หน้าปกนิยาย เรื่อง I love U forever
I love U forever
การที่ฉันกลับมาครั้งนี้เป็นอะไรที่ฉันไม่ชอบที่ฉันไม่ชอบที่สุดในโลก ไหนจะยัยบ้าแอนนั่นอีก แถมยังมีอีตาเด็กฝึกงานที่ท่านประธาน(พ่อ)ส่งมาให้ทำงานด้วยอีก ให้ตายเหอะ
   260      22 ตอน
อัปเดตล่าสุด 3 เดือนที่แล้ว
เฉพาะ
จบเล่มแล้ว

“จะไปไหนแหละ งานยังมาเสร็จไม่ใช่หรอ” พลูโตพูดพลางเปิดเอกสารเพื่อเช็คความเรียบร้อย “ถ้าจะไปก็กรุณาทำงานให้เสร็จก่อนได้มั้ย ยัยคุณหนู” พลูโตละสายตาจากเอกสารมามองที่ฉันอย่างพิจารณา

“เอาน่า วันนี้ฉันมีนัดต้องรีบไปจริงๆ” ฉันตอบพลางเดินไปที่ประตู แต่พลูโตลุกมาจากเก้าอี้พร้อมเอาตัวมาบังประตูไว้ “พลูโต!” ฉันตะโกนชื่อของคนตรงหน้า ทำให้เขาต้องเอามือขึ้นมาอุดหูไว้

“กลับไปนั่งที่ซะ” พลูโตจับตัวฉันหันกลับไป ก่อนจะผลักฉันให้เดินไปข้างหน้า “นี่ ฉันรู้นะว่าเธอจะไปเดทกับแฟน แต่ช่วยทำงานให้เสร็จก่อนได้มั้ย” เขาผลักฉันมาจนถึงเก้าอี้ประธาน ก่อนจะกดให้ฉันนั่งลง

“ตะ...” ฉันพูดยังไม่

“ไม่มีแต่ทั้งนั้น ฉันรู้นะว่าเธออยากจะเอาชนะพี่แอน แต่การที่เธอจะเอาชนะพี่เขาได้น่ะ เธอก็ต้องทำให้พ่อเธอยกสมบัติทั้งหมดให้เธอสิ ไม่ใช่ทำให้เขาไม่ไว้ใจแบบนี้” พลูโตพูดเหมือนเข้าใจเป็นซะทุกอย่าง แต่เขาไม่ได้เข้าใจฉันจริงๆหรอก ใครไม่มาเป็นฉันก็ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง

“ทำอย่างกับว่านายเข้าใจฉันอย่างนั้นแหละ เงินของเขาไม่จำเป็นสำหรับฉันอีกแล้ว” ฉันพูดพลางหันไปมองหน้าเขาด้วยแววตาที่ว่างเปล่า “นายจะไปเข้าใจได้ยังไง เราเจอกันไม่ถึงวันด้วยซ้ำ ผู้ชายมันก็เหมือนกันหมดนั่นแหละเห็นผู้หญิงเข้าหน่อยก็ใจอ่อนทั้งที่มันไม่ได้ดีกว่าคนเก่าเลย” ฉันพูดเสียงดัง ก่อนจะลุกขึ้นและผลักเขาออกห่าง ทำให้เขาเซไปข้างหลังจนชนเข้ากับตู้เก็บเอกสารข้างหลัง

“...” เขาไม่พูดอะไรต่อ ทั้งห้องในตอนนี้ตกอยู่ภายใต้ความเงียบ “เธอจะไปเธอก็ไปเถอะ ฉันไม่ห้ามแล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เบามากเบาจนเหมือนเขาพูดกับตัวเอง

“งั้นไว้เจอกัน” ฉันพูด ก่อนจะหยิบกระเป๋าและเดินออกจากห้องไป ทำไมนะ ทำไมเขาถึงไม่เหมือนกับผู้ชายคนอื่นๆ ที่ฉันเคยพบเจอ ถ้าเป็นผู้ชายปกติคงตอบกลับฉันตั้งแต่คำแรกแล้ว แต่เขาเลือกที่จะเงียบและไม่ตอบโต้ฉัน

ฉันเดินกลับมาที่รถ ก่อนจะวางของทั้งหมดและสตาร์รถ ฉันไม่เลือกที่จะขับออกไปในทันที ฉันหันไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าและกดหาชื่อคนที่กำลังรอโทรศัพท์จากฉันอยู่

(ฮัลโหล) พี่ไททันรับโทรศัพท์ในทันทีที่ฉันโทรหา เขาเป็นแบบนี้เสมอถึงแม้ฉันจะโทรไปดึกไหนเขาก็ยังคอยรับโทรศัพท์ฉันตลอด

“ฮัลโหลค่ะพี่ไท” ฉันพูด

(ว่าไงพระจันทร์) พี่ไทพูดด้วยน้ำเสียงที่นุ้มนวมเหมือนอย่างเคย

“คือ...วันนี้พระจันทร์...ติดงานนิดหน่อยน่ะค่ะ คงไปไม่แล้ว ขอโทษนะคะพี่ไท”

(ไม่เป็นไร ถ้ามีอะไรก็บอกพี่ได้นะ) น้ำเสียงของพี่ไททันฟังดูเป็นห่วง

“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไรพอดีพระจันทร์ยังทำงานไม่เสร็จเลยโทรมาบอกก่อนกลัวว่าพี่จะรอ งั้นแค่นี้ก่อนนะคะ” ฉันพูดพลางมองไปรอบๆ

(อืม บาย) พี่ไททันพูด ก่อนจะกดตัดสายฉันไป

ฉันควรจะทำอะไรสักอย่างเพื่อขอโทษพลูโต ยังไงเขาก็เป็นเพื่อนรวมงานของฉันคนหนึ่ง

แล้วฉันควรจะทำยังไงดีแหละเนี่ย ยัยพระจันทร์เอ้ยยยย



_________________________________________________


อัพทุกวันพุธนะคะ ╮( ̄▽ ̄)╭



...อ่านเพิ่มเติม
รีวิวนักอ่านโดยรวม
0 รีวิว
จัดเรียงตาม
    
ไม่มีรีวิว
nisaki_sang-cover
ที่สุขของโต๊ะขาว คือ การที่เห็นทุกคนที่อ่านนิยายของโต๊ะขาวมีความสุขและสนุกไปกับมัน

1

เรื่อง

1

ผู้ติดตาม