ซื้อทั้งเล่ม ลด 5%

(จบแล้ว) กาลเวลาชะตาเกี้ยวรัก
เมื่อหน่วยรบพิเศษต้องชะตาดับสู่อดีตกาลที่ยากจะหยั่งถึง มาอยู่ในร่างดรุณี ในความทรงจำนั้นเป็นหญิงสาวชาวบ้านเท่านั้น แต่แล้วกลับกลายมาเป็นคุณหนูตระกูลเฝิง เพียงเพื่อได้แต่งงานกับบุตรชายตระกูลอู๋
   14,344      73 ตอน
อัปเดตล่าสุด 1 ปีที่แล้ว
จบเล่มแล้ว

(มีฉบับอีบุคแล้วค่ะ)


เมื่อหน่วยรบพิเศษต้องชะตาดับสู่อดีตกาลที่ยากจะหยั่งถึง มาอยู่ในร่างดรุณีผู้หนึ่ง

ในความทรงจำนั้นเป็นหญิงสาวชาวบ้านเท่านั้น แต่แล้วกลับกลายมาเป็นคุณหนูตระกูลเฝิง เพียงเพื่อได้แต่งงานกับบุตรชายตระกูลอู๋ เพราะราชโองการจักรพรรดิ

เดิมทีคุณชายอู๋มิได้ปรารถนาจะเข้าหอกับนางจึงหาทางทุกอย่างให้นางพ้นจากชีวิต แต่แล้วกลับเปลี่ยนใจไม่ทราบด้วยเหตุใด

“เป็นสตรีแท้ๆ ยังหาศัตรูใส่ตัวได้ ข้าควรสรรเสริญเจ้าหรือไม่”

“ท่านเป็นเช่นนั้นได้ก็อัศจรรย์ใจยิ่ง”


คำนำ
หน่วยรบพิเศษอย่างเธอจะกำลังช่วยเหลือผู้คนทั้งหลายให้พ้นความตาย ยอมสละร่างกายเพื่อคนอื่น พลันเรื่องเกิดประหลาดมีปรารถนาบางอย่างเกิดขึ้นก่อนหมดลมหายใจ กาลเวลาช่วยนำพาชะตาสู่สถานที่ที่ไม่รู้จัก นำวิญญาณไปสู่ร่างหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาสามัญอ่อนแอซึ่งกำลังถูกทำร้ายขู่เข็ญปางตาย
ตระกูลหนึ่งบีบบังคับให้นางต้องโกหกคนทั้งหล้า แอบอ้างว่าเป็นบุตรีของพวกเขา เพื่อเข้าพิธีสมรสที่ฮ่องเต้ทรงพระราชทานให้แต่งกับอู๋เทียนหยา

แต่เขา...เป็นบุรุษที่ได้ชื่อว่า เห็นผู้คนรอบกายเป็นเพียงอากาศไร้ค่าในสายตา แล้วนางต้องมาพบคนเช่นนี้หรือ

ตลอดเวลานั้นนางมักถูกลอบทำร้ายบ้าง ลอบฆ่าบ้าง ประเดี๋ยวก่อนนางเป็นเพียงหญิงชาวบ้านที่บอบบาง ทำไมถึงต้องอยากให้ตายนักเล่า!

อิงจู๋สาวนักรบหน่วยพิเศษมาอยู่ในร่างยุ่นฉานสาวชาวบ้าน จะเอาตัวรอดอย่างไร จะทำอย่างไรให้คนพวกนั้นเลิกวุ่นวายกับนางเสีย ติดตามได้ในเรื่องนะเจ้าคะ

ชูอวี้ไป๋/ปกฉัตร

แนะนำตัวละคร

ยุ่นฉาน/อิงจู๋ : หญิงสาวชาวบ้านธรรมดาสามัญถูกตระกูลใหญ่นำตัวมาทรมานให้ยินยอมสมอ้างว่าเป็นบุตรสาวของฮูหยินเยียนอิ่งจนปางตาย

อู๋เทียนหยา : บุรุษเย็นชาจนถึงกระดูก ปากก็มักพูดเสียดสีให้ยุ่นฉานอยู่เรื่อย เห็นผู้อื่นเป็นเพียงอากาศ ไม่ควรค่าต่อการแลมอง มักกลั่นแกล้งยุ่นฉานแต่เพียงผู้เดียว

เหลียนหยาง: องครักษ์ของอู๋เทียนหยา สำหรับเขา นอกจากคุณชายอู๋แล้วจะมีแต่เสี่ยวหวนเท่านั้นที่เขาไม่คิดจะทำร้ายหรือทรยศ

เสี่ยวหวน: สาวใช้ในตระกูลเฝิงคอยอยู่กับยุ่นฉานเป็นสาวใช้ประจำตัว คอยปกป้องคุณหนูด้วยใจซื่อ

หลัวอี้: คนรักของยุ่นฉาน เป็นองครักษ์ในวังหลวง เขาคิดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น เพื่อคนรักยินยอมทุกอย่าง

ชิงสุ่ย: คุณหนูในตระกูลเฝิง กำพร้าบิดามารดาตั้งแต่เด็ก ไม่ได้ค่อยรับการใส่ใจจากท่านลุงท่านป้ามากนัก นางจึงมักริษยาคนอื่นอยู่เรื่อย

ฮูหยินเฝิงเยียนอิ่ง: เป็นใหญ่ที่สุดในเรือน ควบคุมสามีที่เป็นถึงแม่ทัพได้อย่างกับลูกไก่ ยอมทำทุกอย่างตามใจปรารถนาไม่ว่าผิดถูก

โหลว ซีเหมิน: พ่อบ้านผู้ชี้แนะฮูหยินเยียนอิ่งเสมอ นิสัยลึกลับ ฐานะไม่ชัดเจน

💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮

“อยู่แต่เรือนยังมีคนมาหมายเอาชีวิตได้ เจ้าอยู่เรือนชนิดไหนกัน” เสียงเย็นเยียบถามเชิงเสียดสี คงท่าทางไว้ดุจก้อนน้ำแข็งจับจ้องนางมิวางตา

นางลืมไปว่านี่งานถนัดของเขา แต่ฟังเมื่อไหร่หงุดหงิดอยู่เรื่อย

ในเมื่อเทียนหยาถามได้กวนโมหะ นางก็จะตอบชนิดกวนโทสะบ้าง “หายใจแล้วก็เดินไปเดินมา”

เทียนหยาละวางเรื่องตีฝีปากพลันเอื้อมมาจับข้อมือนางค้างไว้กลางอากาศ พิศจากใบหน้าลงที่ท้องแขน และหัวไหล่ มีโลหิตสีแดงติดอยู่บนเสื้อผ้า เป็นรอยขาดจากดาบเห็นได้อย่างชัดเจน "เป็นสตรียังหาศัตรูใส่ตัวได้ ข้าควรสรรเสริญเจ้าหรือไม่"

“เป็นเช่นนั้นได้ก็อัศจรรย์ใจยิ่ง” ไม่พูดเปล่า ดวงตาสีดำเป็นประกายของความยินดีประดับอยู่ภายในตาคู่นั้น เหมือนเด็กน้อยไม่กี่ขวบรอคำชมอย่างใจจดใจจ่อ

เทียนหยาไม่ต่อความนางพลันมองไปบนเตียง มีคนหลับชนิดตื่นยากอยู่ เขาไม่คิดอยากจะรบกวนจึงดึงมือยุ่นฉานออกจากห้องนอนมาที่ห้องโถงแทน ธุระในครั้งนี้จะให้คนล่วงรู้มากไม่ดี ควรจะหลีกเลี่ยงน่าจะดีกว่า โดยเฉพาะหญิงสาวไม่มีสติที่นอนอยู่ตรงนั้น เกิดตื่นมากลางคันเรื่องในคืนนี้ต้องแพร่กระจายอย่างรวดเร็วแน่นอน

“ข้าเดินเองได้ไม่เห็นต้องจูงเลย”

“มือเจ้ามันไม่ธรรมดา ก่อเรื่องได้ไม่เว้น” เทียนหยาดึงนางนั่งลงเก้าอี้ข้างๆ ก่อนจะหยิบขวดดินเผาเคลือบมาเทผงสีขาวออก หมายจะป้ายยาให้ หากไม่ทำจะหาว่าไร้น้ำใจ แต่เขาก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าเหตุต้องเปลืองแรงตัวเอง ทั้งที่จะปล่อยนางไปตามมีตามเกิดแท้ๆ

ยุ่นฉานชักมือหลุด ถามอย่างแปลกใจ “ท่านจะทำอะไร”

เทียนหยาเหลือบสายมองใบหน้านางด้วยแววตาแข็งขึง พร้อมกับขมวดคิ้วไม่พอใจกล่าวย้อนนางว่า “คนจะฆ่ากันเขานั่งด้วยรึ หรือดาบของคนบุกรุกเมื่อครู่นั่นฟันสมองเจ้าไปแล้ว จะป้ายยาหาได้คิดอย่างอื่น”

...เป็นแต่เหน็บคนอื่นรึไร! ...

“หันหลังแล้วถอดเสื้อออก”

ยุ่นฉานตะลึงงันเบิกตาโตหัวใจหล่นวูบ “หา!! ท่านมาเพราะการนี้หรือไร ไม่เอา!” นางผ่อนเสียงเบากอดตัวแน่น มองเทียนหยาด้วยสายตาระแวงใจ “ดูอะไรบ่อยนักหนา”

💮💮💮💮💮💮💮💮💮💮

เขาเปรียบกับนางเป็นนกกางเขนสีฟ้า

บางครั้งก็เรียกว่าปลาทอง...

..อ่านเพิ่มเติม
รีวิวนักอ่านโดยรวม
4 ตอน
จัดเรียงตาม
    
Pop_Kunyamon
1 ปีที่แล้ว
สนุกดีค่ะ นางเอกฉลาด ชอบบ พระเอกปากจัด แต่หล่อดี
อ่านแล้ว 18 ตอน
    
Peckim
1 ปีที่แล้ว
สำนวนนี้ อ่านค่อนข้างยาก แต่ก็สนุกดี
อ่านแล้ว 15 ตอน
    
ธารสาย
10 เดือนที่แล้ว
อ่านแบบลืมเวลา เงยหน้ามาอีก ตี 4.30 โอ้แม่เจ้า จบด้วยรอยยิ้ม ขอบคุณไรท์ เราจะรออ่านเรื่องต่อไปจ้า
อ่านแล้ว 73 ตอน
    
MamWarangkana
1 ปีที่แล้ว
ต้องขอบอกตามตรง สำนวนและการเขียนเนื้อเรื่องอ่านและทำความเข้าใจยากมากกกกกกกกกกกกกกกก ท้อแท้ในการอ่านเลยค่ะ
อ่านแล้ว 16 ตอน
    
สารบัญ
73 ตอน
73 ตอน      |      อัปเดตล่าสุด 1 ปีที่แล้ว
1  -  50
51  -  73

9

เรื่อง

30

ผู้ติดตาม