เพราะกระดุมเงินเม็ดเดียวนั่นจริงๆ ที่ทำให้เกลียวพัตราต้องมุดลงใต้แท่นบรรทมของกษัตริย์สุริยะกลางห้องลับชั้นในของพระราชวังแวร์ซาย จนในที่สุด หญิงสาวต้องกลายมาเป็นมาร์กิส คลีโอพัตร ด’อารามิสไปอย่างช่วยไม่ได้เมื่อเขาตะครุบตัวเธอไว้ได้

“ทูนกระหม่อม นาง...ไม่ใช่ผู้ชาย”อัศวินอารามีสเบิกตากว้าง คลายมือที่รัดร่างเปรียวในชุดเสื้อหนัง กางเกงขี่ม้ารัดรูป

“นาง?” สุริยะกษัตริย์ดูจะตระหนกไม่น้อยกว่าองครักษ์คู่ใจ

“พะยะค่ะ นางเป็นอิสตรี”

ประตูแห่งการเวลาปิดลงแล้ว ทิ้งเกลียวพัตราไว้ที่ปีคศ๑๖๗๙ ให้ค้นหาความลับของราชวงศ์บูร์บงและที่สำคัญ...นางใดกันแน่ที่นั่งอยู่ใจกลางแสงอาทิตย์แรงกล้า มาดาม เดอ มาเตอนง มาร์กีส เดอ มองเตสป็อง หรือว่า...

กาลเวลาดำเนินไป ที่เปลี่ยนแปลงไม่ใช่สรรพสิ่ง หากเป็นสายตาที่ทอดมองต่างหาก... อัศวิน เคลมองต์ ด’อารามีส บรรจงจูบลงบนหน่วยตาชุ่มน้ำของนางผู้กุมหัวใจของเขาไว้ ก่อนจะปล่อยให้นางควักมันออกไปจากอกที่รวดร้าว ก้าวผ่านประตูแห่งการเวลา กลับไปยังที่ ที่เป็นของนางโดยแท้จริง ยินเพียงคำบอกรักแผ่วเบาแทนคำอำลา

...เฌอแตม อารามีส... เฌอแตม

Throne d’amour