MY DADDY - พ่อจ๋า [omegaverse]
หลุ่มหลง ความผิดบาปและวิปริต คือนิยามที่สามารถใช้อธิบายความรักที่เรียวตะมีต่อชินจิได้ ลูกชายผู้ตกอยู่ในความผิดบาปจนถอนตัวไม่ขึ้น เหยียบย้ำสายสัมพันธ์ของพ่อลูกจนไม่มีเหลือ ดึงรั้งตกอยู่ในความวิปริต
   50,929      32 ตอน
อัปเดตล่าสุด 1 เดือนที่แล้ว


MY DADDY - พ่อจ๋า [omegaverse]
MY DADDY - พ่อจ๋า [omegaverse]


Alpha (อัลฟ่า) 

เป็นประเภทที่อยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารนี้ มีจำนวนไม่มากนัก สามารถทำให้โอเมก้าท้องได้(หรือบางเรื่องเบต้าก็ท้องได้นะ) ส่วนมากจะเป็นผู้นำหรือคนที่อยู่เหนือกว่าคนอื่นๆ อัลฟ่าหญิงบางคนก็ทำคนอื่นท้องได้ หรือมีดุ้นซะด้วย


Beta (เบต้า)

เปรียบเสมือนกลุ่มคนที่จืดจางที่สุดในธีมนี้ เป็นเหมือนคนธรรมดาทั่วๆไป ไม่มีลักษณะเด่นๆเหมือนอัลฟ่ากับโอเมก้า ชายก็คือชาย หญิงก็คือหญิง ไม่มีฮอร์โมนหรือฟีโรโมนที่โดดเด่น ช่างเป็นกลุ่มคนที่จืดจางจริงๆ...


Omega (โอเมก้า) 

เบี้ยล่างของฝูงหรือสังคม โอเมก้าชายจะสามารถตั้งท้องได้ ส่วนเพศหญิงก็จะคล้ายๆกับผู้หญิงทั่วๆไป โอเมก้าจะมีช่วงที่เรียกว่า “ฮีท” (เอาตรงๆเลยก็คือช่วง ติดสัด) เป็นช่วงที่จะปล่อยฟีโรโมนออกมาดึงดูดให้อัลฟ่าหรือเบต้า(หรือบางทีก็โอเมก้าด้วยกันเอง)เกิดอาการ “อยาก” ซึ่งช่วงฮีทจะยาวนานแค่ไหนก็แล้วแต่คน


จุดเริ่มต้นแห่งความวิปริต

ผมมีพ่อที่เป็นโอเมก้า ส่วนผมเป็นอัลฟ่า โอเมก้าเพศชายนับว่าหายากมากในวันที่เบต้ามีอยู่ประปรายไปทั่วท้องถนน แต่ผมก็ได้เขามาแล้ว...ได้มาอยู่ข้างกายตลอดเวลา ตลอดยี่สิบปี...

"เรียวตะ...ทำไมละ" น้ำเสียงสั่นเครือที่ถูกเอื้อนเอ่ยออกมาจากปากสีชมพูที่แตกช้ำ ดวงตากลมโตแววใสไปด้วยม่านน้ำตาที่บดบังภาพตรงหน้าให้พร่าเบลอ

"ผมรักพ่อ"

"ไม่ใช่...ไม่ใช่แบบนี้" ชินจิส่ายหัวไปมา น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลอาบหน้าจนเปียกปอน ทอดสายตามองลูกชายด้วยหัวใจที่ร้าวรานถึงขีดสุด

ฝ่ามือที่เคยอ่อนนุ่มในวัยเยาว์ วางแนบลงมาบนแก้มปาดเกลี่ยน้ำตาแห่งความชอกช้ำออกไป ดวงตาคู่คมมองมาอย่างหนักแน่น ตอกย้ำความรู้สึกที่ดังก้องอยู่ในอกให้อีกฝ่ายได้เข้าใจ

"เพราะผมรักพ่อไง" รักจนอยากจะกลืนกิน...รักจนทนให้ตกเป็นของคนอื่นไม่ได้ รักจนอยากกักขังเก็บเอาไว้แต่เพียงผู้เดียว

ชินจิสะอื้นไห้ราวกับจะขาดใจอยู่รอนๆ ร่างกายถูกมัดตรึงติดกับเตียง สองขาถูกล่ามตรึงเอาไว้ด้วยโซ่เหล็ก รอวันเวลาที่จะเกิดอาการฮีทอีกครั้งหนึ่ง วันที่จะต้องตกเป็นของเรียวตะโดยสมบูรณ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"พ่อจ๋า..."

"มะ...ไม่ ฮึก! อย่าเรียก ไม่เอา" อย่าเรียกเขาด้วยคำนี้ อย่าเอ่ยคำพูดนั้นออกมา

สองมือแข็งกระด้างประคองจับแก้มชื้นที่อาบไปด้วยหยาดน้ำตา เรียวตะโน้มกายลงจุมพิตอย่างหนักหน่วง ตักต่วงรสชาติหอมหวานอย่างเอาแต่ใจ ไม่สนว่าผู้ถูกมอบจุมพิตให้จะดิ้นเร้าๆ ร้องไห้ออกมาอย่างหนักแค่ไหน

เขาเลิกสนนานแล้ว...
เขาเลิกมองว่าชายคนนี้เป็นพ่อมาตั้งนานแล้ว...

"รักผมเถอะนะ...พ่อจ๋า"

..อ่านเพิ่มเติม
รีวิวนักอ่านโดยรวม
8 รีวิว
จัดเรียงตาม
    
eye_210660_
9 เดือนที่แล้ว
โอเคอ่ะ เป็นนิยายที่น่าติดตามอ่านมาก อัปบ่อยๆนะรออ่านทุกตอนเลย
อ่านแล้ว 17 ตอน
    
Tonkal1501
9 เดือนที่แล้ว
ชอบบบ แนะนำอ่านเลย
อ่านแล้ว 30 ตอน
    
Pupn
8 เดือนที่แล้ว
สนุกมาก งือออ
อ่านแล้ว 31 ตอน
    
Niranam_1234
1 เดือนที่แล้ว
อึ!! รักแล้วทำไมทำแบบนี้....ริววว...ชั้นไม่เข้าใจแกจริงๆเลยยยย...ฮึ่ยยย..
อ่านแล้ว 31 ตอน
    
nadnapa
5 เดือนที่แล้ว
จบแล้วอยากให้มีภาคต่ออีกอ่าาา
อ่านแล้ว 31 ตอน
    
...อ่านรีวิวเพิ่มเติม
สารบัญ
32 ตอน
32 ตอน      |      อัปเดตล่าสุด 1 เดือนที่แล้ว

15

เรื่อง

1.2K

ผู้ติดตาม