฤษเป็นเมะเลยค่ะ //เศร้า

เพราะด้วยความเป็นมือใหม่ (แม้จะแต่งนิยายมานานประมาณ ๖ ปีแล้ว) แต่อย่างที่บอกไปว่าเราไม่เคยแต่งฟิคเลย เพราะฉะนั้นเรื่องการแสดงบุคลิกหรืออุปนิสัยตัวละครต่าง ๆ ที่ตนเองไม่ใช่ผู้คิดออกแบบจึงไม่คุ้น เลยยังลองผิดลองถูกบ้าง ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยนะคะ ติชมชี้แนะหรือสครีมได้เต็มที่ แต่โปรดอย่าใช้คำไม่สุภาพนะคะ

อย่างที่อ่านในคำโปรยแล้วเรื่องนี้จะออกแนวเศร้า มีฉาก SM เรียกเลือดบ้าง ซึ่งฉากหวาน ๆ จะมีพอให้ลดทอนเนื้อหาที่เศร้าหน่อย แล้วเรื่องสำคัญอีกอย่าง ฟิคนี้อิงบทละครเรื่อง ราตรีนิมิตกลางคิมหันห์ หรือ ฝันในกลางคืนฤดูร้อนของเชกสเปียร์ (จริง ๆ แล้วเป็นบทละครสุขนาฏกรรมนะคะ) รวมทั้งประวัติศาสตร์จะบิดเบือนตามความเหมาะสมของฟิค ซึ่งเราก็พยายามค้นหาประวัติศาสตร์ให้ครบถ้วน และมันก็คงมีตกหล่นในหลายจุด

เรื่องนี้โปรดทำใจไว้ก่อนว่าจะเพิ่มตอนช้า  เพราะเรามีกิจกรรมอื่นที่ยังทำค้างไว้ แต่งนิยายของตนเองเอย ฝึกวาดรูป ฝึกระบายสีไม้และสีน้ำ และเก็บข้อมูลแต่งนิยายค่ะ

สุดท้ายนี้หวังว่าผู้อ่านจะชอบไม่มากก็น้อย จะพยายามพัฒนาฝีมือในการแต่งค่ะ

ขอบคุณค่ะ